Adventures of Þorbjörg and Phil

East fjord hike & taking the north way back

2009-08-23T09:32:00.007Z

Well well well, I still remember the link to this web page...
Last time that we wrote was just about a month or two ago when we were on our way to go hiking on the east fjords and that was just great. Walked from Austdalur in Seyðisfjörður to Vöðlavík. The first day we got a bus from Eskifjörður to Skálanes were we saw some puffins and puking elephants (or fulmar but the word for elephants and fulmar is almost the same in Icelandic fíll and fýll so started calling them the puking elephants as they can puke on you).
The second day (which happened to be my birthday :) )we walked from Austdalur over the pass or mountain and into Mjóifjörður. A bit of fog but never the less a great day that ended in a huge dinner at the children school there and then a trip to Dalatangi. At Dalatangi is a farm and a lighthouse which we got to go into and send postcards as part of some are expedition. The locals that took us there told us endless stories about the area the whole way, so the area became even more special. Here is a picture of the group, Phil, me, pabbi (dad), mamma (mum), Hafdís, Steinar, Sólrún, Eyþór and Ingunn.
On the third day we went with a boat across Mjóifjörður and walked over to Neskaupstaður in Norðfjörður. Now the weather was getting better and we had these amazing views of the mountains and the elves cliffs that poked out everywhere.
Family picture close to the top, with views down to Norðfjörður :)
The mountains were incredibly steep coming up but mainly going down!!! Here we are coming down into Neskaupstaður.
The fourth day we caught a bus from Neskaupsstaður to Grænanes to walk around the Hellisfjarðarmúli and Viðfjarðarmúli peninsula. This day it was way too hot and we all wearing shorts and t-shirt working on our tan... It was a nice change of scenery to walk by the coast instead of always be going up and down. The plan was always to camp in the bottom of the fjord at an old farm called Víðifjörður but when we arrived there a boat arrived and on the boat the owner of the old farm house. So after helping them unload a little bit of timber he offered us to use facilities in the house so we got a night with a proper toilet. A wonderful spot in the middle of nowhere.
On the fifth day there was not much walking with the packs as we walked to Stuðlar and from there out the peninsula all the way to Barðsneshorn. Yet again the weather was shorts and t-shirt but unfortunately we had to have jackets on as most of us were slightly burned after the sun the previous day! From the peninsula we could see all the way to Dalatangi were the lighthouse was. And in the fjords we had previously walked around
Mum and I on the way to the end still a bit to go! but fortunately no packs...
On the sixth day we started walking up and down again... getting from Stuðlar in Viðfjörður to Sandvík. There was a bit of a fog in the fjords but as soon as we got into a bit of a altitude we could see all the mountain peaks standing out of the fog, a really cool and a bit adventurous weather :)
When we got into Sandvík we decided to carry on a little bit higher as there was nothing but fog down in the fjord. After getting a bit higher up we also had the chance to walk to the end of Gerpir the eastern most point of Iceland. On the way there Phil and Pabbi spotted some reindeer and Phil was so impatient that he ran a head of the rest of us to have a closer look. In the group were over 50 male deer all ages with different size horns but the biggest ones are enormous. The seventh day it was nothing but fog getting into Vöðlavík were Himmi was waiting for us with a cold beer that was easy to get down before driving back to Eskifjörður for a swim :)
Now it was time to wait for a few days at Himmi's place in Reyðarfjörður till he would get on a summer holiday. The plan was to head north and take that way back to Reykjavík on Himmi's good car :)So took off in the afternoon on the 15th of July and drove over the mountain passes to Vopnafjörður were we stayed the night before leaving towards Þórshöfn were they had happy days with concerts and other events. In Þórshöfn we watched the band Ljótu hálfvitarnir that were just amazing. But the following day we drove out Langanes peninsula all the way to Fontur with a stop at Skálar were we saw the shortest stream in Iceland as well as some bird cliffs. But here are Himmi and I with Skálar in the background.
After partying on the Friday night we carried on to Vesturdalur near Ásbyrgi were we camped and had some tasty minke whale to put on the BBQ. We did though have a bit of a side trip to Húsavík as Himmi had danced his shoes off in Þórhöfn and shower was needed ASAP!!! At this stage Phil was getting pretty sick but we still hoping he would shake it off...
The next day we started by driving to Dettifoss and then
into Ásbyrgi which is probably one of my favourite place in Iceland and then
we carried on to Mývatn were we camped.
After staying a night there Phil was getting pretty sick so nothing to do but drive back to Reykjavík so he could see a doctor and rest at home. On the way back we did though see Goðafoss :)
So hope you are still looking at our blog despite we not updating it frequently but there is more to come as we still have a horse trip and hikes to write about. We have though put in photos at http://picasaweb.google.com/Jones.Phil.A.
Take care,
Þorbjörg and Phil

Fire and Ice

2009-07-02T23:04:00.006Z

Last week we hit the road for some camping along the south coast of Iceland. The area is filled with waterfalls, glaciers, lava and sand deserts.
Of course we had some beautiful weather on the first day meaning Phil forgot his rain jacket to keep dry for the following days!

This picture is of the Skógarfoss waterfall with the Mýrdalsjókull glacier behind. There is alot of purple lupin flowing at the moment, this plant was introduced a few years ago to help create a bed for forests to grow, it has spread everywhere so now alot of iceland is now purple.

The warm still weather brought millions of midge flies out. Phil inhaled hundreds while pitching the tent, and then later we ate thousands that got caught up in the spag bol.

We drove out to Jökulsárlón to see the icebergs breaking off the glacier, it was a mystical place with all the fog around.
We thought we'd buy a soup between us for a treat, it turned out to be the worst soup in Iceland, probably made with sea water

We took the 4wd track up to Laki and ate a picnic on the way. Typical icelandic picnic:

Laki is a volcanic fissure, which has erupted twice in the past 1100 years, spewing 20 cubic kilometres of lava in 934AD and then another 14km³ in 1783-1784, this killed 50% of Icelands livestock population which led to a famine which killed about 25% of the population of Iceland. You can see some lava in the picture below if you can see behind Thorbjorgs bright red pants...

We camped at Kirkjubæjarklaustur that night beside a beautiful waterfall.

We took the horses on a 3 day loop from Stardalur (the farm where they are kept over summer) to Þingvellir national park. This is the most important historic site in Iceland. In 930 the Althing, the legislative body for Icelanders, were held there annually near the lake. The area is covered with lava fissures. The continental drift between the North American and Eurasian plates can be seen here with many cracks in the earth. This pictures shows us walking in the largest one called Amannagjá.

"viking game" played at a family gathering in Skorradalur:

We are now off for a week hiking in the east fjords.

Thank you for all you comments.

Cheers,

Phil and Þorbjörg

Lost in Iceland

2009-06-13T11:52:00.003Z

We have been in Iceland for just one month, but we have been busy. We have hiked up mountains, abseiled for eggs, helped with lambing season, ridden horses around the highlands and tasted a variety of Icelandic dishes.

We helped Þorbjorg´s auntie, Svanborg, for a week over the lambing season. Most ewes have 2 lambs each, but there were some with 3. Apparently they can have up to 5 lambs.

We were lucky enough to be allowed to tag along with the Save and Rescue team on their training on the south coast between Grindavik and Þorlákshöfn. There are some high cliffs along the coast where the team may have to be lowered down in an emergency. The training involved abseiling down the cliff faces to collect some seabird eggs that are considered a local delicacy.We were quite late in the season so a large percentage of these fertilized eggs were too far into their development, we used a light box to see the yolk inside to make the decision.

They were a real treat fried with some bacon.

We climbed Esjan and Skeggi with Sævars work colleagues. The sun sets very late so even late into the evening we were getting fantastic views for great distances.

Of course Phil has been tempted by the Icelandic cuisine. He ate those seabird eggs, some minke whale steaks, sheep's heads, he even thinks the lamb here is better than in NZ...
We have some potatoes, lettuce, rhubarb, and a few herbs growing in the garden. Interestingly only the mint did not survive the first couple of weeks.

We have just returned from a week long horse trip in the Hreppar area. We covered 186km over 7 days. We had 22 horses and between 7-10 riders. The Icelandic horse has 5 gaits, the smoothest being tölt.

During the day we rode across rivers, sand, along gravel roads, and across moss covered lava. At night we returned to the comforts of the summer house and drank wine and great food.

Surprisingly, Phil´s bum survived the riding, he did not require any baby powder. He must be designed for this sort of thing..
The favourite section for most of us was riding beside this spectacular canyon.

We will ride some of the horses for 3 days next week to a fenced area 30minutes from Reykjavik.

So far our efforts of finding a job here have not been successful. But we are still hopeful.

Hope all is well,

Þorbjörg and Phil

Salar de Uyuni, Tupiza, Iguazu Falls and Buenos Aires

2009-05-15T11:15:00.003Z

Komiði sæl,

We woke early in Uyuni as we wanted to see if the bus had not left with my book... The bus was gone so we shopped around for a Salar de Uyuni tour, looking for companies with the least in their vehicles. We found one which would make us 5 plus the driver. We started the tour an hour later but now the story had changed it was going to be 8 including the driver, with 5 non english speaking Israeli guys taking a break from the army. They definately thought they were better than everyone else.
The tour was ok, we visited the salt lake, 12m deep of salt, and about 10500km2. Really amazing..

There was an island called Isla Pescado which is covered in cacti, which is where we ate lunch. Some of the cacti are over a thousand years old.

The second day we past several lakes which were home to hundreds of Pink Flamingos. There were some crazy rock formations carved by snow and wind. We found some very tiny amounts of vegetation in the desert after wondering all day what the Llamas were feeding on.
We woke on the third day at 4am so that we would have time to visit the Laguna Verde, although when we got there it was the wrong time of the day to see it green! Anyway, we saw beautiful landscapes on the way as the sun rised. We ate breakfast after taking a dip in a thermal pool. We later went to the ´Geysers´which was actually just mud pools as nothing erupts (at this time of the day)

We took a bus to Tupiza at 6am it was freezing, we had not thought of taking out sleeping bags, so we were just shivering and getting annoyed at the people who were opening the windows (some windows were actually opening by themselves!)
The main activity in Tupiza is horse riding, we went for a 7 hour ride, through some canyons, we saw La Torre, crossed a river several times, cantered in some sandy areas, by the end we were getting quite sore. I am sure my horse fell asleep several times throughout the ride.

We crossed the border to Argentina, and camped in a town call Tilcara, it was good to do a whole lot of laundry, only the clothes didn´t get dry. We had to wait till Puerto Iguazu to finish the drying, about a day and a half later...
We spent the first day looking at Iguazu falls from the Brazilian side. Þorbjörg got attacked by some badger thing, but handed me the food and ran off, so I was once again being attacked by wild animals. We had amazing weather and saw lots of rainbows. This side gave us an overview of the many waterfalls that make up Iguazu falls.

The following day we went on the Argentinian side, you can get very close to the waterfalls. There is so much power in the devils throat, we could feel the ground shake. Massive amounts of water, and lots of spray... and yes we got wet!
As it was the last bus ride of the trip we decided to splash out (was actually the cheapest bus to Buenos Aires) and get a full carma executive, we had wide and 160° reclining seats, meals and whiskey of course! The main objective in Buenos Aires was to buy a few clothes as it is far cheaper here than where we are heading. We did manage to squeeze in a Tango show, and a few large steaks!
This completes our 3 month amazing journey through Chile, Peru, Bolivia and Argentina. Thank you once again for the comments you have posted.
We are now in Iceland beginning a new adventure.

Kveðja

Phil og Þorbjörg

Samaipata, Sucre and Potosi

2009-04-22T20:01:00.004Z

Hola...

We finally managed to get out of the little shithole of Trinidad into some more interesting areas :)

We went quickly through Santa Cruz as that didn´t have much to offer but a water park with lots of slides, swimming pools and relaxing sun bathing areas, and I mean who would want to go there??? So decided that would be way too relaxing so went straight up to Samaipata.

Samaipata is a small town about 2 hours from Santa Cruz and on the way to Sucre. There we rented bikes for a day to have a look at the surrounding area. First we biked down hill about 20km to some waterfalls. They were ok but not much water in them, but just so peaceful there and nice places to rest and build dams in the sand in.

After the waterfalls we headed towards the zoo on the other side of town. After biking through some farmland on a really bad road, we were starting to think there was no zoo there after all... But of course decided to bike a little further and finally reached the zoo that was tiny and no one there. Finally found some sign that told us please to enter but don´t disturb the animals running around but wait for them to come to you and someone would be with us once we had entered the park. After walking one circle around the zoo looking at all the parrots, monkeys, mice, some possum like animals, tucans and some more animals no one had come to talk to us or even take our money! So thought we might as well walk another circle and take some pictures as we didn´t do that on our way through the first time.

We did managed to get one picture of me and the big blue parrots there before 2 monkeys came running towards Phil collecting the money, but unfortunately the didn´t just want his money but also his backpack... Since Phil didn´t want to be that generous they started attacking him trying to climb up his legs and grab the backpack... After a while Phil was had to kick them off! The whole zoo was screaming and yelling so we ran out like headless chickens and biked back.

After Samaipata we went to Sucre, that is a beautiful town with endless of white colonial buildings, lots of museums and good cafe´s with real coffee. Spent two days there walking around town and even managed to drag Phil into one museum about the different tribes living in the area.

Now we are in Potosi where the highlight is to visit the silver mines. There is not much silver there today but they carry on mining zinc, but as there is not a good price for it at the moment there are only 4000 men working the mines now. Not sure if I would want to be working there with barly any ventilation and most of the work done by manpower...

Today we went on a tour into the mines, were we dressed up acording to costume, a helmet almost worn through as everyone scrabes there heads on the low ceiling in the mine tunnels, normal gumboots (of course not safety boots...come on) and a no high visibility clothes.

but that was ok as we sacrificed, coca leaves, 96% alcohol and some ciggarettes to Tio the devil that lives inside the mountain to spare our lives and let us back out...The miners belive in God on the outsite but in Tio when inside the mines. To Tio they sacrifice to give them pure minerals in good quantity and to let them out safely. The mines have been open since the Spaniards found Silver in the mountain and so far Tio has claimed 8 million lives. The mine brought the spanish out of bankruptcy. A sad place but interesting to visit and can´t say I have decided to change professions...

Are now hoping for a bus ticket to Tupiza, but not sure if we will have any luck tonight as there are strikes here now so most thinks closed, but we´ll keep fingers crossed.

Till next time, hope all is well,

Thorbjorg and Phil

Madidi

2009-04-15T19:37:00.002Z

We have just arrived in Trinidad, 17 of us plus two chickens spent the last 19hrs (200km)sitting on a plank of wood on the back of a 4x4 holding on for our lives as were thrown around some of Bolivia´s finest roads. This blog will be brief as I have to stand as Þorbjörg pulls splinters from my arse!

We have just come out of 3 days in the Pampas followed by 3 days in the Madidi National Park Jungle. We had a very knowledgable guide who spoke English and could speak to the animals. He could hear monkeys coming from a mile away, and could see owls that look like tree branches. We saw thousands of birds and only a few mammals and reptiles. And of course endless mosquitos! My favourite bird we saw was the Toucan, was too hard to capture with the camera as it sat high up in a tree. Here is a picture of two flying Red and Green Macaws.

We saw three species of monkeys, Howler monkeys, Common Squirrel monkeys and Brown Capuchin Monkeys.

I was proud of Þorbjörg who eventually joined me to swim with the pink dolphins, knowing there might be snakes and crocodiles in the river.

So far the Amazon basin has been the highlight of Bolivia with endless wildlife and by far the most adventure.
Tomorrow we head from Trinidad to Santa Cruz, which we hope to do on a better bus and sealed roads!
Hope all is well and take care,
Phil & Þorbjörg

p.s. a few more pictures on http://picasaweb.google.com/Jones.Phil.A/ but bird pictures aren´t uploaded as they need a bit of cropping.

Bolivia; Copacabana, La Paz and Rurrenabaque

2009-04-06T21:52:00.004Z

Hola,

Have now finally arrived into Bolivia :)

After spending 2 days sick in Copacabana, by Lake Titicaca we carried on our travels :) So lucky that Ingunn and Eythor left us some stomage medication when they visited us at Christmas, think we might still be in Copacabana otherwise... Not a bad place to be sick though as we got a hotel room with Satellite TV for less than 10 USD per night for both of us :)

When I started recovering we took a boat over to Isla del Sol or the Sun Island to see the difference between the islands on the Peruian and Bolivian side. Isla del Sol was a cool place but was quite similar to the Peruian Islands except considerably bigger, more agriculture and significantly more domestic animals.

After a day on Isla del Sol it was time to move on to more interesting and perhaps more lively places so took a bus to La Paz, and it sure is life in La Paz!!! Just think it is a great city, lots of markets, people, cars and just everything you can think of. The city sits in a valley with big mountains all around it.

We had heard alot of bad stories about La Paz, people being mugged etc but we didn´t notice anything. Well Phil noticed some people following us so we quickly changed direction but I´m just too blonde and never notice anything! We didn´t buy any souvenirs at the markets as Phil claims his pack is getting a bit heavy so have to wait till Sucre and Potosí till shopping time...

Our plan was to go mountain biking down the ´worlds most dangerous road´ but when we started checking it out it had become really touristy and expensive (we could buy 30 three course meals at a restaurant for the cheapest option) and there are no local vehicles using the rd so Phil reckons its the worlds safest mountain bike track now. We did an old ladies tour to the Moon Valley and up Chacaltaya mountain instead.

Man this computer is pissing me off as all the pictures look really funny and unscaled... You´ll just have to look at Phil´s picture page for propper pictures.

Anyway, the moon valley was great :) a different place were all the rocks and erroded into small peaks due to wind and rain. I think most of the valley was like that but now most of it is built with houses etc except for a small part that has become a national park.

After the moon valley we went up to Chacaltaya mountain, but there was a ski area till about 5-10 years ago when there was still some snow there. We reached our highest peak so far 5395m but we got driven up to the ski lodge which stands in 5200m so can´t say we got exhausted from the climb.

From the top we could see lakes coloured blue emerald and red from all the minerals around the area. On the mountain and surrounding mountains there used to be alot of mining but they have all been shut down now.But we could also see lots more mountains that would have been fun to climb but guess we´ll have to come back to La Paz and do it next time :)Man this computer...

Are now in Rurrenabaque after 20 hours interesting bus trip from La Paz... The gravel, dust road was so narrow that the bus was constantly stopping to let on coming traffic pass, lots of pot holes so we were constantly bounching off our seats, got puncture at 3am and then to top it all a guy smelling of spew was almost sitting in phil´s lap as there were not enough seats for everyone. But we made it and are so happy as we are off to the jungle tomorrow on a 3 days pampas tour.

Till next time, take care :)

Thorbjorg and Phil

Inka trail

2009-03-28T22:56:00.005Z

Hola, hola, hola,

Finally another blog as I know you have been waiting full of excitment...

Now we have completed the Inka trail that was great :) It´s a 4 day hike but the last day you spend in Machupicchu. After spending the night in Ollantaytambo we took a bus to km 82 were the walk started. The first day we walked up a valley all the way to Wayllabamba, but on the way we saw the only normal people farm town called LLaqtapata. The normal town was quite a bit differnet then the temples just being agricultural terraces up most of the hill, with a small sun temple on the bottom.

The second day we went over a pass that was 4250m, but the campsite was in about 3000m so quite a bit of a climb. We got up reasonably quickly despite having a bit of a sore throat and pretty thin air. The group was great and we had great time despite not being rewarded with much views at the top... Got to the second campsite early so managed to have a nap after an early start and to charge the batteries for the card battle before dinner.

The third day we walked from Pacamayu to Winaywayna, on this way there were lots of archaeological sites and we manged to have a good look at them despite being a bit wet from the rain. Guess it was good to cool us down.

As we came closer to Machupicchu the temples seemed to become bigger with little agriculture. On way to see that was that as we got closer the size of the fountains to worship the water increased. The temples themselves were build stone to stone with no mud or paste between the rocks, so amazing that the Inkas managed to build these at the top of the hills. But they did not only build the temples they also had to build the track as the mountains are really steep. Some times they had carved out big rocks in the hills but other times they had made steps so we truly are stepped out after this trip...On the forth and last day we finally reached Machupicchu. The track did not open till 5:30 so it was a big race to Machupicchu to get tickets upto Waynapicchu... People were basically running other people down on the narrow track. We on the other hand decided to carry on through the sungate and hope the weather wouldn´t become any more foggy so we would be able to walk up there later. As we passed so many people there we managed to get tickets but they only allow 400 people up to Waynapicchu a day but in June, July, August there are 7000-8000 people entering Machupicchu.

On our guided spanglish tour around Machupicchu the weather just became worse and worse so we started regretting not taking advantage of the small view we had when passing through the sungate. After the tour we did though decide there was nothing else to do but to go up Waynapicchu and hope the weather would clear! Just really wanted to see the condor shape of Machupicchu village. It didn´t look good when we reached the top but...

But after having lunch at the top it started clearing from time to time making this mysterious place even more adventurous...

And by the time we had walked back up to the sun gate or Intipunku it was completely clear :)Machupicchu city was amazing and definately the highlight of the Inka trail... but hard to write about as it is something everyone should see. The city is just so well thought through, with the shape of a condor as previously mentioned, the sun temple, the calender, the compass and so on.

After a good trip to the inka sites it was time to move on so we took a bus to Puno, that lies by Lake Titicaca. The bus trip from Cuzco to Puno was suppose to be 6-7 hours but it ended being closer to 12 hours!!! Apparently there was a strike so the bus had to go an alternate road, but noone bothered to tell us this so we were starting to think we were on the bus to Lima...

Puno is supposed to be a boring site but we found it a nice place to hang around for a bit, it´s not crowded with tourists so no one is hasseling you wanting you to buy something or just simply give them money.

From Puno we went on a tour around the Islands around Puno, first we visited the floating Islands of Uros. The people living there build up there islands with weed, but they need to add a new layer off weed every month as the weed is rotting beneath them... Quite extrodinary and the people so friendly and willing to show you around and how they build up there islands.

From there we went to Isla Amantani were we spent the night with a local family, that cooked us local meals :) The food was great but only vegetarian as they don´t have any electricity they can´t store any meat and therefore only have fresh meat 1-2 times a month. The people on the island grow enough food for themselves but not enough to sell so all there income comes from tourism. In the evening they put up a dance for us were we had to dress up in local costumes. Lots of fun and laughter!

Today we visited the third island Isla Taquile, smaller but sort of similar to Isla Amantani but really touristy!

Tomorrow we are heading to Bolivia, Copacabana that is on the other side of Lake Titicaca to check out the islands around there and see the difference if there is any.

Ingo and Viggo are starting there trip motorcycling from NZ to Iceland, such a cool trip so worth to read there blog, nz2iceland.blogspot.com

Till next time take care and start commenting so we keep on blogging...
Thorbjorg and Phil

Some more photos on Phil´s photo page :)

Peru

2009-03-20T19:51:00.003Z

We have now completed the Salkantay track and waiting for the train to Ollantaytambo where we will start the Inca trail.We arrived in Peru just over a week ago by taking a single carriage train across the border from Arica Chile to Tacna. It was quite a bumpy track through the desert. We didn´t really want to hang around Tacna for very long so we went straight to the bus terminal to find the earliest bus to Arequipa, not only did we get the earliest but it was also the cheapest. The bus was stopped several times on the 7 hour journey by police who would go through the bus taking bags and throwing them out the window. We realised that about 4 ladies had spread their luggage containing some sort of drugs throughout the bus. Luckily the bus driver had put our packs in a separate compartment to the rest and the police did not bother us. We will spend a bit more on future bus trips...Arequipa is what they call the Rome of Peru. There is a huge Cathedral here made from white volcanic rock. After wandering around the city for a couple of days we took the night bus to Cusco. Arriving early, we walked to the historical centre and waited till an appropriate time to find a hostel. We booked into a place offering half the price as the others. Soon after we organised to do the Salcantay track waiting a day in Aguas Calientes then doing the Inca trail and Machu Picchu. The agent threw in a Sacred Valley tour and a City tour, we flagged the city tour as we thought we would be toured out. The Sacred Valley was amazing with all the old temples and constructions. The tour gave us a good opportunity to see the farming and livestyle outside of the city Cusco which is very touristy. Unfortunatly the tour spend too much time in the souvenir markets which are all the same.After returning from the Sacred Valley tour the agent came to tell us that our Salkantay tour was cancelled but we would leave earlier and catch the group which left the day before, meaning we would miss a day. We said no and managed to get ourselves on tour which was meant to be more expensive. The Salkantay track started off in farm above Mollepata before heading over the pass on the second day (no problems with Altitude this time) where we saw the amazing Salkantay mountain. We stayed in a small village called Challway the second night, pretty cool to see people living so close to nature with not too much of the luxuries we tend to need. We then headed further down into the jungle seeing flowers, strawberries, bananas, avacados and lots of other fruit and vegetables. Wildlife we saw were parrots and thousands of butterflies and a few lizards, Thorbjorg was happy we didn´t see any snakes!We took a bus from Playa to Santa Teresa, accidently leaving our boots on the bus... It was going to be 20 mins before the bus returned so we thought we could pitch the tent, perhaps not a smart thing to do in jandels.The forth and last day we walked up the valley from Santa Teresa to Aguas Calientes seeing hydro power stations some under construction. Today we went up a mountain to see over machu Picchu, arriving back in town just as it started to rain. Now on our way to start the Inca trail tommorrow so exciting.

Take care,

Phil & Þorbjörg

Back into Chile

2009-03-10T23:20:00.003Z

Well made it back into Chile and to Pucón that was our next destination after 3 buses and 17 hours on the bus or waiting for a bus. Took a chance that we would catch a bus from Osorno in Chile straight to Pucón but all buses gone for the day when we finally managed to get across the borders from Argentina into Chile. Didn´t really matter as we just took a bus to Temuco and from there to Pucón. Got there around midnight and it was just so good to pitch up the tent and lie down. Our plans for Pucón was to climb volcano Villarrica but when we found out that there was no magma there anymore we just rented mountain bikes for the day and biked up to the skifields... Was so hard biking up those 1000m and 16km but man was it fun to bike down :) bit hard on the old washboard road but it sure was fun. Got some views from there over the lake district, but it was a bit hazy and over the mountian but there was a bit of cloud over it so guess we were lucky we didn´t climb it. After that we biked to a near by town called Carburgua were we relaxed on the beach with a beer, and Phil tried to work on his white teeshirt, before biking back again to Pucón.That same night we took a night bus to Santiago, and from there to Valparaíso, which is an old port town about 120km northwest from Santiago. A really cool town with lot of art everywhere and beautiful old houses, but the problem is that many of them are collapsing, with roofs and windows missing. Might be that the town is a Unesco World Heritage site so could be hard to build up the houses in the original form. After wondering around Valparaíso for the day we caught another night bus to Copiapó.

Copiapó is a silver mining town in the middle of nowhere... From there our plans were to go to The National Park Nevado Tres Cruces, but to get there we would have had to rent a 4x4 for the day as the season had just finished and no more tours going up there for the day. So decided not to go to the park and spend the day in town, where we went to Museo Mineralógico where they had thousands of raw mineral materials or stones and we managed to find two stones from Iceland and New Zealand. Quite amazing to see those stones that you just think are a piece of shit but then they are worth a fortune.

From Copiapó we took yet another night bus to Arica, where we are now. As there are no camp sites in Arica we slept in a bed for the first time in 22 days, so good to get out of the bus and not being sleeping in a tent... As soon as we arrived here we met a Canadian couple, Ben and Laurie, that wanted to go National Park Lauca, just like us :) So rented a car together that we got Sunday morning after a relaxing day on the beach in Arica Saturday.

The park was just amazing, with nothing but desert surrounding Arica it took us about 100km to get into a little bit of vegetation and then when we finally got upto 3500m above see level and 150km northeast of Arica we got to this green spot Putre.

And from there we carried on on road 11 that goes over to Bolivia, but on the way we saw pink flamingos, few different types of lamas and heaps and heaps of other birds and animals with the twin Payachata volcanoes in the background, but they both reach a bit over 6000m.

After driving up there we stayed in a terrible cold place that reminded of Straven Road but in a small town called Parinacota with 11 residence. But the town has been there since 15th century and all they do is farm Alpacas for their wool. They days were wonderful but the evenings terrible cold with a big hail storms coming over the Andes.

The second day there we climbed Cerro Sagrado, that is 5100m above sea level and man it was hard... Just wasn´t enough oxygen and neither of us had been above 2500m before! Made it to the top and were rewarded with the views over the lakes and the mountains.Back to sea level again, finally after 3 days in Park Lauca but leaving Arica tomorrow to go over to Peru where we hope to get to Arequipa.

We seem to be thriving well in Chile despite Phil buying baby milk powder instead of a standard one, till next time stay happy.

Thorbjorg and Phil

Fitz Roy to Bariloche

2009-03-01T00:48:00.005Z

Then we are in Argentina, the first bus we took took us to El Calafate where we hoped to see the Moreno glacier, but after discovering that the price for taking a bus to and back from the glacier was 60NZD plus 40NZD fee to get into the park were the glacier is, we decided we just couldn´t be ripped off like that so gave the Moreno Glacier a miss and carried on to El Chalten where the famous Fitz Roy peak is. As it turned out we ended spending 4 days there as there was no bus north till the 25th. Staying in El Chalten was really cool though, free campsites and lots of day walks around the area in just an amazing weather finally... Will put in a few pictures and hope that a picture will tell you more then a thousand words as the computer is crap and I don´t have many Argentinian pesos left to pay for more time.The only problem with the free campsite in El Chalten was that there were no showers there, but that turned out ok as Kat gave me this awesome pocket shower for Christmas... a bit cold but never the less refreshing.We are now in Bariloche after 32 hours bus trip across route 40, pretty cool but most of it is just nothing but a desert so kind of glad we went through there quickly. Think it might be better as we would go further north but now the plan is to head back into Chile. Want to go to Pucón and walk up an active volano there as well having a look at the hot springs that are there.
Here in Bariloche we took the day yesterday easy after the long bus trip but to day we climbed up to the cathedral that is at the top of the ski field. Heaps of people taking the lift up but we of course walked :) So cool to see over the Alps on one side and the lake and the argentinian fields on the other side.Hope to write again soon, take care :)
Thorbjorg and Phil

P.s. few more pictures on Phil´s photo page.

Torres Del Paine

2009-02-19T18:53:00.004Z

Hihi
Then we´re back in Poerto Natales after a rater wet trip into Torres Del Paine National Park where we walked the circuit. Was a pretty cool track but the track might not have been quite up to DOC standards, with muddy, slippery track and not so well built bridges. But I think DOC might be a bit hard to keep up with :)

This 95km circuit took us around the mountain range which is just spectacular but we were a bit unlucky with the weather as it rained most of the time, except the first and last day. It just meant we couldn´t see the mountain tops but what is better than being 6 days out in the bush sleeping in a tent with everything wet. Had a good quality time together in the tent...

The track is supposed to be really spectacular with good views coming down the pass, but at that stage it had stopped raining and started snowing. Didn´t take picture at the top but this picture from lower down will give you an indication of what a reward we got once we got to the top!?!?

and after we came down the great Grey glacier waited for us, but then we were back in the rainThe follwing day we could see a blue sky for a minute just to capture the Grey glacier after a disappointing day before passing the pass, so can´t say things didn´t work out for us...But then after a picture was taken it started raining again, so we really looked forward to reaching the camp italiano, which was also one of the few free campsites in the park. After paying fee to get into the park, most of the campsites in the park were privately owned so had to pay agian... But once we got to camp italiano they had decided to close it!!! so had to walk another 2 hours to the next one and missed out on up valley del Francés which is part of the W and is supposed to be beautiful.

With sore feet after 85km walking in 4 days next day was really short, and also because it was raining and we just about to give up on the park as it was obviously not ours to see but decided to give it one last final shot. So we stayed in Las Torres hoping that the following day would be clear to go up and look at the main towers in the park. And guess what, it actually cleared up so we saw the towers and were finally rewarded for all the uphill climbing :)

On our way out of the park we even managed to see a Guanaco a lama that lives up here in the mountains. What a great way to end a trip!!!

Well off to El Calafate tomorrow, so getting over to the Argentenian side of Patagonia.

Till next time, take care :)

Thorbjorg and Phil

Santiago to Puerto Natales

2009-02-13T00:20:00.005Z

Haebbs,

We are now 2035km line of sight from Santiago, as we are now in Puerto Natales on the south west corner of Chile on our way into the Torres del Paine National Park for some 7-10day hiking.
We first took a 15hours night bus, without any stops from Santiago to Puerto Montt, thought I would die on the way but it turned out to be quite ok as the seats would lean a bit futher back than in an ordinery bus and they also had some sort of feet resting system. Phil didn´t find them as comfortable, but I think that´s just because he´s getting a bit to big for his own good as his bed actually collapsed at 5am our last night in Santiago...
So arrived into a bit dead Puerto Montt early Sunday morning, so wondered around town till 10am when the Navimag office opened so we could book the 4 day boat trip to Puerto Natales. After that we were so incredably lucky that Ignacio (Jose´s brother and Mouricio´s cousin) was willing to take us on a bit of a cruise around Puerto Montt. He took us to these amazing places such as Puerto Varas were we had Chilean Salmon and wine and saw Volcan Osorno over Lago Llanquihue
then to the Saltos Rio Petrohue waterfall
and then up to Lago Todos Los Santos
and then to Frutillar were we were lucky enough to be exactly at the right time for the sunset over the mountains.Ignacio was great, driving us around and spending his one day off with us, thanks a lot made our stay thousand times more special ;)
Then it was time for our cruise to Puerto Natales. The day we left we had this amazing weather, but the second day it got a little bit worse and then the third day it rained all day long but to day it burned off as the day passed, but never the less a spectacular area.Tomorrow we´re off to Torres del Paine National Park where we expect to spend the next 7 or so days.

Till next time, take care :)
Thorbjorg and Phil

Hola

2009-02-07T00:38:00.008Z

Well well well then we´re finally in Chile South America after wonderful Chirstmas back in NZ. Started off with a bit wet Abel Tasman trip with Phil´s family, then Christmas with just almost everyone (will have to get Ness and Karl next time to have everyone!!),
and then a bit of a South Island tour with my family.Unfortunately the internet is a bit slow so can´t upload both before and after hair-due photos of dad...
Anyway after coming back to Christchurch we only had 2 and a half week to get ready for our little South America tour so rapped up work in 2 weeks and a massive packing took place, where the mission was to fit everything on 2 pallets! and sell the rest... and we did it :)Then of course there were few friends and family that we had to say good bye too, which is always hard and then of course we had to say good buy to NZ. So Nic invited us to go rafting in the Whataroa river, so got helicoptered in (didn´t like the helicopter part, when he would raise the helicopter and then let drop it down ALL THE TIME) and then rafted down the river. Had a great time, thanks Nic :)But now we are in Santiago Chile. After wondering around town yesterday we caught up with Mauricio´s cousin José Miguel and his sister Veronica today that showed us around the city and invited us to lunch with his family. So good to have someone showing you around as you just get a completely different feel of the city. Thanks again José Miguel and Mauricio :)Cheers Mauricio, great meal at Liguria :)Tomorrow we are heading south by bus to Puerto Montt and hopefully we´ll be able to go on a bit of a cruise there.

This is a crappy keyboard so not going to write anything more now but hopefully the blog will be a bit more lively than it has been.
Also will be adding picutes to Phil´s picutre page http://picasaweb.google.com/Jones.Phil.A

With Chilians regards,
Thorbjorg and Phil

P.s. Sorry to all the Icelanders that now will have to practice there English

Hlaupi hlaupi hlaupi

2008-09-19T19:49:00.003Z

Jæja þá er bara verið að blogga aftur :)

Hlupum Dunedin maraþonið um síðustu helgi og gekk svona allt í lagi. Komumst allavega bæði í mark en bæði yfir tímunum sem við vorum að vonast eftir!!!Phil sprettur hljóp þetta á 3:10:40 en hann var að vonast til að hlaupa þetta undir 3 tímum, og Þorbjörg skjaldbaka hljóp þetta á 4:06:46 en mig langaði mikið að komast þetta undir 4 tímum. Enn þetta er nú okkar fyrsta maraþon þ.a. ég ætla bara að vera ánægð með þetta, allavega rúm til að bæta sig :)Vinnan mín var svo svakalega rausnarleg að gefa okkur skyrtur til að hlaupa í (samt helvítis nánasir að borga ekki keppnisgjaldið líka), þ.a. við vorum merkt í bak og fyrir, ódýr aulýsing það :)

Annars hefur lítið gerst síðan síðast, vinnan alltaf eins, þarf enn að þrífa og elda. Finnst mjög merkilegt að það sé ekki hægt að fá þriffrítt húsnæði. Erum búin að finna upp allt mögulegt sniðugt til að auðvelda okkur lífið, en þurfum enn að eyða ómældum tíma á skeljunum að skrúbba gólf! Allavega þá vita allir hvað ég ætla að hafa fyrir stafni í dag.

Jæja fyrst maður er búin að monta sig yfir að hafa klárað þá nenni ég ekki að pikka meira.
Skrifa kannski fljótlega aftur!

Með kveðju úr sól og sumaryl,
Þorbjörg

Kiwi fréttir

2008-08-30T05:26:00.002Z

Já já já komið að því að blogga...

Aðeins 3 mánuðir síðan síðasta blogg þannig að ætti nú að vera eitthvað búið að gerast.

Er komin úr spelkunni og hendin að verði betri en hún var áður en ég ákvað að skera sinarnar!!! Svo heyrði ég að maður gerði allt fyrir útlitið, en ég víst misskildi þetta eitthvað aðeins þ.a. fór í aðgerð til að fá stór ör en ekki til að losna við þau. En eru ör ekki bara sérkenni sem er gott að hafa?

Gerðist nú ekki mikið í júní annað en ég að jafna mig í hendinni og Phil að jafna sig í fætinum. En um leið og ég var komin úr spelkunni var byrjað að hlaupa aftur, en nýjasta vitleysan er að hlaupa maraþon eftir viku (SHIT) og svo 60km fjallahlaup í byrjun desember. Þannig að verður að viðurkennast að það fer talsverður tími hjá okkur skötuhjúm í að hlaupa. Fjallahlaupið er kallað the Kepler Challence og er hjá Te Anau niður í fiordlands sem er eiginlega eitt af uppáhalds svæðunum mínum hérna á NZ, bara spennandi :)

Svo átti ég náttúrulega afmæli í byrjun júlí, bara orðin 27 og er því stöðugt að nálgast þrítugt, sem er bara skemmtilegt svo maður geti haldið stórt og gott party á Íslandi þegar maður verður 30. En ég þurfti náttúrulega að sjálfsögðu að halda uppá það að vera orðin 27... Ingó gaf mér svona Murder Mystery leik í útskriftargjöf þ.a. hélt svona murder mystery party. Ekkert smá skemmtilegt, bauð nokkrum góðum félögum hérna í mat og svo var leikurinn spilaður og flestir fengu sér einn eða tvö kokteila!!! Helgina eftir afmælið fórum við til Hanmer Springs og skokkuðum uppá Mt. Isobel, mjög flott og gott að geta hreyft sig aftur. Fékk líka þessar fínu hlaupabuxur frá Phil í afmælisgjöf sem ég varð að prófa. Eini gallinn er að þessar buxur eru XS og alveg vibba þröngar þannig að það tekur mig um 20mín að smeigja sér í þær.Verð nú samt að viðurkenna að það er alveg ferlega gott að hlaupa í þeim, en þær eru með einhverja svona þrýstipunkta í saumunum sem styðja við liðamótin þ.a. fæ eiginlega ekkert í hnéin og öllum þessum hlaupum. Ótrúlega sniðugt.

Unnur Helga kom svo að heimsækja okkur núna í ágúst, alveg svakalega gaman að fá hana. Við ákváðum náttúrulega að skella okkur með henni í 3 helgarferðir :) Fyrstu helgina fórum við yfir Arthurs Pass til Punakaki og svo til baka yfir Lewis Pass, en þá helgi ákváð Julia vinkona mín að koma með okkur. Þegar við vorum að koma yfir Arthurs Pass var ekkert smá spes veður, það var eins og rakinn í loftinu frysi og loftið var allt svona kristallað. Þetta var svona ekta ævintýra veður, enda við líka í ævintýraför.Helgina þar á eftir ákváðum við Phil að taka okkur frí föstudag og mánudag, og fara til Queenstown á skíði með Maríu, Berg og Heiðar. Þar hittum við svo Unni sem hafði farið niðureftir á undan okkur til að skoða Douptful og Milford sound... hún komst reyndar alrei til Milford Sound þar sem vegurinn var lokaður, en held það þýði bara að hún verður að koma aftur.
Ég fór á skíði í fyrsta sinn í um 10 ár, og var bara mjög hissa að ég náði að standa á skíðunum. Reyndar voru María, Bergur og Heiðar með einhverjar leiðinda athugasemdir að þetta væru nú bara byrjenda brekkur og eitthvað svona bull en við skötuhjúnin náðum bara bæði að standa í fæturnar, en Phil var að fara á skíði í 4 skipti á ævinni. Því miður náðist þetta skíðaafrek ekki á mynd en hvorugt okkar treysti sér til að vera með myndavélina á sér, en bjuggumst bæði við því að koma niður brekkurnar á afturendanum eða bringunni.
Daginn þar á eftir fórum við til Glenorchy, og alla leið inn til Paradise. Ekki sælmt að geta sagst hafa komið til Paradise, en þar fórum við á röltið í alveg ekta Lord of the Rings skógi. Urðum náttúrulega að gera eitthvað svona Lord of the Rings með Unni, enda einhver sá mesti aðdáandi sem ég þekki.Á sunnudeginum átti Phil svo afmæli, og hann fékk ekkert smá flott úr í afmælisgjöf. Svona hlaupaúr sem tekur GPS punkta og merkir leiðina sem hann hefur farið inn á kort á meðan hann teygjir. Allt svona þráðlaust. Verð að viðurkenna að þetta er mjög flott úr, en finnst helvíti grátlegt að núna er mitt hlaupaúr bara svona allt í lagi. En til að prófa úrið gengum við á Roys Peak, þann sama og við gengum um páskana en náttúrulega allt annað útsýni svona að vetri til.
Var reyndar ekki alveg eins fallegt veður og um páskana og þegar við komumst aðeins hærra sást nú bara eiginlega ekki neitt.
Afmælisnóttina hans Phil gistum við sem sé í Wanaka en daginn eftir var haldið til baka til Chritchurch yfir Lindis Pass og hjá Mt. Aoraki. Fengum ekki flott veður þar heldur bara alveg geggjað, ekki hægt að hugsa sér það betra. Unnur getur nú allavega verið sátt með að sjá Mt. Aoraki þótt hún hafi misst af Milford Sound :)

Síðustu helgina héldum við svo til Dunedin og Catlands, hafði aldrei áður komin inn í Catlands og er það svæði sem kom mér skemmtilega á óvart, minnti svolítið á Great Ocean Road sem við hjóluðum sunnan Melbourne í Ástralíu.Komum svo við á syðsta oddi suðureyjarinnar þ.a. núna á ég bara eftir að fara á nyrsta punkt Norðureyjarinnar. Eini gallinn er að ég hef ekki enn komist til Stewart Eyju en það stendur til að ráða bót á því um næstu jól þegar mamma, pabbi, Freyr, Ingunn og Eyþór koma.Á sunnudeginum fórum við Phil svo í æfingarhlaup á sömu slóðir og maraþonið er um næstu helgi á meðan Unnur kannaði Dunedin. Gekk bara alveg ágætlega, ég var búin að ákveða að skokka í 4 tíma og sjá hvað ég kæmist langt og náði að fara 38.5km. Enn talsvert eftir en vona bara að ég komist aðeins hraðar yfir um næstu helgi. Á leiðinni frá Dunedin til Chirstchurch komum við við á Moeraki Boulders þar sem ég loksins leit upp til Unnar.Eins og ég sagði áðan þá var alveg meiriháttar að fá Unni og gott tilefni til að koma sér aðeins út úr Christchurch og gera eitthvað skemmtilegt.

Svona fyrir utan þessar helgaferðir er lítið að frétta. Lífið virðist alltaf bara ganga sinn vanagang, vakna fer í vinnuna, kem heim hleyp, elda og svo reyna að finna sér eitthvað skemmtilegt að gera eftir það. Vinnan gengur bara vel, verður samt fínt að komast í burtu á einverjum tímapunkti og ferðast um Suður Ameríku áður en maður heldur heim til Íslands.

Jæja nú bara nenni ég ekki að skrifa meira en bið bara að heilsa og vona að það líði aðeins styttra á milli blogga næst.

Þorbjörg

Haltur leiðir blindann

2008-06-05T08:30:00.005Z

Ég með slitnar sinar og Phil með stress fracture í fætinum eftir síðustu göngu = ekkert spennandi að gerast, annað en lestur og sjónvarpsgláp, ef .að getur talist skemmtilegt!

Ekki mikið að frétta héðan nema mér tókst á mánudagsmorguninn fyrir um 4 vikum síðan að skera í sundur tvær sinar í vinstri hendinni, var látin bíða allan mánudag eftir aðgerð en svo send heim og sagt að koma aftur á miðvikudag. Þ.a. gat farið í vinnuna á þriðjudaginn, en svo leið allur miðvikudagurinn uppá spítala þar til þeir ákváðu um 9 leytið að ekki yrði aðgerðin gerð þann daginn þ.a. ég var send heim og látin koma aftur á fimmtudaginn. Beið allann fimmtudaginn og enn án vatns og matar, en svo var aðgerðin loksins gerð á fimmtudagskvöldið þ.a. ég fékk að fara heim í svaka spelku á föstudagskvöldið... Ótrúlegur hrakfallabálkur! Skar mig náttúrulega af myndarskap þ.a. það tók læknana um tvo tíma að sauma þetta allt saman og er ég með svo vel forspenntar sinar að þær höfðu skoppað upp upphandlegginn þrátt fyrir að ég hafi skorið mig í lófanum! Jæja en ekki var öll vitleysan búin enn, for eins og alger bjáni í vinnuna mánudag eftir aðgerð þar sem ég var nánast verkjalaus og gat jú vel notað hægri hendina og hausinn, en þá höfðu læknarnir skrifað eitthvað form sem sagði að ég mætti ekki vinna í 31 dag sem er náttúrulega hneisa!!! En ég var engu að síður send heim aftur með skottið á milli lappanna svo fyrirtækið væri ekki að brjóta lög með því að hafa mig þar. Jæja þetta reddaðist nú allt saman og ég fékk að fara til vinnu á fimmtudeginum... Ágætt náði að sjokkera Frey bróðir, en hann bara skilur ekki hvernig nokkrum manni getur dottið í hug að rífast fyrir því að fá að fara aftur til vinnu þegar maður gæti setið heima að lesa og horfa á sjónvarpið á 80% launum.

En verandi hálfgerð fatlafól er ekki margt sniðugt sem hægt er að gera, en haltur ákvað að leiða blindann í siglingu hérna frá Lyttelton þar sem við áttum tveir fyrir einn miða. Held að blindur hafi verið orðin eitthvað stuttur í spuna enda farin að þjást illa af cabin fever!
Verð nú að viðurkenna að ég hélt þetta yrði nú ekkert þannig sérstakt en þetta var alveg bara ótrúlega skemmtilegt. Gæjarnir sem voru að stýra bátnum vissu bara allt og ekki neitt um svæðið og gátu þess vegna babblað stanslaust í 2 tíma. Sáum fullt af sjófuglum, og sumir ekkert smá stórir... Sáum m.a. nokkrar tegundir af Shag sem ég held að sé skarfur á íslensku , held allavega að ég hafi séð mjög svipaða fugla heima.
Svo fuglinn sem mér fannst ekkert smá flottur, en samt flottari á flugi enda mávur með eins metra vænghaf... kallaður Mollymawk og hef ég bara ekki hugmynd hvað það er kallað á Íslensku.
En hápunktur siglingarinnar voru litlu Hecter höfrungarnir, sem léku sér í kringum bátinn alveg heillengi. Þeir eru víst minnstu höfrungar heimsins , lifa eingöngu hérna við Banks Peninsula skagann og eru í útrýmingarhættu... Set inn tvær myndir ;)Jæja nenni ekki að pikka meira, tekur allt of langann tíma svona með einni...
Hlakka til að heyra í ykkur.
Þangað til næst,
Þorbjörg fatlafól

Útskrift

2008-04-22T08:16:00.004Z

Jæja haldiði að maður sé ekki bara að verða stór! bara loksins orðin verkfræðingur... Fékk að fara í skikkjuna með nornahettuna og til að toppa vitleysuna fékk ég þetta líka fína kaskeiti að auki. Og þá er komið að sólo trippi með engu nema myndum af mér ;) Phil var að útskrifast líka enn er ekki enn komin með húmor fyrir þessum líka fínu myndum þ.a. fékk ekki að setja inn neinar myndir af honum. Dagurinn byrjaði mjög vel, þar sem María setti á mig spari brosið og lagaði á mér hárið, en á meðan var Phil að sækja foreldra sína út á flugvöll. María og Bergur voru svo búin að útbúa ekkert smá flottan morgunverð handa okkur og höfðu boðið Svöva og Mikka að koma líka. Þannig að úr varð að ég fékk smá útskriftarveislu sem er nú ekki slæmt fyrir eins veisluglaða manneskju. En morgunverðurinn var pottþétt hápunktur dagsins. Eftir morgunverðin fórum við niður í bæ þar sem við mörsuðum í gegnum bæinn áður en við fórum í Town centre í rúmlega tveggja tíma alveg svakalega leiðinlega útskriftarathöfn, en fékk þó skírteinið að lokum þ.a. been there done that ;)
Strax eftir athöfnina þurfti Phil greiðið að láta taka mynd af sér uppstilltum eins og illa gerðum hlut með upprúllað blað í hendinni sem átti víst að vera prófskírteinið, (en það var slétt í plastvasa þegar við fengum það!). Mamma hans og pabbi voru mjög hissa að ég skildi ekki láta taka mynd af mér handa mömmu og pabba en því miður mamma og pabbi ákvað ég að hlífa ykkur við þeim vandræðum að þurfa hugsanlega að setja svo hræðilega mynd uppá vegg.
Síðan var farið og fengið sér nokkra drykki og svo út að borða. Þannig að var bara hin ágætasti dagur.

Er búin að vera í nýju vinnunni núna í 4 vikur og líst bara mjög vel á mig. Er að vinna sem burðarþolsverkfræðingur að hanna forsteyptar einingar, en fljótlega fer ég að prófa vörurnar þeirra og svo fer ég í einskonar þróunnarvinnu við að hanna nýjar forsteyptar einingar. Veit að ykkur finnst öll þessi endalausa steypa alveg eins spennandi og mér !?!?!?
Verð nú samt að segja ykkur eitt mjög fyndið, en hérna í Kiwi landi finnst mönnum nú ekki mikið mál að drekka instant kaffi, og fólk bara kaupir yfirleitt ekkert nema instant. En alla vega til að gera langa sögu stutta, þá var mér sagt í viðtalinu að ég þyrfti nú ekki að hafa áhyggjur af því að fá ekki nóg kaffi því þeir hefðu fjárfest í nýrri kafiivél sem ætti að koma innan tíðar. Nú og svo byrjaði mín og beið spennt eftir að kaffivélin kæmi, svo ég þyrfti ekki að fá mér kaffibolla áður en ég færi í vinnuna, en viti menn haldiði að það birtist ekki instant Nesé caffé maskína!!! Hélt ég yrði ekki eldri... og þetta er ekki einu sinni nesé Caffé gull heldur ódýrasta sort! Stundum held ég að þeim sé ekki við bjargandi en þessi frábæra maskína gerir Latte, Moccatino, og fleira og fleira og allt úr ódýrustu sort af Nesé Caffé.... Er sem sé mætt með mína eigin litlu pressukönnu í vinnuna þar sem ég einfaldlega nenni ekki að reyna að koma þessu sulli niður.

Í dag er sunnudagur og löng helgi, en á föstudaginn var svokallaður ANZAC dagur en þá minnast Ný Sjálendingar og Ástralir þeirra sem féllu í heimstyrjöldunum. Við ákváðum að fara eitthvað aðeins út úr bænum um helgina en bara föstudag og laugardag þar sem spáin fyrir sunnudag var ömurleg, ekkert nema rok og rigning. Hef nú ekki enn orðið vör við rigninguna, en ætla bara rétt að vona að hún fari að koma.
Við sem sé ákváðum að fara upp í Lewis Pass og ganga upp að Lake Man. Mjög skemmtilegt, fórum fyrst inn dal meðfram á , þurftum svo því miður að ganga í gegnum skóg í ca. 2 tíma áður en við komum að skálanum þar sem við ætluðum að tjalda. Verð nú aðeins að hefna mín á Phil og setja inn myndir af honum á göngunni, bara svona til að ergja hann aðeins.Orðið svona íða kaldasta að tjalda, þar sem það er komið frost á nóttunni en sleppur nú samt ennþá í fína svefnpokanum sem ég keypti með Gyðu og Berg út á Ítalíu.
Seinni daginn gengum við svo upp að Lake Man og svo Doubtful Range til baka, sem var miklu skemmtilegra en að ganga í gegnum skóginn þar sem við sáum fullt, en í kringum þetta svæði byrja Suður Alparnir sem ná svo allaleið suðureftir eyjunni.
Ég alltaf jafn þreytt að bíða eftir Phil! Hlýt nú samt að fá smarties verðlaunin fyrir klæðaburð... Gerist nú varla meira smart en að vera í Cintamani föðurlandsbuxunum hennar mömmu með sokkana næstum upp á hné í vindjakka, með eyrnaband og ógreitt hár.
Allvega, eftir að hafa gengið í mögnuðu útsýni var komið að skógi, einu sinni enn nema núna var engin merkt leið í gegnum skóginn heldur sagði leiðarlýsingin okkur bara að fara niður og þá myndum við enda um það bil á réttum stað. Verð nú að viðurkenna að ég naut þessara tveggja stunda að klöngrast í gegnum skóginn ekkert sérstaklega, en við komumst þó á leiðarenda að lokum þannig að þetta reddaðist allt. Reddast ekki líka allt sem maður vill að reddist.

Ekki mikið meira að frétta héðan af Kiwi landi, alla vega ekki sem ég man eftir, hlýtur nú samt eitthvað að hafa gerst meira þar sem það eru aldur og ævi síðan ég bloggaði síðast.

Endilega verið í bandi,
Bið að heilsa sumrinu heima,
Með haust- og vetrarkveðju
Þorbjörg

Gleðilega páska

2008-03-27T21:57:00.004Z

Hæbbs,

Gleðilega páska öll sömul
og vona að þið hafið notið frísins...

Smá frétta update :) kraftur í kellu!

Helgina fyrir páska hjóluðum við upp til Hanmer springs, var mjög skemmtilegt og ég spennt að kíkja í drullupollana aftur. En ég og Himmi kíktum líka við í þessum frægustu laugum Ný Sjálendinga, þar sem finna má heita potta með náttúrulega heitu vatni. Sem Íslendingur get ég nú samt ekki mælt með þessum laugum nema til afslöppunar og sólbaða þar sem þetta eru frekar litlir skítugir pottar þar sem ekki má setja höfuðið í vatnið sökum padda sem lifa í vatninu.

Jæja en svo kom páskahelgin sem var alveg hreint mögnuð :) Byrjuðum á því að fara á Warbirds over Wanaka, en það er risastór sýning á gömlum herflugvélum og svona eiginlega bara svona hersýning.

Hluti af opnunaratriðinu

Þar sáum við allt frá nýjum orustuþotum til gamalla flugvéla frá fyrstu heimstyrjöldinni. Mér leist nú samt ekkert á elstu vélarnar enda voru þær alltaf að drepa á sér í loftinu, skildist að mótorinn gæti bara keyrt á einum hraða þannig að þetta væri allt eðlilegt en SAMT finnst ekki traustvekjandi að vera í vél sem er dautt á vélinni helminginn af tímanum! Þær voru líka eins og mjög veikbygðar, mér fannst eins og þær voru eiginlega bara pappírsvélar.

Ný orustuflugvél á fullri ferð að losa sig við eldsneytiPappírsvélar á flugi yfir Wanaka,
og ég að skíta á mig að bíða eftir að þær hrapi...

Pappírsvél frá fyrstu heimstyrjöldinni

Phil sæti í nýju peysunni frá mömmu,
hann er búinn að fatta ágæti íslenska lopans og nú er peysan tekin með hvert sem við förum :)

Á sunnudeginum gengum við svo upp á Roys Peak sem er fyrir ofan Wanaka, í alveg mögnuðu veðri... Sáum svo langt sem augað eygir og meðal annars Mt. Aspiring og Mt. Aoraki (Mt. Cook). Alveg hreint ótrúlegt en get því ekki sett inn mydnir núna þar sem internetið er bilað! og búið að vera bilað síðan á mánudaginn en þessir kiwiar virðast ætla að taka sér góðan tíma til að gera við þetta! Set samt inn myndir eins fljótt og ég get því þær segja náttúrulega svo miklu meira en einhver orð.

Horft í áttina að Mt. Aoraki yfir Lake Wanaka, verst að Mt. Aoraki sést ekki alveg nógu skýrt á myndinniMt. Aspiring í bakgrunni, stefnan er tekin á að klifra það áður en maður kemur á skerið...

Útsýnið sem beið okkar eftir um 3 klukkustunda keyrslu frá Wanaka, sólarlag yfir Mt. Aoraki

Það sama er eiginlega uppá teningnum með mánudaginn þar sem við gengum uppí Muller hut, sem er á móti Mt. Aoraki í alveg hreint frábæru veðri með alveg hreint magnað útsýni. Bara flott.Mt. Sefton á leiðinni uppEins og þið sjáið ekki hægt að hugsa sér það mikið betra, sól og blanka logn þegar haustið er á næsta leiti

En núna er ég að njóta síðustu vikunnar minnar án vinnu, því ég er komin með vinnu :) Er að fara að vinna hjá fyrirtæki sem heitir Stahlton Engineered Concrete. Þar verð ég að vinna sem burðarþolsverkfræðingur til að byrja með en svo er að fara í gang hjá þeim þróunnar vinna á nýjum forsteyptum einingum sem ég verð líka að vinna í sem og að prófa og reyna að betrumbæta hjá þeim steypuna, svo get ég fengið að vera eitthvað viðriðin verkefnisstjórnum ef mér sýnist svo. Þannig að hlakka bara mjög mikið til að byrja á mánudaginn.

Svo er ég búin að fá ritgerðina mína til baka og gekk bara alveg ljómandi vel og held að allir hafi bara verið mjuög ánægðir með vinnuna sem ég var búin að gera. Þannig að nú er ekki eftir neinu að bíða en að útskrifast núna um miðjan mánuðinn :)

Himmi er búin að vera hérna hjá okkur í um 5 vikur en hélt ferðalaginu sínu áfram núna á miðvikudaginn þegar hann hélt yfir til Sydney. Verð nú að viðurkenna að það er hálf tómlegt eftir að hann fór, en nóg framundan sem ég verð bara að hlakka til.

Jæja bið að heilsa ykkur í bili,
Þorbjörg

Framhald

2008-03-10T02:21:00.004Z

Jæja, þori að veðja að þið hélduð öll að ég mydni klikka á að koma með framhald... en alltaf gaman að koma ykkur á óvart.

Þá erum við búin að vera á viku flakki og komið að því að fara að arka eitthvað og hef ég fundið uppáhaldsstaðinn minn á Norðureynni.

Tongariro National Park

Næst var því ferðinni heitið yfir Tongariro crossing með viðkomu á Mt. Ngauruhoe.

Og já já viti menn komumst á toppinn...

Í baksýn má sjá Mt. Ruapehu en nokkrum dögum seinna gengum við uppá það. Upphaflega hugmyndin var að fara í nokkra daga göngu með nesti og nýja skó en þar sem það var lítið annað í spánni en rigning var planinu breytt snarlega. Það var því ákveðið að ganga upp á 4 eldfjall eða the great fours seinni vikuna.

Veðrið var nú samt ekkert að leika við okkur og stefndi allt í að missioni n yrði ekki kláruð... Rigning og ekkert nema rigning sunnudag og mánudag og svo á þriðjudagsmorgun var allt skýjað. ákváðum því að fara bara og skokka upp að Tamu lakes, sem var eitthvað um 18km hringur og fínt skokk fyrir hádegismat.

En Tamu lakes eru mitt á milli Mt. Ngauruhoe og Mt. Ruapehu. Þegar við komum niður var hins vegar skýjin horfin af Tongariro summit þannig að við urðum að hlaupa upp þar líka og nota tækifærið... 2 fjöll af 4 komin :) en frekar þreytt kvöld eftir yfir 40km fjallahlaup þann daginn.

Daginn eftir var nú svo sem ekkert sérstakt veður, svolítið skýjað en samt alveg ágætt til að skella sér upp á Mt. Ruapehu. Það er nú ekki erfitt klifur og tók okkur ekki nema nokkra tíma en vel þess virði, með flottum gígum og umhverfi.

Seinna þann dag var brunað yfir til New Plymouth til þess að freista þess að sigra Mt. Taranaki...

Sem og tókst :) Þurftum reyndar að vakna klukkan 5 þar sem það átti að fara að rigna um hádegið, og ótrúlegt en satt þá stóðst veðurspáin. Byrjaði að rigna þegar við vorum komin hálfa leiðina niður klukkan 12:15!

Útsýnið á toppnum var ágætt, en held að það sé ekki spurning að uppá þetta fjall verð ég að fara aftur þegar það er betra skyggni. Náðum nú samt að sjá Mt. Ngauruhoe og Mt. Ruapehu...

Restina af fríinu sem voru nú bara 2 dagar var rigning, og það meira að segja grenjandi rigning þ.a. við enduðum bara á því að vera að slæpast í Wanganui en það er lítill bær á suðaustur strönd norðureyjarinnar sem hann Phil er alin uppí.

Himmi kom svo í heimsókn til okkar strax eftir fríið og fórum við saman á viku flakk. Varð náttúrulega að standa undir nafni sem fararstjóri. Hann er búin að vera hérna hjá okkur, vonandi í góðu yfirlæti í rúmar 2 vikur, en fór í morgun fyrir til Melbourne til að fylgjast með Formúlu 1 sem er þar eftir einhverja nokkra daga.

Ég er hins vegar enn atvinnulaus aumingji, en búin að sækja um eitthvað og held þetta fari nú bara bráðum að vera spurning um að ákveða hvar maður vilji vinna. Geri þess vegna ráð fyrir að byrja að vinna í síðasta lagi í vikunni eftir páska, en sjáum hvað setur.

Annars var mjög gott að hitta ykkur flest um jólin, þó ég hafi nú ekki náð að hitta alla og ekki náð að hitta suma eins mikið og ég vildi. Ætti að verða nægur tími til þess þegar ég verð alkomin heim.

Jæja læt þetta gott heita í bili
Þorbjörg

P.s. Veit ekki af hverju allar myndirnar eru með gulu bakvið, en þið verðið bara að skoða þær betur á flikr síðunni en ætli myndirnar segji líka ekki meira en þessi LANGI texti...

Á lífi :)

2008-02-24T07:28:00.002Z

Já já já já er bara á lífi ;)
og viti menn bara að blogga!!!

Héðan er allt gott að frétta, náði að skila ritgerðinni minni föstudaginn eftir að ég kom aftur, LOKSINS :) er náttúrulega svo langt síðan það var að ég fer bráðum að fá hana til baka með einkunn og öllu saman...
Um leið og ég var búin að skila ritgerðinni fluttum við og erum núna komin í mjög skemmtilega íbúð, sem er hinum megin við garðinn og ekki í nema 15 mínútna göngufjarlægð frá bænum, þar sem maður er náttúrulega ALLTAF í bænum. Rosalega gott að vera komin í nýja íbúð og voða gott að vera bara tvö, þannig að ég get fengið að hafa allt um það bil eins og ég vil hafa það :) Nýja heimilisfangið okkar er:

7/11 Grove Road
Addington
Christchurch
New Zealand

Fyrstu tvær vikurnar í febrúar fórum við svo í alveg hreint ótrúlega skemmtilega ferð uppá Norðureynna. Ferðin hófst á því að fara í 5 daga canoe ferð niður Whanganui river.
Ótrúlega vel heppnuð ferð þar sem við náðum að slappa svona aðeins meira af heldur en við erum vön. Við vorum svona að róa milli 9 og 3-4 þannig að eftir það var nægur tími til að fá sér eins og eitt rauðvínsglas og lesa og bara hanga. Ofsalega notaleg og skemmtileg ferð, þrátt fyrir helst til of mikið af trjám. Síðasta daginn var nú bara ekkert útsýni nema tré og engar flúðir til að velta bátnum í, þ.a. ekkert um að vera nema puða á hægfljótandi vatninu á móti vindi... Held nú samt að það skemmtilegasta sem gerðist í ferðinni var að ná að velta bátnum einu sinni. Vorum orðin allt of ánæð með okkur og bara óðum út í flúðina, veltum bátnum og þurftum svo að synda eins hratt og við gátum að landi, tæma bátinn og koma okkur aftur af stað! Vorum nefnilega ný búin að tæta fram úr ensku pari sem var á ánni og vildum náttúrulega ekki að þau fengju ánægjuna af því að hlægja að okkur.
Á leiðinni gengum við upp að The bridge to nowhere... Þegar ungir hermenn voru að koma heim úr stríðinu vantaði land fyrir þá og var þá ætlunin að planta þeim i þennan dal þar sem brúin er. Þar sem þetta er mjög erfitt land, miklir hallar og erfitt með samgöngur komust þeir ekki lengra en að byggja brú yfir gilið. Frekar spes.Síðasta kvöldið okkar komu Ness systir hans Phils, kærastinn hennar og foreldrar hans að heimsækja okkur á þyrlu. Svaka töff að fá þau í kvöldmat.

Eftir að hafa verið í afslöppun á ánni var ákveðið að gera eitthvað aðeins meira spennandi daginn eftir að við komum af ánni, þannig að við fórum Sky diving :) Held að það sé eitt af því skemmtilegasta sem ég hef gert á ævinni. Bjóst samt við að verða geggjað hrædd þegar ég myndi stökkva en held að hjartað hafi slegið undir 100 slög á mínútu.
Ekkert mál fyrir Jón Pál, lent heil á höldnu!!!Ok verð að hlaupa en lofa framhaldi á morgun!!!

LOKSINS LOKSINS ÍSLAND

2007-12-28T10:35:00.000Z

Hæ hæ

Orðið svo langt síðan ég bloggaði síðast að ég mundi ekki lykilorðið... Geri aðrir betur!

En allavega,

GLEÐILEG JÓL

Í hnotskurn það sem búið er að gerast síðan síðast:

Ég næstum orðin verkfræðingur :)
Komin til Íslands, í þetta líka viðbjóðslega veður... Jæja, loksins komin snjór, bara skil ekki hvernig hægt er að hafa svona mikla rigningu og rok, svo segja mér fróðir menn að þetta hafi verið svona síðan í ágúst???
Held að ég sé búin að hitta svona flesta, en þó ekki alveg alla! Verð sem sé að fara að drífa í því þar sem ekki eru nema tvær vikur í að ég fari út í sól og sumar il aftur
Búin að vera að vinna á Almennu, ekkert smá ánægð með að fá vinnu hjá þeim í desember. Held þetta hefði orðið svolítið langur tími að vera heima að gera ekki neitt!
Búin að fara í fullt af jóla- og annars lags boðum og sem betur fer eru þau ekki búin enn, þ.a. eftir að hafa velt út úr vélinni í Christchurch er stefnt á afvötnun
Hestarnir komnir á hús og hann Stígandi, annað undrið mitt er æði, hann er BARA SÆTUR og ekki má gleyma eldri drengnum mínum honum Skarpa sem náttúrulega bregst aldrei. Verst að vera ekki með neinar myndir af þeim félögum, en það fer nú vonandi að rætast úr því :)

Jæja og þá er komið að því sem er að fara að gerast:

Ég verð verkfræðingur
Þarf að finna mér vinnu a.s.a.p. eftir að ég kem út, svo skrítið að vera ekki búin að fá neina vinnu og hvergi búin að sækja um...
Kannski enn mikilvægara þurfum að finna okkur nýtt húsnæði en leigusamningurinn rennur út 31.janúar
Ferðast um Norður Eynna fyrstu tvær vikurnar í febrúar, stefnan tekin á 5 daga canoe ferð niður Wanganui river, 2 daga hjólaferð kringum Lake Taupo og svo 5 daga ganga um Tongariro, ekki alveg ákveðið hvað á að ganga en eitthvað á þessu svæði
Aftur til Christchurch, þar sem Himmi kemur nokkrum dögum seinna og þá verður sko veisla :)
Ferðast eitthvað með Himma til 1.mars, en þá ætti maður kannski bara að fara að vinna (þ.e.a.s. ef maður verður búin að finna eitthvað)

Hmmm finnst þetta gott update,
Þangað til næst njótið dagsins í dag, því ótrúlegt en satt þá kemur hann ekki aftur
Þorbjörg

17 dagar

2007-11-08T06:55:00.000Z

Jæja þá eru ekki nema 17 dagar í að ég komi heim. Verð nú að viðurkenna að tilhlökkunin er orðin ansi mikil :)

Annars hefur lítið gerst frá síðasta bloggi, er bara búin að vera föst uppí skóla og held ég verði bara ansi langt komin með ritgerðina mína þegar ég kem heim. Það lítur nú samt út fyrir að ég verði að klára aðeins í uppsetningu og að laga stafsetningarvillur eftir að ég kem heim eða þegar ég kem út aftur, en við sjáum til.

Annars var þorrablót hjá Mikka um daginn sem tókst svona líka ansi vel. Fullt af þorramat og brennivíni og svo var náttúrulega víkingaþema þ.a. allir klæddir í sitt fínasta púss. Ég tók nú myndavélina með mér en tók nú ekki mikið af myndum nema þá bara sjálfsmyndum!!! Þvílík sjálfsdýrkun...Hmmm já og svo héldum við Baby shower fyrir Maríu án þess að smella henni í sturtu, og á hún Rosie allan heiðurinn af því. Það var æði :)

En annars er ég að bara EINS OG ÁÐUR HEFUR KOMIÐ FRAM bara að læra og læra, næ ekki einu sinni að njóta vorsins áður en ég kem heim í veturinn, eins gott að maður er að koma út aftur í janúar svo það sé ekki endalaus vetur! Hmmm fékk nú samt þessa mynd senda frá henni Björgu, veit ekki hvað vakir fyrir henni? Held það verði nú varla svona blíða þegar ég kem heim? Nema ég sé bara eitthvað farin að kalka???
Jæja ætli ég verði ekki að halda áfram... Er víst búin að komast að því að þetta gerist ekki að sjálfu sér þótt ég fegin vildi!

Þorbjörg STEYPA

Ozzy, seinni hluti

2007-10-08T23:11:00.000Z

Jæja, þá var ég enda við að skila inn tveimur köflum til aflestrar. Usss hvað þetta er leiðinlegt, en allavega alveg að verða búið. Svo skrítið hvað uppsetning og eitthvað svoleiðis dót tekur alltaf allt of langan tíma. Geri sem sé lítið annað þessa dagana, en að skrifa og skrifa og milli þess sem ég reyni að fá nokkra tíma svefn.

En allavega, alltaf svo erfitt að byrja á nýjum kafla þ.a. ákvað að blogga fyrst... Svona aðeins að fresta leiðindunum.

Eftir að hafa húrrað okkur niður frá Lavers Hill, vorum við komin að aðal ferðamanna hluta leiðarinnar. En á þessari leið er mikið af setstein með sterkum lögum inn á milli þ.a. sjórinn nær að brjóta niður allt umhverfis sterku lögin of eftir standa þessir líka fínu klettar út í miðjum sjó.
Þessir klettar eru nú samt óðum að hverfa en þetta voru víst einu sinni 12 klettar en eins og sjá má á myndinni þá hafa nú þegar einhverjir fallið. Síðasti klettur sem féll gerði það árið 2005, þ.a. ekki langt síðan. Þessi mynd er sem sé tekin við The Twelve Apostles. Það voru samt fullt af flottum stöðum á leiðinni en þetta er svona þessi frægasti. Mér fannst hann samt eiginlega ekkert flottari heldur en hinir staðirnir. Annar mjög frægur staður er The London Bridge, en það var svona tvöföld brú þar til árið 2000 þegar brúin nær landi féll... Það versta var að það var fólk fast út á hinni brúnni sem þeim tókst ekki að bjarga fyrr en einhverjum klukkustundum seinna með þyrlu.The Bay of Islands, var nú eiginlega sá staður sem mér fannst hvað mest heillandi á leiðinni en það var bara svo leiðinleg birta þegar við vorum þar að það heppnuðust mjög fáar myndir :( og á þessari mynd sem er svona hvað skást af þeim þá náttúrulega lít ég út alveg eins og asni... Nema maður sé bara svona asnalegur...Eftir að hafa skoðað allt þetta þá var nú enn töluverður spotti eftir til Warrnambool, þar sem við gistum og degi farið að halla þ.a. það var allt gefið í botn. En 130km seinna þá vorum við loksins komin á áfangastað... og meira að segja mér tókst að verða svo þreytt að ég náði ekki einu sinni að fara í sturtu áður en ég lagðist niður til að kíkja aðeins á imbann. Phil fannst þetta þó svo fréttnæmt að það tækist að gera mig þreytta að honum fannst þetta kjörið myndefni.
Næsta dag var hjólað til Portland, svo sem ekki mikið fréttnæmt af þeirri leið nema við hjóluðum í gegnum bæ þar sem ekkert sást nema skilti til að bjóða okkur velkomin í bæinn og svo var okkur óskað góðrar ferðar með þökk fyrir viðkomu á öðru. Bara verst að ég fattaði ekki að taka mynd. Þegar við komum til Portland (sem er ekki með Portland Cement verksmiðju) þá höfðum við lagt 530km að baki á 5 dögum, ekki slæmt. En við ákváðum nú að fara í smá 50km kælingarferð í kringum Portland að skoða fleiri blowholes og svo the petrified forest. En þetta er reyndar ekki gamall skógur heldur myndast þetta vegna uppleystra steinefna sem fara ofan í veikari lög og mynda eins konar cement sme svo verður eftir þegar áður sterkari lög sverfa burt.
Eftir allt þetta hjólarí þá vorum við nú ekki þreyttari en það að okkur tókst enn að smila framan í heiminn í Cape Bridewater, sem er pínulítill mjög vinalegur bær fyrir utan Portland. Á föstudegi tók svo við rútu og lestarferð til að koma sér aftur til baka til Melbourne. Það var lang leiðinlegasti hluti ferðarinnar. Allaveg lestarhlutinn, en þetta var um 4 tímar í lest með þroskaheftum manni sem sagði stöðugt söguna af því hvernig bróðir hans hefði sagt honum að opna a can of baked beans in Caines!!! Makear ekki einu sinni sens, en hvað um það hann var allavega að tala við einhverja misþroska konu sem talaði einnig stanslaust um kettina sína... Þannig að þau töluðu bæði í einu um sama hlutinn í 4tíma.
Eftir 4tíma í lestinni vorum við loksins komin til Melbourne, en það er borg sem ég er bara mjög hrifin af. Skoðuðum svona allt það helsta á föstudeginum og fyrir hádegi á laugardegi. En myndin er tekin á Federation Square, en það torg var byggt til að bjóða 21.öldina velkomna. Svo lítið flott hvernig gamalt of nýtt mætist á þessu torgi.
Eftir hádegi á laugardegi var svo farið að versla þar sem mín var sko búin að ákveða að kaupa sér gallabuxur, þar sem einu nothæfu gallabuxurnar mínar eru Levis sem Sveinn Áki keypti í útlandinu fyrir mig 2003 held ég! En það er nú bara ekki svo auðvelt skal ég segja ykkur þar sem ég er bara að verða GÖMUL. Hvað er málið með þessa homma í L.A. og hvað er málið með konur að fylgja þessari vitleysu. Það voru bara allar buxurnar svo lágar að ef maður beygði sig niður þá var bara hálfur rassinn upp úr! ER ÞAÐ SMART??? Ég er nú ekkert að tala um að buxurnar þurfi að vera fyrir ofan nafla en öllu má nú ofgera. Fór að fylgjast með þessu eftir að ég byrjaði að máta, og það var bara önnur hver stúlka með rassinn upp úr buxunum þegar þær settust niður. Svo voru allir bolirnir svona óléttu bolir, þröngir yfir brjóstin og svo svona víðir niður, sem er svo sem allt í lagi, en ég held ég bíði með að kaupa óléttuföt þar til ég verð ólétt. Eyddi sem sé nánast heilum degi í að versla án þess að kaupa neitt.
Á laugardagskvöldinu fórum við svo á OZZY rules rugby leik á MCG, það var mjög gaman og alltaf flott að vera á svona stórum leikvangi, en vissi nú ekki að leikurinn væri svona langur þegar við fórum. Þetta eru sem sé 4x30 mínútna leikhlutar, sem sé um 3 tímar á leikvanginum.

Svo á sunnudeginum var bara haldið heim á leið aftur og allir kátir eftir góða ferð.

Jæja nú var ég að fá tölvupóst frá leiðbeinandanum mínum, þ.a. eins gott að fara að gera eitthvað af viti.

Þangað til næst,
Þorbjörg STEYPA

Frétta update

2007-09-28T04:53:00.000Z

Hæbbs,

Þá er ég að gera leiðinlegasta próf í heimi, þ.e.a.s. það byggist á því að bíða og bíða svo aðeins meira og svo að lokum er BEÐIÐ... Hata svona próf þar sem maður þarf að taka mælingar með vissu millibili þ.a. ef maður fer og gerir eitthvað annað þá bara gleymir maður sér og þarf að byrja aftur. Gallinn við þetta próf er að ef ég gleymi mér þá þarf ég að þurka sýnin mín í viku til að geta byrjað aftur, þ.a. má ekki gleymi mér. Ætla nú samt að sýna hvað ég er Multi Task og blogga um leið og ég fylgist með klukkunni. Ok 30 sec í næstu mælingu þ.a. PÁSA....

Jæja en hjólaferðin var ekkert smá vel lukkuð.

Fyrsta daginn þá tókum við flug frá Christchurch klukkan 6 um morgunin og þurftum því að vera komin út á völl um 3:30, en vildum vera tímalega út á velli til þess að þeir væru ekkert að flýta sér allt of mikið mér hjólin. Lentum í Melbourne klukkan 8 að staðartíma, tókum strætó beint í miðbæinn, smelltum hjólunum saman, settum töskurnar í geymslu og svo var haldið með lest til Frankston. Héldum að við kæmumst aðeins lengra með lestinn, en svo var því miður ekki þ.a. bættust við auka 15km þennan daginn. Eftir lestina hjóluðum við til Sorrento en þaðan tókum við ferju til Queenscliff. Svakalega skemmtileg leið og mjög gott veður og skyggni. Var samt eitthvað að reyna að taka myndir en gekk ekki neitt, var eitthvað svo skrítin birta og svo bara nær myndavélin ekki nógu stóru sviði til að myndirnar komi vel út. Vorum komin til Sorrento um 5 leitið, og áttum þá eftir að hjóla um 50km leið. Þ.a. rifum snögglega í okkur mat og héldum áfram. Gekk ótrúlega vel að komast þetta og vorum búin að skrá okkur inn á Motelið eitthvað um 7:20 þ.a. þurftum ekki mikið að hjóla í myrkri. Vonbrigði dagsins voru samt að það var búið að lofa mér baði í Torque þar sem við gistum en þegar við komum þangað þá var ekkert nema lítil títluleg sturta sem beið mín.
Þetta endaði sem sé sem allt of langur dagur en upphaflega ætluðum við að gista í Queenscliff. Var búin að bóka og borga og allt hjá YHA, en viti menn þeir bara canceleruðu gistingunni, um 2 vikum áður en við fórum og um 10 dögum eftir að ég pantaði og BORGAÐI. Bara skil ekki hvernig það er hægt en það er önnur saga. Mér finnst þetta nú bara vera eins og að stela, ef ég fer út í búð og kaupi 1kg af kaffi, þá getur kaupmaðurinn ekki komið til mín daginn eftir og beðið um að fá kaffið aftur, jafnvel þá hann bjóðist til að endurgreiða mér. Var ekkert smá reið yfir þessu og fékk enga skýringu eða neitt í tölvupóstinum sem þeir sendu mér. Þ.a. mæli sko ekki með YHA, og endilega látið þetta berast. Hringdi meira að segja á höfuðskrifstofuna og þeir vildu ekkert fyrir mig gera... SKAMMARLEGT

Jæja dagur tvö var rólegur dagur, en þann dag var ferðinni heitið til Lorne. Hjóluðum meðfram ströndinni sem var þakinn surfurum, held ég hafi aldrei séð eins marga surfara saman komna á einum stað. Í Torque þar sem við gistum voru nokkur íbúðarhús, og svo allavega 12 surf búðir, enda er þetta víst heimsfrægur staður fyrir surfara.Á þessari leið missti ég talstöðina mína af hjólinu, fyrsta og síðasta skiptið sem Phil fékk að festa hana á stýrið hjá mér. Þetta var svo ferlega sniðugt að vera með svona talstöðvar, þ.a. við gætum talað saman á leiðinni og svo líka bara öryggistæki. Grunar nú samt jafnvel að þetta hafi verið gert af ásetningi, held að kappi hafi verið orðin eitthvað þreyttur á þrasinu þó hann viðurkenni nú ekki neitt.
Þegar við komum til Lorne, þá vorum við ekki búin að fá alveg nóg af því að hjóla þ.a. ákváðum að skreppa smá spotta og kíkja á Erskine Falls. Þvílík vonbrigði :( Í fyrsta lagi þá sögðu skiltin neðst að það væri 6km að fossinum, en svo bara minnkaði vegalengdin ekkert þrátt fyrir að við höfðum hjólað og hjólað. Þ.a. vegalengdin að fossinum var 12km BREKKA. Hluta af leiðinni var ég nú bara hrædd um að fara afturábak en ekki áfram, hún var svo brött. En allavega, þegar við komum þangað þá var þetta nú bara eiginlega ekki neitt. Fannst ágæt lýsing hjá Phil að lýsa þeim sem vatnsrennsli úr offylltu baðkari!
Dag 3 var ferðinni heitið að Lavers Hill. Á þessari leið lentum við í rigningu og roki ferðarinnar. Það sem sé var rigning og rok í um 2 klukkustundir af ferðinni. Reyndar ferlega leiðinlega mikill vindur, þrátt fyrir að hafa hjólað eins og vitlaus manneskja tókst mér ekki að ná upp meiri hraða en um 20km/klst á leið niður brekku. En á þessari leið sáum við líka villtan Koala björn, hann bara sat upp í tré og borðaði laufin sín og var sko ekkert á því að hreyfa sig NEITT. Ég var eitthvað að reyna að hrista tréð til að fá hann til að hreyfa sig, en hann mátti ekkert vera að því enda að háma í sig um 1 lauf á 5 mín fresti, svo hægar voru hreyfingarnar. Þegar við komum til Lavers Hill, þar sem við gistum á mjög svo huggulega bed and breakfast, var okkur boðið að fara í skógarferð að skoða Glow worms, sem eru alls ekki ormar heldur meira eins og köngulær. Svakalega sérstök dýr, spinna vef sem er eins og perlufesti og svo glóa þeir í myrkrinu. Svolítið spes, svona eiginlega eins og að horfa á stjörnurnar þegar maður leit upp og þegar maður leit niður.

Ok, náði multi taskinu ;) svona er maður klár ;) En er búin að gera þetta leiðinlega próf, en einungis búin að skrifa um tæplega helming ferðarinnar. Þið getið sem sé beðið spennt eftir framhaldinu.

Endilega commenta, svo ég fái einhverjar fréttir,
Þorbjörg STEYPA

Ozzy been there done that

2007-09-14T23:13:00.000Z

Hæbbs,

Þá erum við komin aftur til baka úr hjólaferðinni sem lukkaðist alveg hreint bara ótrúlega vel.

Er búin að setja inn fullt af myndum inn á Flickr síðuna og búin að skrifa athugasemdir við myndirnar, smellið hér.
Ef þið skoðið myndirnar á slide showi þá verðið þið að fara í hægra hornið og í options þar getið þið valið að sjá athugasemdir á meðan myndirnar rúlla.

Fer að skrifa meira fljótlega,

Hlakka til að sjá ykkur um jólin,
Þorbjörg

Ozzy here I come

2007-08-29T22:03:00.000Z

Loksins blogg og ég loksins að fara til Ástralíu, erum sem sé að leggja af stað á laugardagsmorgun... Svaka spennandi og gott að fá loksins smá frí ;)

Annars ekki mikið að frétta, nema ég búin að kaupa miða heim. Lendi á klakanum þann 25.nóvember og yfirgef skerið aftur þann 11.janúar! Svaka spennandi en mjög knappt hjá mér þar sem ég vil alveg endilega klára þessa ritgerðina mína áður en ég kem.

Hmmm, er að hugsa hvað ég er búin að vera að bralla,
Fór í skíðaferð við mjög lítinn skíðaárangur þar sem fjallið var lokað, þ.a. ekki mikið skíðað en svo sem ágætt að komast aðeins í burtu. Líka svo ferlega spælandi þegar það lítur út fyrir að vera þetta líka fína veður en svo er bara allt of mikill vindur!En eins og þið sjáið var fanta útsýni og varla ský á himni. Þessi mynd er tekin yfir Canterbury slétturnar, en við ákváðum að ganga upp frá skálanum áleiðis að fjallinu.Og þetta er svo hluti af hópnum sem fór. Jodi (var með mér á skrifstofu í fyrra), Lisa (er í verkfræðinni núna, ég, Luisa og Alehandro (hann er í verkfræðinni líka og svo Luisa konan hans, man reyndar aldrei hvernig á að stafa nafnið hans!).

Helgina þar á eftir var svo farið á ball þar sem strákarnir áttu afmæli. Alltaf skemmtilegt að dressa sig upp, en því miður gleymdist myndavélin, þ.a. þið verðið bara að trúa mér þegar ég segi að ég var voða sæt...

Um síðustu helgi héldum við svo 5 saman til Dunedin að taka þátt í Undie500. Það er svona pup crawl þar sem keyptur er bíll undir $500 og hann skreyttur og keyrður til Dunedin. Við vorum 5 úr verkfræðinni sem fórum saman pg vorum dressuð upp sem Spice Grils og auðvitað var ég Baby spice!!!Bílinn var sem sé málaður sem breski fáninn og á honum stóð, Spice Girls reunion tour 07 og á bakglugganum Girl Power. Ég held að ég hafi verið í einhverjum þeim minnsta og óklæðilegasta kjól sem ég hef nokkurn tíma séð... Hryllingur, en náttúrulega alltaf gaman að vera í búningum og eitthvað að fíflast.Lögðum sem sé stað frá Christchurch um hádegið og komum svo loksins til Dunedin um 11 leitið. Mjög skemmtilegt , enda fórum við saman hópur sem höldum mikið til saman hérna upp í skóla.

Á laugardeginum vantaði okkur ölllum ferskt loft, bara skil ekki af hverju? En það var þetta líka fína veður þ.a. við skelltum okkur á strönd sem var í um 30mín fjarlægð, Sandfly Bay. Samt engar sandflugur enda smá gola (sem betur fer)... annars er ég að hugsa um að taka Frey með mér þarna einhvern tíma í 30°C hita og blanka logni!
Það vildi svo skemmtilega til að þegar við vorum næstum búin að ganga ströndina á enda þá var þar sæljón að leika sér í fjöruborðinu. Stóðum í svona mesta lagi 10m fjarlægð og það var bara með sýningu fyrir okkur.Læt mynd af kappanum fylgja með :)

Læt þetta duga í bili þar sem ég bara verð að halda áfram að gera eitthvað af viti og fá mér kaffi!
Setti inn fleiri myndir hér.

Skrifa fljótlega eftir að ég kem til baka frá Ástralíu. Læt ykkur vita hvort ég næ að halda í við Phil, eða hvort ég verði bara skilin einhvers staðar eftir...

Þorbjörg hin ofurspennta

Spólandi vitlaus...

2007-08-05T20:21:00.000Z

Komiði sæl,

Náttúrulega komin tími á blogg eins og alltaf... En betra seint en aldrei!

Jæja þá eru bara allir í endalausum hestaferðum, og það versta er að þær eru allar svo ferlega spennandi. En allavega ég reyni að bæta mér upp hestleysið með því að nota hjólhestinn minn í staðinn :)

Um síðustu helgi hjóluðum ég og Phil um 70km leið inn í Diamond harbour, tókum ferjuna til baka til Lyttelton og þaðan yfir í áttina að Sumner og svo Summit Road til baka heim. Mjög skemmtilegt og fín æfing fyrir Ástralíu. En sú ferð nálgast óðum!Ekkert smá flott, fann svona líka skemmtilegt kort á netinu og lítið mál að merka ferðina inn á ;) Allavega veðrið var bara svona nokkuð skaplegt þ.a. það voru teknar nokkrar myndir...Lyttelton á vinstri hönd og Diamond Harbour á hægri hönd.Upp á Summit Road, horft yfir New Brighton að Kaikoura Christchurch CityHorft inn að Teddington

Jæja en þessi æfing var nú kannski ekki alveg nægileg þar sem um 100km dagleiðir verða farnar í Ástralíu. Þessa helgina var því ákveðið að hjóla til Akaroa á laugardegi, gista og koma til baka á sunnudegi.Og aftur ég svo flink að gera svona kort. Bláa leiðin er leiðin sem við komum til baka og rauða leiðin er leiðin sem við fórum þangað. Spáin var góð en við vorum í svona þokusudda alla leiðina þ.a. held að ég hafi bara ekki tekið eina einustu mynd! Vona að ég verði nú eitthvað framtakssamari í Ástralíu.

Allavega margt framundan, skíðaferð um næstu helgi með skólanum, svo er það ball og hjóla helgina þar á eftir. Svo er Undie500 sem er ekkert nema party svona eina helgi í stað verslunarmannahelgarinnar þar sem ég veit að mín var sárt saknað í Eyjum... og svo er bara komið að Ástralíu!
Hmmmm það eina sem kannski vantar í þetta plan er að skrifa upp ritgerðina mína. En ég trúi því staðfastlega að ég geti skilað henni inn fyrir miðjan nóvember.
Með þessum skrifuðu orðum ætla ég að fara að einbeita mér að henni!

Þangað til næst,
Hin spólandi Þorbjörg

P.s. getið klikkað á myndirnar til þess að fá þær stærri ;)

Loksins orðin 26!

2007-07-10T10:37:00.000Z

Hæbbs,

Takk fyrir allar kveðjurnar elskurnar mínar :) Gaman að svona margir skildu muna eftir afmælinu mínu.
Jæja en ætli það sé ekki komin tími á að segja ykkur aðeins frá deginum. Dagurinn byrjaði svona líka frábærlega með því að mér var fært kaffi og tveir pakkar í rúmið. Frá Phil fékk ég svona stand til að setja tölvuna mína í þegar ég er að læra upp í skóla og frá Hilmari og Svövu fékk ég ekkert smá flottan hlaupabol.
Þegar ég kom fram úr beið mín kort og með flottari afmæliskökum sem ég hef séð. Greyið Frank var vakandi til 3 að baka og skreyta afmæliskökuna mína.Eftir að hafa rétt náð að stinga nefinu inn upp í skóla, bauð María mér í hádegismat og svo fórum við að versla. Mig langaði nefnilega svo að prenta út nokkrar myndir og setja í ramma fyrir partyið á laugardeginum.
Um kvöldið fórum við hin þrjú fræknu svo út að borða og að skipuleggja gala partyið mitt. Þegar heim var komið fékk ég svo loksins að gæða mér á kökunni og blása á kertin.
Frank er sem sé þarna í bakgrunninum með svona party bombu sem hann er að reyna að opna en gengur eitthvað ekkert allt of vel...
Á laugardeginum skildi ég nú bara ekkert í því að ég þurfti að gúffa í mig morgunmatnum og tuskan tekin af mér. En svo allt í einu um 9 leytið var mér sagt að fara í hlý föt, síðbuxur og lokaða skó. Viti menn eftir um hálftíma akstur vorum við komin á hestaleigu þar sem okkar biðu 5 hestar til afnota. Phil var sem sé búin að skipuleggja þessa óvissuferð sem hluta af afmælisgjöfinni minni. Svakalega skrítið að ríða svona stórum hestum, svo miklar hreyfingar og svo eru þeir eitthvað svo klunnalegir. Mjög skemmtilegt þrátt fyrir að hesturinn minn hafi tryllst, prjónað og skvett og hent mér tvisvar af baki!Eftir reiðtúr var svo kampavín áður en brunað var aftur í bæinn til þess að skipuleggja partyið og gera allt tilbúið. Hélt svo til Maríu þar sem við hittumst ég, Amy og Jodi til þess að gera okkur klárar fyrir kvöldið. Maríu tókst að gera mig svaka sæta og þar fékk ég líka enn einn pakkann, ekkert smá flottan bögglabera og hjólahanska fyrir hjólaferðina mína í september.

Gala partyið heppnaðist ekkert smá vel, allir komu með þessa líka fínu kokteila og allir komnir í sitt fínasta púss. Fékk ekkert smá mikið af gjöfum svo sem, bók, nammi, kerti, hálsmen, baðdót og og og... Allir svo góðir við mig. Samt mjög skrítið að partyið heppnaðist mjög vel og allir skemmtu sér konunglega en samt er einhvern veginn ekkert slúður úr partyinu. Það gerði bara enginn neitt sem hann þarf að skammast sín fyrir.Framtíðar verkfræðingar Nýja Sjálands
Phil, ég og HeraFrank á barnum, en eins og sjá má var vel veitt og fullt af mismunandi kokkteilum í boði.

Sem sé átti alveg hreint frábært 26 ára afmæli ;)

Takk aftur fyrir allar kveðjurnar,
Þorbjörg hin háaldraða

Klósett vandræði...

2007-07-02T02:32:00.000Z

Jæja þá er komið að smá tuði!

Allavega eins og flestir vita þá bý ég með tveimur drengjum og gengur sambúðin svona yfirleitt bara þolanlega en.... Það er sem sé smá vandamál í gangi, annar þeirra er bara ekki búin að fatta hvernig á að sturta niður og loka klósettsetunni! Já drengurinn er að verða 28.ára núna í ágúst og ætti því að vera full fær um að sturta og jafnvel loka líka.
En allavega eftir að hafa minnst á þetta nokkrum sinnum án nokkurs árangurs, ákvað ég að taka til minna ráða. Þannig að ég sagðist ælta að sleppa því að sturta niður næst þegar ég væri á blæðingum ef það kæmi enn einu sinni fyrir að ekki væri búið að sturta niður. Jæja en viti menn, ekki tekið nokkuð mark á mér frekar en fyrri daginn og ég komin í svaka vandræði. Ekki gott að hóta einhverju svona í hita leiksins og standa ekki við það.
Sökum þess að mér áskotnaðist að ég tel fremur gott uppeldi þá bara hafði ég það ekki í mér að sturta ekki niður, en þegar ég ræddi þetta vandamál mitti við Gyðu vinkonu fundum við lausnina. Haldiði að ég hafi ekki bara keypt rauðan matarlit, sett aðeins í klósettpappír og skilið eftir í klósettinu.
Allavega þetta vakti litla lukku meðal drengjanna og upphófs svolítið rifrildi. Rifrildinu lauk náttúrulega að sjálfsögðu með mínum sigri, en fékk ég á mig alls konar ásakanir og þá meðal annars að þeir hefðu nú ekki trúað því að ég gæti lagst svo lágt að vera komin á þeirra level... en viti menn eftir að hafa unnið baráttuna þá sagði ég frá leyndarmálinu með matarlitinn og að því miður hefði ég bara ekki getað lagst svona lágt.
Allavega er að baka skúffuköku núna með þessu líka fallega rauðakremi til að taka á móti strákunum í kvöld!

Annars er lítið að frétta annað en það að ég á afmæli á föstudaginn og svo er gala party á laugardaginn til að fagna þessum svaka tímamótum.

Verðum í bandi,
Þorbjörg

Auckland

2007-06-26T05:07:00.000Z

Jæja þá hlýtur að vera komin tími á blogg aftur.

Um helgina fór ég til Auckland þar sem ég hitti Ásgeir, Sveinbjörgu og Óla. Þau komu hingað í mýflugumynd en ákváðu að vera svo rausnarleg að bjóða mér að koma og hitta þau í Auckland.
Ég ákvað að gera svona aðeins meira úr ferðinni og kíkja á Elvu og Hannes sem búa í Auckland svona eitt kvöld. Þau tóku mjög vel á móti mér og við fórum út að borða um kvöldið og spjalla. Á sunnudagsmorguninn fór Elva reyndar að vinna en Hannes var svo elskulegur að sýna mér aðeins af borginni. Frábært að fá tækifæri til þess að sjá aðeins út fyrir miðborgina. Takk fyrir mig kæru Elva og Hannes.

Á sunnudagseftirmiðdeginum komu svo Ásgeir, Sveinbjörg og Óli. Eftir að hafa rétt kíkt inn á hótel fórum við í heljarinnar göngutúr meðfram stranlengjunni þar sem við enduðum svo á þessum líka svakalega fína Ítalska veitingastað. Eftir matinn var svo haldið aftur upp á hótel þar sem ég fékk að sjá eitthvað af hestamyndum með skýringum sem var mjög skemmtilegt. Er samt farin að átta mig á því enn betur að ég á nú bara ekki eftir að þekkja helmingin af þessum hestum sem verða í húsinu hjá okkur þegar ég kíkji heim um næstu jól.
Á sunnudeginum var Ásgeir að fara á einhverja fundi þannig að ég þrældi Sveinbjörgu og Óla um Auckland þar sem við fórum á safnið, upp í Sky Tower og röltum um bæinn. Um hádegið hélt ég svo aftur til Christchurch og þau til Taupo.

Svo verð ég nú að segja frá einu í viðbót. Haldiði að ég hafi ekki farið í bað í fyrsta skipti í eitt og hálft ár. Ákvað að fara tvisvar og njóta þess í tætlur... Kannski maður fari bara að eignast vini hérna, orðin svona líka hreinn.

Ekki mikið annað að frétta, annað en ég er enn á kafi í sandkassanum að steypa en vonandi kemst ég nú uppúr honum á einhverjum tímapunkti.

Allavega,
Takk fyrir mig einu sinni enn,
Þorbjörg hin tandurhreina :)

Sólrún snúin aftur á klakann

2007-06-11T04:09:00.000Z

Jæja bara verið að blogga einu sinni enn.

Þá er það komið á hreint að Freysi peysi pínulitli bró er búin að skrá sig í stærðfræði upp í Háskóla og Sigga og Sóla eru leið í byggingarverkfræði, sem er náttúrulega best í heimi :) Verð nú að viðurkenna að ég hef sama sem engar áhyggjur af því að þetta gangi ekki vel hjá þeim, enda harðduglegir og skynsamir krakkar.

Þá er Sólrún farin aftur heim til Íslands, eftir að ég held bara stórskemmtilega ferð (vona það allavega). Eftir að hafa verið að flakka saman um Ástralíu ákvað ég að sýna aðeins lit og læra í svona eins og tvo og hálfan dag áður en við héldum aftur í viku ferð en núna um Suðureyju Nýja Sjálands. Við lögðum sem sé af stað og ætluðum nú bara að fara til Mt. Cook eða Aoraki eins og það heitir á Maorísku (hæðsta fjall NZ) en þegar við komum þangað var veðrið nú ekkert sérstaklega spennandi þannig að við ákváðum að halda förinni aðeins áfram en enduðum í Te Anau sem er í 9 klukkustunda fjarlægð frá Christchurch... Endaði sem sé í svakalegum keyrsludegi, en við náðum nú að skoða okkur svona aðeins um á leiðinni.

Dag tvö var ákveðið að keyra ekki neitt... Þannig að við fórum bara í göngutúr um Lake Te Anau (eða örlítinn hluta þess, en Lake Te Anau er mjög stórt eða næst stæðsta vatn NZ (344 km2). Te Anau er Maoríska og þýðir "The cave of swirling water". Mjög fallegt þrátt fyrir ekkert sérstakt skyggni en samt mjög skemmtilegt, enda svona ævintýraveður.Þriðja daginn keyrðum við lengra suðureftir að heldur minna vatni sem kallast Lake Monowai, en þar gengum við upp á smá fjall en þar fengum við mjög skemmtilegt útsýni yfir Southland sem er flatlendi syðst á suðureynni.
Fjórða daginn fórum við svo til Milford Sound (eða Piopiotahi á maorísku) í alveg hreint frábæru veðri, vá hvað þessi staður er alltaf fallegur. Er að koma þangað í annað skiptið núna og mér finnst svæðið alltaf jafn stórfenglegt. Svo er Mitre Peak (1692m hár) náttúrulega mjög sérstakur tindur.Fimmta daginn héldum við svo að Mt. Aoraki en Aoraki þýðir "Cloud Piercer". Fengum alveg ótrúlega fallegt veður á leiðinni. Ákváðum að ganga inn Hooker Valley þar sem heldur var liðið á daginn þegar við komum að Aoraki village. En hérna er náttúrulega að koma vetur þannig að dagurinn er alltaf að styttast.Sjötta daginn gengum við svo upp áleiðis að Mueller Hut, í jafnvel enn betra veðri heldur en deginum áður. Mjög vel heppnað... Um kvöldið ákváðum við svo að keyra meira, enda orðnar spólandi vitlausar og enduðum í Dunedin! Smelli inn einni sjálfsmynd, er náttúrulega að verða sérfræðingur í þeim þ.a....Síðasta daginn var svo keyrt út á Otago skagann til að freista þess að sjá einhverja Albatrosa, en því miður varð ekki af því þar sem það var svo ógeðsla dýrt að fá að berja þá augum! Fáránlegt... En samt alltaf gaman að keyra. Svo var Dunedin skoðuð og stoppað í Omarau á bakleiðinni til þess að virða fyrir sér nokkra mörgæsir, systur mínar.

En allavega mjög skemmtilegt! og alveg svakalega gaman og gott að fá Sólrúnu í heimsókn.
TAKK ALVEG SVAKALEGA MIKIÐ FYRIR AÐ KOMA, ELSKU SÓLRÚN.

En núna er víst lítið annað tekið við en alvara lífsins, ætli maður verði ekki að fara að þykjast læra eitthvað ef ég ætla að klára þessa meistararitgerð einhvern tíma.

Annars er ég þó búin að kaupa mér annað miða til Ástralíu, en núna ætla ég að fljúga til Melbourne fyrstu vikuna í september til þess að hjóla the great ocean road. Verður svaka skemmtilegt. Ég og Phil sem ég bý með ætlum sem sé að fara þetta saman. Ætlum að hjóla aðeins meira en bara the great ocean road og verða þetta því um 600km sem við ætlum að fara á 5 dögum. Hjóla í 2-3 daga svo frí einn og svo aftur 2-3 daga. Verður gaman að koma aftur til Ozzy og sjá meira af þessu víðáttu mikla landi.
En þangað til næst,
Verið góð hvert við annað,
Þorbjörg hin frosna

Hálfmaraþon

2007-06-03T06:55:00.000Z

Hæbbs,

Hljóp mitt fyrsta hálfmaraþon í dag og náði tímanum 1:52:07, langaði reyndar svakalega að vera undir 1:50 en ætla nú samt að vera ánægð með þennan árangur.
Ingó tók einhverjar myndir sem ég set KANNSKI inn, ætli það fari ekki eftir því hversu rauð í framan ég er á þeim. En Ingó var í stuðningsliðinu fyrir mig, Svövu og Hilmar.
Jæja en áfram með Ástralíu ferðasöguna,
Þegar við komum til baka til Sydney þá langði eiginlega hvorugri okkar að vera neitt meira í borginni þ.a. við leigðum okkur bíl á sunnudeginum á keyrðum upp í The Blue Mountains að skoða systurnar þrjár. Mjög skemmtileg ferð og einn einu sinni eitthvað allt annað en það sem við höfðum séð áður.
Ég og Sólrún áttum okkur þann draum í Ástralíu að smakka kengúrukjöt, en það varð því miður ekki af því. Þegar við komum til baka til Sydney á laugardeginum borðuðum við kvöldmat hjá honum Joe vini okkar. Eftir matinn förum við og spyrjum karlinn hvar sé nú gott að fá góða kengúrusteik í borginni. Hann segir að það sé nú ekki mikið mál, við getum bara farið í súpermarkaðinn keypt tvær steikur og komið með þær til hans. Hann sé nú ekki lengi að steikja þær fyrir okkur og útbúa eitthvað meðlæti. En allavega ég og Sólrún hlaupum eins og vitleysingar í búðina eftir langan dag í The Blue Mountains og sprettum svo til Joe vinar okkar... En viti menn þegar við byrtumst fyrir framan veitingarstaðinn er hann barasta lokaður... KLUKKAN 8! Þannig að við ákváðum bara að skilja steikina eftir við dyrnar hjá kappa.

En allavega mjög vel heppnuð ferð, gaman að sjá hversu ólík Ástralía er Nýja Sjálandi og svo náttúrulega alveg svakalega fínt að hitta hana Sólrúnu aftur.

Þangað til næst,
Verið góð hvert við annað,
Þorbjörg hálfmaraþon hlaupari

P.s. er búin að setja inn fullt af nýjum myndum og skrifa texta við þó nokkuð af þeim.

Freyr að útskrifast

2007-06-02T01:42:00.000Z

Jæja þá er littla kvikindið mitt bara orðið stúdent...

Ég sko man þegar hann var bara svona lítill og nennti enn að fara á hestbak þessum illaþefjandi, nasastóru skepnum.Hann er með einhvern smá gleðskap heima núna og ég bara upp í skóla að læra! Enda búin að vera á endalausu flakki undanfarið og komin tími til að sinna skólanum svona aðeins.
Ef það eru ekki þessir dagar sem gera manni grein fyrir hvar maður á í raun heima þá bara veit ég ekki hvað.

En allavega,

TIL HAMINGJU FREYR, ERT LANG FLOTTASTUR :)

Heyrumst,
Þorbjörg að drepast úr heimþrá

Sólrún, Ozzy og allt hitt

2007-05-31T03:45:00.000Z

Komiði sæl,

Þið verðið að fyrirgefa þetta bloggleysi en það er sko búið að vera nóg um að vera hérna down under! Eins og kannski alltaf, veit það ekki.

Vil samt byrja á því að óska fullt af fólki með frábæra námsárangra. En þetta vor þekki ég allavega 5 snillinga sem eru að klára, þeir gætu verið eitthvað fleiri en þar sem ellin nálgast óðum þá man ég ekki eftir fleirum í bili...

Freysi Peysi littli bró er að klára MR - Til lukku með það kæri bróðir, svaka flottur.

Svo er hún Bergþóra hans Freysa að klára MR líka, hlýt að þekkja hana líka þrátt fyrir að hafa aldrei hitt hana, en til lukku með stúdentinn Bergþóra.

Sigga og Sóla eru að klára MH og vona að þær stefni á verkfræðina eins og allir allmennilegir nemendur gera!?!? Kæru systur, til lukku með frábæran árangur, þið eruð algerir snillar.

Þórdís vinkona var svo að klára masterinn í lögfræði frá HR, á nú ekki til mörg orð yfir að lýsa þessum frábæra árangri hjá henni.

Allavega, er ekkert smá stolt af ykkur öllum, til lukku öll sömul :)

Jæja en þá er komið að einhverjum fréttum. Ég er búin að vera á endalausu flandri undanfarið. Fór fyrst í tæplega viku jarðfræðiferð, sem bílstjóri svona til þess að vinna mér inn smá pening fyrir Ástralíuferðinni okkar Sólrúnar. Mjög skemmtileg ferð og ég lærði alveg helling. Er fyrir löngu síðan búin að inn myndir á netið. En ekki hvað, náttúrulega að springa úr dugnaði hérna megin. Kom svo heim í nokkra daga áður en ég fór til Sydney að taka á móti Sólrúnu frænku.

Lagði sem sé af stað á sunnudagseftirmiðdegi til Sydney til þess að vera komin á undan Sólrúnu til Sydney þ.a. ég gæti nú tekið á móti henni með stæl... Fannst nú alveg ómögulegt að vera ekki komin á undan henni. Svo LOKSINS kom Sólrún morguninn eftir. Eyddum mánudeginum í að spóka okkur um Sydney, skoða miðbæinn, óperuhúsið, brúnna og svo framvegis. Sydney er æðisleg borg en samt bara borg, og þar sem mér finnst ekkert sérstaklega skemmtilegt að versla var ég mjög ánægð með að við höfðum þegar keypt okkur ferð til mið Ástralíu að skoða Uluru, Kings Canyon og Alice Springs. Þetta eru mjög skemmtilegir staðir en samt einhvern veginn svona staðir sem nóg er að koma til einu sinni.

Það sem mér fannst merkilegast svona fyrir utan þessi ótrúlegu náttúruundur var hversu illa er í raun komið fram við frumbyggjana. Þetta er samt náttúrulega alveg ferlega erfið staða. Þeir passa einhvern veginn ekki inn í nútímann en það er samt einhvern veginn búið að rífa þá upp úr sinni menningu líka. Þeir eru bara einhvern veginn ráfandi um að gera ekki neitt, nema drekka en vínið fer ægilega illa í þá þar sem lifrin á þeim getur ekki brotið áfengið niður. Þeir fáu sem eru ekki fullir undir tré vinna við að sitja á steingólfi inní verslunum að teikna punkta á striga sem hvíti maðurinn selur svo á uppsprengdu verði. Maður sá ekki einn einasta frumbyggja afgreiða! Frekar sorglegt, fékk allavega á tilfinninguna að það væri nú ekki mikill hluti af þessum peningum sem rynni til þeirra...
Það sem mér fannst næst merkilegast er að allir virtust vera að skála fyrir sólarlaginu yfir Uluru... og það sem verra var að það virtist vera gert á hverju einasta kvöldi, skrítið að skála fyrir einhverju sem er alltaf að gerast. Allt annað þó ég og Sólrún höfum ákveðið að skála fyrir okkur á hverju kvöldi. Við erum náttúrulega svo æðislegar.

Skrifa meira á eftir

Allt og ekki neitt

2007-04-19T20:55:00.000Z

Gleðilegt sumar allir

Af mér er náttúrulega allt gott að frétta. Skólinn svona mjakast áfram en ég var einmitt að steypa tvo veggi í gær. Fyrri veggurinn kom mjög vel út en sá seinni var eitthvað síðri þ.a. ég er að hugsa um að steypa hann aftur á mánudaginn. Báðir þessir veggir voru gerðir út expanded glass beads (útþöndum gler perlum???) en pumice blandan mín er eitthvað að klikka, þ.a. núna er ég komin með nýtt efni sem ég fékk í gær til að prófa. Ég er náttúrulega enn bjartsýn og trúi því staðfastlega að ég klári ritgerðina mína í október, allavega ef ég hætti að vera alltaf að leika mér og fer kannski að skrifa eitthvað... Þegar ég fer að hugsa um það þá er ég ekki viss að ég hafi nokkurntíma sagt ykkur hvað ég er í raun að skrifa um en ég er að rannsaka nýja gerð af einangrandi veggeiningum. Veggirnir eru gerðir úr léttsteypu sem gerð er úr endurunnum efnum. Þannig að ég er sem sé að reyna að búa til einangrandi veggi úr ruslinu okkar.

Hérna er að koma "vetur" sem væri náttúrlega ekkert mál ef veggirnir mínir væru tilbúnir en því miður bý ég í gömlu timburhúsi sem er alveg viðbjóðslega kalt. Þegar ég vakna á morgnanna sé ég minn eigin andardrátt þar sem enginn hluti hússins er kyntur nema stofan og allir gluggar hélaðir. Það er svo skrítið að manni er ekki kalt svona utan á skrokknum þar sem ég sef með tvöfalda dúnsæng og svo aðra frekar þykka ofaná henni, en það er samt eins og það sé hrollur í manni allann daginn. Ég held að vöðvarnir séu einhvern veginn kaldir inn að beini. Við kyndum nú samt stofuna er þó ekki eins vel og ég á að venjast, en strákunum sem ég bý með finnst nú óþarfi að vera að kynda meira en upp í svona 16-18°C hita. Þegar ég fer eitthvað að kvarta er það eina sem heyrist, hvað ertu ekki frá Íslandi????

Ég er komin með 3 nýja skrifstofufélaga, mjög ólíkir svo ekki sé meira sagt. Svava er hérna, sem er æði... En hún er nú að fara að skipta um skrifstofu fljótlega! Hefði átt að vera aðeins duglegri að baka og koma með í skólann! Svo er einn strákur frá Bandaríkjunum sem er svo formlegur að hann á unnustu en ekki kærustu. En það er svona um það bil allt sem ég hef náð að draga uppúr honum. Svo má náttúrulega ekki gleyma gimpinu á skrifstofunni!?!? Það er sem sé einn Kiwi hérna sem er alveg svakalegur, hann er bara með því leiðinlegra sem ég hef hitt. Það bara gerist ekkert í hans lífi, þ.a. hann hefur bara ekkert að segja en er samt að reyna að segja eitthvað. Hann les yfir öxlina á manni og setur út á það sem maður er að gera án þess að hafa nokkurt vit á því. Svo er eins og hann sé eldgamall karl en samt svo barnalegur. Hann var lenti í því einu sinni að verða FULLUR! En maður á ekki að drekka meira en svona 2 bjóra því þá fer maður bara að finna á sér! Svo ætlaði hann í 9 bíó um daginn en þá var uppselt á myndina, þ.a. þau ákváðu að setjast niður og bíða eftir 11 bíó sem er náttúrulega ekki merkilegt en hvað um það maður á ekki að fara svona seint í bíó þar sem maður verður bara þreyttur daginn eftir... Hann fór nefnilega ekki að sofa fyrr en eftir 1, en samkvæmt öllu á maður að minnsta kosti að sofa 8 tíma á nóttu, allar nætur. Jæja og þá kemur rúsínan í pylsuendanum, haldiði að gæinn hafi ekki bara gert eitthvað um daginn. Hann fór sem sé í laser strike um páskana, ég var alveg uppveðruð og spurði náttúrulega hvort ekki hefði verið gaman. En nei það eina sem honum tókst að stama upp úr sér var að hann væri aumur í skrokknum eftir átökin. Þetta er náttúrulega svakalegt! Eins og þið heyrið þá náum við einstaklega vel saman.

Þetta er að verða svaka langt en ég ætla samt að smella því inn að við fórum inner tubing niður Rangitata River. Ekkert smá skemmtilegt en dálítið kalt! Reyndar alveg skít kalt en hvað leggur maður ekki á sig fyrir smá sull.
Jæja svo er ég að fara sem bílstjóri í 5 daga jarðfræðiferð á þriðjudaginn. Hlakka ekkert smá til. Svo er náttúrulega ekki nema tæpur mánuður í að Sólrún komi og ég fer til Ástralíu til að hitta hana. Ég er orðin svo spennt að ég fékk martröð síðustu nótt, dreymdi að ég hefði keypt vitlausan miða, eða þ.e.a.s. flug á vitlausum degi.

Hitt sem ég ætlaði að viðra við ykkur sem hafið áhuga er ferð til NZ. Ég var að hugsa um að skipuleggja 4 vikna ferð hingað frá Íslandi í janúar/febrúar 2009 ef einhver hefur áhuga. Hugmyndin er að fara í 2 til 3 4-7 daga göngur og svo eitthvað að ferðast á bíl líka. Göngurnar sem ég hafði í huga eru:

4 vikur virðist kannski vera langur tími en það er bara svo langt að koma sér hingað ca. 2 dagar hvora leið þ.a. mér finnst svona varla taka því að vera eitthvað styttra. Gaman væri að fá viðbrögð frá þeim sem hafa áhuga, veit að það er langt í þetta en stundum er betra að negla allavega tíma snemma. Mamma og pabbi eru allavega að hugsa um að koma og sækja mig, en hugmyndin er að flytja heim aftur eftir þessa ferð.

Alltaf gaman að heyra í ykkur,
Góður árangur þið sem komust allaleið í gegnum færsluna,
Heyrumst,
Þorbjörg

Fæ ekki stafastærðina til þess að virka þ.a. þetta verður bara að vera svona! Verð að fara að gera eitthvað af viti

Otehake hot pools

2007-04-09T05:44:00.000Z

Komiði sæl

GLEÐILEGA PÁSKA

Svo vil ég náttúrulega óska henni móður minni til lukku með daginn á laugardaginn, svakalegt að vera komin svona á SEXTUGSALDURINN!
Já og svo á Freyr bróðir líka afmæli á þriðjudaginn og verður hann þá loksins aftur komin á sama tug og ég...

TIL HAMINGJU MEÐ DAGINN BÆÐI TVÖ

Ég var búin að ákveða að vera bara heima um helgina og læra ásamt því að velta mér upp úr heimþránni sem hefur verið að stigmagnast undanfarið en svo ákvað ég að það væri bara of leiðinlegt þ.a. ég ákvað að smella mér í 2 daga ferð í Otehake laugarnar. Hérna í Christchurch beið mín ekkert annað en að fara yfir subbu leiðinlegar skýrslur... Er nefnilega að vinna aðeins fyrir skólann við það að fara yfir 135 lab reports.... En þið þurfið nú ekki að hafa mikla áhyggjur að mér detti önnur eins vitleysa í hug aftur! Þetta er bara hreinlega eins og að lesa sömu bókina 135 sinnum og það tekur mig um 20 mín að fara yfir hverja. En núna eru nú ekki nema 10 eftir þ.a. þetta er að hafast. Þ.e.a.s. ef ég hætti að eyða tímanum í að blogga!

En jæja áfram með lauga söguna. Innfæddir eru mjög stoltir af þessum heitu pollum sínum en ég hef nú ekkert verið allt of spennt að kíkja í þessa drullupolla með þeim og hef ævinlega sagt að þeir nái hvort sem er ekkert að toppa þessa íslensku!?!?! Spurning hverjir eru stoltari Íslendingar eða Ný Sjálendingar? En núna kom þetta fullkomna tækifæri, tveggja daga ferð, létt og löðurmannleg ganga, skemmtilegur hópur, nóg af víni og nægur matur þannig að ég ákvað að skella mér. Svo var þetta líka svona eiginlega smá kveðjuferð fyrir hana Kelsy þ.a. mér fannst ég ekki geta sleppt þessu.En þetta endaði náttúrulega með því að vera hin skemmtilegasta helgi þrátt fyrir að þessi laugargrey þeirra jafnist náttúrulega ekkert á við okkar laugar!

Annars var ég búin að ákveða að skrifa næsta færslu um daglegt líf mitt hérna en það verður bara að bíða betri tíma.

Vona að þið hafið öll fengið gott páskalamb eins og ég, en ég var svo heppin að vera boðin í mat til Maríu og Bergs í gær þannig að ég fékk líka þessa fínu lambasteik með öllu tilheyrandi.
Svo verð ég nú líka að segja ykkur að ég var eitthvað að hugsa um það í bílnum á leiðinni til baka hvað það væri nú leiðinlegt að fá ekkert páskaegg og ekki neitt um páskana, en viti menn!!! Þegar ég kom heim þá beið mín þessi líka fína páskakanína frá Phil og svo þegar ég kom til Maríu þá voru þau líka búin að kaupa handa mér páskakanínu... Getið þið hugað ykkur það betra, búast við engu og fá svo TVÆR súkkulaði kanínur!

Jæja vona að þið hafið átt eins ánægjulega páska og ég,
Endilega látið heyra í ykkur... Ég svara ekki alltaf alveg strax en oftast fljótlega.
Þorbjörg

Hawdon Valley

2007-03-25T09:26:00.000Z

Jæja jæja jæja,
Þá kom loksins að því að ég skrifa á sunnudagskvöldi ævintýri helgarinnar.

Um helgina var haldið í göngu mission þar sem upphaflegt plan var að fara frá Hawdon Valley upp í Arthurs Pass yfir í Sudden Valley. Upphaflega ætluðum við að fara þetta 3 saman en á síðustu stundu datt James út þannig að það vorum bara ég og Volker. Jæja eftir að hafa gengið inn eftir dalnum í svona um 2 og hálfan tíma komum við að hliðardalnum sem við þurftum að fara upp og sáum þá loksins fjallið sem við þurftum að klífa...Hugmyndin var sem sé að fara um skarðið þarna á milli toppana, virðist ekki ómögulegt en eflaust erfitt. Og jú þetta var sko erfitt, þetta var eins og að vera að gera hnébeygjur í 2 tíma og fara þá í einhverjar hevítis skriður þar sem maður stígur eitt skref og fer svo hálft niður aftur.
Ég lét mig nú hafa þetta enda í nýjum gönguskóm sem ég hafði keypt á föstudeginum, alsæl með þessa flottu afmælisgjöf frá mömmu og pabba. Ég hef verið í vandræðum með að vera í gönguskóm síðan ég braut á mér ökklann þannig að ég var með tvenna skó... Gekk í gömlu svona eins konar strigaskóm þar sem því var við komið og svo í nýju gönguskónum þar sem þess þurfti. En viti menn nýju skórnir reyndust svo svakalega vel að eftir 7 tíma í skónum var ég og er ekki með eina blöðru í fótunum og líður líka bara svona nokkuð vel í ökklanum... Kom sem sé skemmtilega á óvart.
En jæja eftir að hafa verið að brölta upp í svona líklega 4 tíma komum við að ÞESSU þegar við erum nánast á toppnum!
Þrátt fyrir að ég hafi nú aðeins verið að klifra undanfarið var bara ekki nokkur leið að komast hjá þessu... Ég reyndi að klifra þetta upp án bakpokans en þetta voru allt svona lausir steinar og ekkert grip og svo var þetta eitthvað svo þröngt og ómögulegt. Eftir að hafa eytt þó nokkrum tíma í að reyna að komast hjá þessu ákváðum við að það væri lítið annað að gera en að snúa bara við og halda sömu leið til baka. ÖMURLEGT!
Lítið við þessu að gera annað en að láta bókarhöfunda vita að þessi leið sé ekki fær lengur og kingja því súra epli að þetta fjall er ósigrað! En ég ákvað nú bara að taka þessu létt enda búið að vera frábært veður um helgina og fínt að eyða deginum í dag í að ganga aftur niður á bílastæðið og synda í ánni á leiðinni. Geta varla staðið upp en samt sem áður bara nokkuð sátt við helgina!Svakaleg sjálfsmynd!

Jæja vona að allir séu sáttir,
Þangað til næst,
Þorbjörg, enn einu sinni á nýjum skóm!

Dunedin

2007-03-21T10:41:00.000Z

Jæja eins og lofað nýtt blogg með mynd af kommóðunni, skónum og öllum póstkortunum.
Allavega um þar síðustu helgi vorum við með BBQ á föstudeginum eins og áður hefur komið fram og svo fór ég að versla á laugardeginum, eins og flestir vita. En á sunnudeginum var mér boðið að koma með að klifra hérna í Portal Hills. Það var frábært veður, eða um 24°C og blanka logn þannig að ekki var hægt að kvarta. Mér tókst að fara grade 17 braut utandyra með overhangi. Ég var nú bara nokkuð ánægð með það þar sem ég byrjaði ekki að klifra fyrr en rétt fyrir brot og svo gat ég náttúrulega ekki farið að klifra aftur fyrr en um miðjan janúar. Þetta er samt alveg svakalega skemmtilegt. Set inn nokkrar myndir...
Hérna er ég að setja upp akkerið og horfi niður á það sem ég er að fara að klifra,Og svo hérna er ég eitthvað að myndast við að komast að þessu helvítis overhangi, en það tók mig 3 tilraunir að komast hjá því... Það er því nokkuð ljóst að ég þarf að æfa eitthvað meira.
Jæja en þetta hafðist nú allt að lokum...
Um síðustu helgi ákváðum ég, María og Heiðar svo að skreppa til Dunedin og kíkja á hana Rosie hans Mikka, en hún var að byrja að læra læknisfræði þar niðurfrá. Mjög skemmtilegt að koma aftur til Dunedin og túristast aðeins. Við fórum m.a. í Cadbury verksmiðjuna og fengum sko fullt af súkkulaði!!! Þið eruð svo svakalega heppin að María var með í för þar sem hún er svo ferlega dugleg að taka myndir.Svo vildi byggingarverkfræðingurinn náttúrulega kíkja á allar þessar stórkostlegu byggingar þarna niður frá. Við skoðuðum m.a. dómkirkjuna, town hall, lestarstöðina og svo mætti lengi telja. Smelli inn nokkrum myndum af lestarstöðinni, sem er nú bara með fallegri byggingum sem ég hef séð hérna í NZ. Svo var ég líka að lesa að turnin á lestarstöðinni er víst það fyrirbæri sem felstir taka mynd af hérna í Kiwi landi.Því miður sést nú turninn ekki á þessari mynd en ég er þó allavega í nýju rauðu skónum!
Byggingin var sko engu síðri að innan heldur en að utan,Á leiðinni til baka til Christchurch ákváðum við að stoppa aðeins í Omarau og skoða systur mínar mörgæsirnar. Á ströndinni sem við fórum á eru yellow eyed mörgæsir. Þær koma inn á kvöldin og klöngrast einhvern veginn upp brattan klett sem er fyrir ofan ströndina þ.a. maður er bara nokkra metra frá fuglunum. Svaka falleg dýr þó þau séu náttúrulega alveg ferlega klunnaleg.
Sem sé hin besta helgi, takk fyrir mig.

Annars er nú frekar erfitt að vera hérna í Kiwi landi þessa dagana enda mamma að verða fimmtug og Freyr að verða tvítugur og það tekur nú ansi á að geta ekki verið með þeim á þessum tímamótum. En svona er víst lífið, maður getur víst ekki fengið allt.

Hugmyndin var að fara að ganga eitthvað um helgina en mér gengur alveg ferlega að finna nýja gönguskó eftir brotið. Það er eins og allir skór meiði mig eitthvað, þ.a. ég var að hugsa um að fara í annan leiðangur á laugardaginn og fara svo í góða dagsgöngu á sunnudaginn.

En allavega,
Þangað til næst,
Þorbjörg

Íslendingamót í Hastings og Dunedin

2007-03-18T20:18:00.000Z

Jæja þá er loksins komið að því... Þorbjörg ætlar að vinna upp bloggleysið (þ.e.a.s. allt nema jólaferðina... Hún verður að bíða betri tíma)

Fyrst ber að nefna að mér var boðið að fara til Whangarei að skoða steypu einhvern tímann fyrir LÖNGU síðan. Skólinn sem sé keypti handa mér flugmiða og styrktaraðilinn minn bauð mér að koma og skoða. Við fórum sem sé 3 héðan þ.e.a.s. ég, James leiðbeinandinn minn og Larry sem er einnig viðloðandi verkefnið mitt. Ég þurfti sem sé að vakna eldsnemma á mánudagsmorgni til þess að nái flugi upp til Auckland, en þaðan keyrðum við svo beint norður til Whangarei en það var um 3 tíma keyrsla. Það kom mér skemmtilega á óvart hvað allt er öðruvísi fyrir norðan Auckland heldur en fyrir sunnan borgina. En þegar maður fer að hugsa meira um það þá er það kannski ekki svo skrítið þar sem þetta er náttúrulega svona eins konar skagi sem skagar út úr landinu. En þetta var sem sé hin besta ferð og ég margs fróðari um geopolymer steypu, en hún virkar þ.a. í hana er ekki notað sement heldur aðrar fjölliður. Þetta er mjög spennandi verkefni og aldrei að vita hvort maður fari að hella sér út í eitthvað svona þegar maður er búin með masterinn.
En núna er ég bara búin að koma á flesta staði hérna í Kiwi landi. Þeir staðir sem ég hef ekki komið á eru:

smá partur sunnan við Dunedin
Suð vestur horn Suðureyjunnar
Norðan við Whangarei

Mér finnst þetta nú bara nokkuð vel af sér vikið eftir að hafa einungis verið hérna í 14 mánuði tæpa.
Þið fáið víst engar myndir úr þessari ferð þar sem þær eru bara ekki til!?!?!? En myndavélin bara gleymdist, enda þurfti ég að vakna klukkan 5:30!

Jæja en þá er komið að Íslendingamótinu í Hastings. Aftur þurfti ég að vakna eldsnemma til þess að halda á Norðureynna en ég, María, Ingó og Heiðar flugum til Wellington þar sem Valdi kom svo og sótti okkur og við keyrðum saman til Hastings sem er á austurströndinni.

En áður en keyrslan hófst ákváðum við að eyða einum degi í Wellington sem er höfuðborg landsins. Borgin er ágæt en samt náttúrulega lík öðrum NZ-lenskum borgum að því leitinu að hún er alveg ferlega dreifð en samt mjög skemmtileg borg. Mér fannst nú samt lang skemmtilegast að fara á Te Papa safnið en það er safn á 6 hæðum og bara dekkar nánast allt NZ. Við eyddum líka lang mestum tíma þar inni.
Valdi kom svo náttúrulega seint og um síðir að sækja okkur þ.a. við rétt skriðum inn til Hastings um 11 leitið. En þá voru nú ansi margir landar okkar búnir að fá sér aðeins af Guðsvökvanum og erfitt að halda í við þá komandi svona seint þ.a. við fórum nú bara fljótlega í bælið enda þreytt eftir langan dag.
Á lagardeginum var svo haldið í Splash Planet þar sem við vorum að sulla í vatnsrennibrautum í alveg ísköldu veðri, sem reyndar hefði nú ekki verið svo kalt ef þeir myndu bara hita laugarnar aðeins upp! En þær voru ískaldar svo ekki sé meira sagt, en sólin ákvað nú að birtast að lokum þ.a. þetta bjargaðist nú svona að lokum.
Eftir að hafa fengið góða útrás í garðinum var ferðinni heitið á vín, osta og hunangsbúgarði en ég varð nú bara margs fróðari um þessar munaðsvörur eftir þær heimsóknir. Ég verð nú samt að viðurkenna að það sem stóð uppúr í mínum huga var gráðuostur gerður úr kindamjólk. En á ostabúgarðinum voru þeir með osta úr kinda, geita og kúamjólk. Það sem kom mér svo næst mest á óvart það voru allar þessar tegundir af hunangi. Ég hélt að maður færi bara út í búð að kaupa hunang en svo er ekki. Það eru bara til óteljandi gerðir og fer þetta allt eftir því hvaða blóm flugurnar komast í hverju sinni.
Jæja en eftir að hafa verið ferðamenn í Hastings var komið að því að kíkja á hina íslendingana. En mikil fögnuður var á laugardagskvöldinu með flottri grillveislu og svo náttúrulega sviðum...

Valdi einbeittur!!!Smá flís eftir...
Valdi loksins sáttur...Jæja en svo var drukkið aðeins meira, sungið og gleðin í hámarki svona allavega framundir miðnættið...
Á Sunnudeginum beið okkar lítið annað en að keyra aftur til Wellington þar sem við náðum flugi aftur til Christchurch eða Kristkirkju eins og sumir vilja kalla það...
En allavega þá vil ég bara þakka fyrir mig og gott íslendingamót ;)

Jæja en þrátt fyrir fögur orð í upphafi bloggs þá held ég að ég fresti því til morguns að skrifa um Dunedin.

Verið góð hvert við annað...
Þorbjörg

Sendi með eina speki sem hún móðir mín segir svo oft við mig eða sagði svo oft við mig og mér finnst að fleiri ættu að hugsa þegar eitthvað slæmt gerist....

Ef þetta er það versta sem kemur fyrir mig í lífinu þá er ég nú bara alveg ógeðslega HEPPIN...

Komin með NZ bílpróf!!!

2007-03-15T02:40:00.000Z

Jæja þá er ég loksins komin með NZ bílpróf, en eftir að hafa vaknað upp við vondan draum einn morguninn orðin réttindalaus á götum borgarinnar var lítið annað að gera en að smella sér aftur í þetta HELV... bílpróf. Þar sem Ísland er ekki í Evrópusambandinu og ekki búið að gera neitt samkomulega við NZ-lendinga þá þurfa Íslendingar að taka bæði verklegt og skriflegt próf. Ég náttúrulega rústaði skriflega prófinu!!! Enda ferkar augljóst og ég búin að kíkja á þetta í klukkustund fyrir prófið. En svo kom að verklega prófinu! En hver keyrir tíu mínútur í tvö??? Allavega ekki ég! Og svo allar þessar bjánalegu reglur sem maður hefur bara ekki pælt í í 8 og hálft ár eða síðan maður fékk bílpróf (vá hvað þetta hljómar ekki vel, svo svakalega langt síðan)!
En þannig er mál með vexti að vinstri spegilinn á bílnum mínum er aðeins brotin síðan í Hokitika í jólaferðinni með mömmu, pabba og Frey þ.a. ég ákvað að fá lánaðan bílinn hjá Maríu og Berg í síðustu viku til þess að taka prófið. Þegar ég er svo loksins mætt í prófið þá allt í einu tekur þessi bjána maður eftir því að skoðunin var útrunninn!?!?!? þannig að ekki fékk Þorbjörg að taka prófið þann daginn. Ég fór nú eitthvað að spjalla við manninn eftir að hafa reynt að taka prófið og spyrja hvort hann myndi samþykkja bílinn minn og hann sagði svo vera... Þannig að María greyið þurfti að koma aftur með mér á þriðjudaginn síðasta að taka prófið þar sem ég verð að vera undir SUPERVISION AT ALL TIMES sem er náttúrulega eitt djókið enn! En ótrúlegt en satt þá náði ég verklega prófinu með 94% af 100!!! Ekkert smá stolt, mér sem sé tókst að keyra tíu mínútur í tvö í heila klukkustund. Þannig að núna er ég komin með full licence og get því farið að rúnta eins og óð manneskja.
Nú ætla ég að bera eitt undir ykkur, prófdómarinn sem var feitur luralegur maður um sextugt sagði við mig allt prófið aftur og aftur og aftur good girl eða that´s the girl! Segir maður svona við fullorðnar manneskjur? eða bara manneskjur yfir höfuð? Mér leið alla vegana eins og hvolpi eða tíu ára aftur þarna í bílnum að deyja úr stressi yfir að gleyma að keyra tíu mínútur í tvö. Hann bara virkilega sjokkeraði mig með þessu hundamáli, en ég náttúrulega vildi ekkert vera að storka manninum svo ég næði nú prófinu!
Allavega skrifa kannski aftur í kvöld og þá um eitthvað skemmtilegra!!! Kannski bara um Íslendingamótið eða hvað ég var svaka flink að klifra um síðustu helgi.
Allavega nú mega allir óska mér til hamingju með nýja ökuskírteinið mitt :)

Heyrumst,
Þorbjörg

Brúðkaup í Nelson

2007-03-09T23:16:00.000Z

Jæja þá er maður byrjaður að skrifa aftur. Svo svaðalegur kraftur...

Búin að vera að versla í dag með Maríu, vorum svona eitthvað bara að spóka okkur í bænum að reyna að ganga úr mér þynkuna. Við vorum nefnilega með svaka BBQ hérna í gær en ég tók því miður engar myndir. Bara steingleymdi myndavélinni... Ekki gott! Ég keypti mér samt svaka flotta skó í bænum í dag. Þeir voru reyndar svolítið dýrir en mig bara langaði svo svakalega mikið í þá. Þetta eru svona rauðir hversdags skór svona eiginlega mokkasíur. Tek kannski bara mynd við tækifæri og sýni ykkur. Svo keypti ég mér líka kommóðu sem ég er mjög sátt við. Svona kommóða sem ég get seinna meir notað í stofunni hjá mér eða í forstofu eða eitthvað svoleiðis. Mjög smart! Já og svo keypti ég mér bol líka og skoðaði gönguskó LOKSINS. Jæja en nóg komið af búðarsögum, bara langaði svo mikið að segja ykkur hvað ég hefði staðið mig vel!!!

En fyrir tveimur vikum síðan vaknaði ég klukkan 5 á föstudagsmorgni eftir 3 tíma svefn sökum of mikils lærdóms sem þurfti að klára fyrir helgina og svo var ég náttúrulega að taka mér frí á föstudeginum. Ég var ný búin að ná skriflega bílprófinu og var því með ökuréttindi en ég verð samt að vera under full supervision at ALL times þ.a. Phil keyrði meirihlutann af leiðinni en ég gat því miður ekki lagt mig þar sem hann var heldur ekki búin að sofa mikið nýkomin frá Sydney (einmitt þangað sem ég er að fara eftir 2 mánuði að taka á móti Sólrúnu á Suðurhveli jarðar).
Við komum svo til Nelson eitthvað um hádegið en brúðkaupið var klukkan 2:30 og Amy var stórglæsileg svo ekki sé meira sagt.
Þau voru með brúðkaupið úti sem er náttúrulega ekkert mál hérna þar sem það er náttúrulega svo svakalega gott veður alltaf hérna. Ég fór náttúrulega líka fyrir brúðkaupið og keypti mér nýjan kjól. Maður getur náttúrulega ekki farið í brúðkaup í einhverju gömlu drasli!
En hérna er ég með Megan og Mikela sem voru líka í gæsuninni. Svaka skemmtilegar stelpur. Brúðkaupið fór svo náttúrulega vel fram, maturinn góður og mikið um dans og gleði.

Eftir brúðkaupið ákváðum ég, Phil og Sharpy svo að fara á ströndina að synda eftir að hafa farið upp á hótel að skipta um föt. En það vildi ekki betur til en það að við enduðum á því að fara nakin að synda í sjónum, eini gallinn var að sjórinn var ekki nema ökladjúpur! Þetta var náttúrulega stórkostleg hugmynd á sínum tíma en kannski eitthvað minna sniðugt svona eftir á að hyggja, en góð saga engu að síður.

Á laugardeginum var svo yfir 30 stiga hiti og BBQ og eftir það farið á djammið svona til að nota síðustu orkudropana. Sem sé hin besta helgi svo ekki sé meira sagt og þakka ég bara kærlega fyrir mig.

Næsta blogg verður svo um íslendingamótið í Hastings sem við fórum á um síðustu helgi ég, María, Bergur, Ingó og Valdi. Þarf bara að skjótast til Maríu og fá hjá henni myndir fyrst til þess að gera bloggið skemmtilegra.

Jæja ætla að láta þetta duga í bili svo ég geti farið að rölta um í nýju skónum mínum :)

Heyrumst,
Þorbjörg

LOKSINS

2007-03-09T20:15:00.000Z

Jæja jæja jæja loksins kemur blogg...

Héðan er náttúrulega allt gott að frétta eins og allir búast við og vil ég minna fólk á að hérna einu sinni voru engar fréttir taldar góðar fréttir!

Allavega þá er búið að vera nóg um að vera síðan ég bloggaði seinast, sem betur fer þar sem það er náttúrulega orðið alveg ferlega langt síðan.

Fyrir 3 vikum síðan vorum við að gæsa Amy og ákvað ég að reyna að skipuleggja fyrir hana ógleymanlegan dag sem ég held að hafi bara tekist með ágætum. Dagurinn byrjaði á því að við fórum og reyndum að læra súludans. Það var nú samt orðið dálítið tvísýnt á tímabili þar sem mellan mín ákvað að hætta við á síðustu stundu þ.a. héðan í frá treysti ég sko ekki mellum... En þetta bjargaðist nú samt allt að lokum og ég fann aðra stelpu til þess að leiðbeina okkur. Það vill nefnilega svo skemmtilega til að 3 vinir mínir eru með 2 súlur í íbúðinni sinni þ.a. við gátum farið þangað að læra. Ég verð nú að viðurkenna að það kom mér skemmilega á óvart hversu erfitt það er að dansa svona súludans. Ég endaði með brjálaðar harðsperrur og marin innanverð læri, en það er víst mjög algengt að vera vel marin eftir að hafa þurft að klemma vel saman lærin til þess að halda sér á súlunni. Og svo er maður bara ekki nógu liðugur... Stelpan ákvað eftir dálítið brösulega frammistöðu á súlunni að fara að kenna okkur gólf movement líka. Það var svo brjálað fyndið að ég kemst ekki yfir það. Ein hreyfingin var til að mynda að nudda brjóstunum í hringji eftir gólfinu, hvernig í anskotanum það á að vera sexy veit ég ekki. Þetta leit nú samt svona allt í lagi út þegar hún gerði þetta en ég varð bara eins og ansi og hef því ákveðið að leggja ekki fyrir mig nektardans. Enda sagði stelpugreyjið að við myndum ekki vinna okkur inn mikinn pening sem dansarar... Ég er því miður ekki búin að fá myndir frá hinum stelpunum þ.a. ég er ekki enn með myndir af mér á súlunni en koma tímar koma ráð þ.a. ég bara smelli mynd af mér seinna og núna mynd af Amy.

Eftir það var svo farið á grískan veitingastað þar sem dansað var frameftir kvöldi. Þetta er ekkert smá sniðugur staður þar sem manni eru kenndir dansar og lifandi tónlist. Þar sem Amy var verðandi brúður var hún einnig dregin upp á tunnu með tveimur drengjum og annar þeirra var svo hot að ég var bara að missa mig. Náði samt ekki almennilegri mynd af honum sem var synd.Brúðurinn ákvað líka svona þegar líða fór á kvöldið að mála sig svona aðeins betur... Hún endaði mér þessa líka svakalegu stríðsmálingu að annað eins hefur nú bara varla sést. Eftir svona skítsæmilega máltíð en mikinn dans og mikla gleði var farið á slökkvistöðina að kíkja á alla ungu brjálað heitu slökkviliðsmennina!?!? Þurftum náttúrulega líka að fá að prófa hjá þeim súluna!!!Já svo var náttúrulega listi yfir hluti sem hún átti að gera, karíókí, súludans á götuskiltum bæjarina og svo og svo... Jæja þetta endaði allavega sem hið skemmtilegasta kvöld.

Núna er ég ekki nema 2 vikum eftir á í blogginu og skrifa vonandi um brúðkaupið í Nelson um þar síðustu helgi og íslendingamótið í Hastings á eftir eða á morgun.

Þangað til næst,
Þorbjörg

Gæsun

2007-02-12T20:02:00.000Z

Djöfulsins tölvur... Var búin að skrifa þetta líka fína comment þegar allt krassar! HVAÐ ER MÁLIÐ.

Jæja en allavega hæ allir saman,

Já sko hvað mín er dugleg svona að blogga bara dag eftir dag.

En ég bara verð að lýsa eftir hugmyndum, en þannig er mál með vexti að Tokes og Amy eru að fara að gifta sig eftir tæpar tvær vikur og það á að fara að steggja Tokes á laugardaginn þ.a. Amy langar svo að gera eitthvað líka. Vandamálið er samt að flestar vinkonur hennar búa í Nelson eða Auckland, en hún er samt búin að skrapa saman 6 stelpum hérna í Christchurch. Mitt vandamál er hins vegar að mér finnst alveg ómögulegt að hún sé að skipuleggja eigin gæsun þ.a. hér með auglýsi ég eftir hugmyndum hvað skal gera á laugardaginn?

Jæja svo er maður náttúrulega líka alltaf tímalega í öllu en þannig er að eftir að hafa verið hérna í ár þá missir maður ökuréttindin, þ.e.a.s. þá á maður að taka NZlenskt ökupróf. Jæja eftir dálitla umhugsun þá ákvað ég nú að vera ekkert að láta það hafa áhrif á mig heldur bara smella mér í skriflegt og verklet próf en viti menn eftir að vera næstum búin að stimpla helvítis eyðublaðið verður manninum á að snúa skýrteininu við og viti menn þar er bara allt á íslensku! Þrátt fyrir að vera með plögg frá löggunni heima sem segir á ensku að ég sé með ökupróf, skýrteinisnúmer og svo framvegis tók hann ekki í mál að samþykkja þetta án þess að ég færi og léti þýða ökuskýrteinið... Þ.a. núna er verið að þýða skýrteinið fyrir mig og tekur það viku og svo á mánudaginn næsta get ég þá farið og sótt um að taka prófið. Þannig að núna er Þorbjörg litla ekki með ökuréttindi lengur og verður bara að hjóla eða taka strætó, þar sem mér er nú ekki vel við að vera að keyra svona án allra réttinda.

Jæja ætla að skjótast í labbið (eða tilraunarstofuna svona fyrir mömmu), koma svo heim í hádeginu og hafa mig til fyrir kynninguna þar sem það virkar alltaf betur að líta svona skít sæmilega út.

Þorbjörg hin hugmyndasnauða

Akaroa

2007-02-11T22:34:00.000Z

Komiði sæl,

Jæja þá er ég enn að vinna í kynningunni minni sem ég flyt á morgun. Hitti leiðbeinandann minn í morgun sem er sáttur við kynninguna. Reyni kannski að búa til myndir úr henni og setja hana á myndasíðuna (ef einhver hefur áhuga???). Núna þarf ég bara að fara að æfa hana þ.a. ég sé ekki eins og stamandi asni á morgun.

En ég átti bara þessa ánægjulegustu helgi hérna í Kiwilandi. Á laugardaginn dró ég strákana með mér út að skoða húsgögn, þannig er nefnilega mál með vexti að okkur sárvantar sófaborð og einhverja fleiri hluti. Þeir náttúrulega ljómuðu alveg þegar ég var að draga þá út :) en ég fékk víst að ráða, svona einu sinni!

Í gær var ég búin að vera hérna í ár, já hugsið ykkur hvað tíminn er fljótur að líða en samt ekki. Ég fékk reyndar nett sjokk um daginn þegar Svanborg Signý sagði mér að líklega yrði hún orðin stærri en ég næst þegar við sæjumst, þ.a. ég hugsa að ég kíki á klakann næstu jól svona til þess að reyna að gera gott úr þessu. Þarf bara að fara að safna!?!?

En allavega ákvað ég að halda upp á þennan stórmerkilega áfanga með því að hjóla til Akaroa sem er lítill bær á odda Banks Peninsula hérna fyrir utan Christchurch. Phil og Tokes voru að fara líka en ég ákvað nú að leggja af stað klukkustund á undan þeim þar sem þeir eru svo ógeðslega fit, en það bara passaði alveg ágætlega þar sem við lentum svona um það bil á sama tíma í Akaroa. Reyndar bilaði hjólið hans Tokes þegar það voru um 25 km eftir þ.a. hann fór í bílinn til Amy sem kom og sótti okkur. Það hittist þannig á að hún var akkúrat að koma þegar hjólið bilaði.
En allavega þá komst ég þetta að lokum og var bara frekar stolt af sjálfri mér, þrátt fyrir ólýsanlegri þreytu í fótum í lokin þar sem hver halli upp á við varð að áskorun. En þetta voru 95km, rúmir 5 tímar og um 4000 kaloríur! Ég hélt nú samt að ég væri að deyja á leiðinni upp brekkuna frá Little River, en þá hafði ég verið að hjóla í um 3 tíma og þessi líka viðbjóðslega bratta og langa brekka birtist svona allt í einu!
Phil tók eina mynd af mér á hjólinu sem er því miður ekki birtingarhæf þar sem ég fékk lánaðar bleygjubuxur og svona ekta hjólabol hjá honum! Getið ímyndað ykkur hvað ég er smart! Er nú samt búin að komast að því að maður ætti nú kannski að fá sér svona buxur, er nú svona heldur þægilegra heldur en að vera að hjóla í stuttbuxunum!
Smelli samt einni mynd inn af landslaginu eftir að við beygðum inn á Summit Road frá The Hill top fyrir ofan Akaroa.Eins og þið sjáið var veðrið nú ekkert sérstakt en ég held að það hafi bara verið fínt, hefði ekki viljað vera að fara þetta í steikjandi hita. En auðvitað hefði verið skemmtilegt að hafa betra útsýni en það verður nú víst ekki á allt kosið.

Jæja svo fer ég nú að drífa í að skrifa um restina af jólaferðinni og setja texta við myndirnar á myndasíðunni! Svo erfitt þegar þetta er svona mikið að vinna upp, manni bara fallast hendur.

Heyrumst,
Með kveðju from down under,
Þorbjörg

Routburn & Caples Track

2007-02-08T00:35:00.000Z

Hæbbs,

Ætla að setja jólaferðina í smá bið þar sem ég er bara ekkert að ná að vinna þetta allt saman upp!

Allavega fór í magnaða ferð um helgina, enda var þetta 4 daga helgi. Það er þriðjudagurinn var almennur frídagur þannig að sjálfsögðu tók ég frí á mánudaginn!!! GOTT AÐ VERA NEMI STUNDUM. Við keyrðum niður til Glenorchy sem er um klukkustund frá Queenstown þ.e.a.s. 8 tímar frá Christchurch á föstudaginn... Það gekk nú bara furðu vel þrátt fyrir að vera 5 í bíl með allan farangurinn! En náttúrulega ekki við öðru að búast þar sem ég er í góðri æfingu að vera í vel pökkuðum bíl eftir jólin. Man nú ekki alveg hvaða gerð bílinn hennar Amy er en hann er eitthvað á stærð við minn, kannski heldur minni. En allavega ég held að ég sé bara farin að trúa því að fall sé fararheill þar sem bílinn bilaði þegar við vorum búin að keyra í um 3 tíma!!! ÖMURLEGT! En hvað um það lítið við því að gera og bílinn dreginn á næsta verkstæði sem var sem betur fer ekki nema í um 15 km fjarlægð. En viti menn þegar við komum á verkstæðið þá eru feðgar þar eitthvað að stússa og þeir bara gera við bílinn á 10 mín, varla hægt að hugsa sér betri þjónustu og við gátum haldið för okkar áfram með bros á vör.

Við náðum svo loksins áfanga stað um 2 leitið á föstudagskvöldinu og skriðum feginn undir sæng á svona backpackers til þess að safna orku fyrir stífa 3 daga göngu sem var framundan!

Svo var bara að leggja í hann og það var sko ekki amalegt enda geggjað veður! En þar sem það er nú dálítið erfitt að lýsa þessu þá hef ég ákveðið að setja inn nokkrar myndir og segja ykkur svona það helsta sem gerðist!

Hópurinn var sem sé ég, Phil, Frank, Tokes og Amy

Gangan var:
25 km dag 1 eða 8 tímar
27 km dag 2 eða 10 tímar
18 km dag 3 eða 5 tímar

Tokes er með svona úr sem sýnir altitude og allan pakkann (miklu flottara en mitt sem sýnir bara vegalengd, púls, kaloríur og svo framvegis) en ég fékk myndir hjá honum þ.a. þið getið séð leiðina!

Mér varð á þau skemmtilegu mistök að segja að bakpokinn minn væri bisexual... Mjög góður poki! Enda er ég lítið annað en pokinn, hann er svo stór!

Hérna er allt morandi í svona pokadýrum sem voru innflutt frá Ástralíu vegna feldsins en þau breiðast nú út um allt Nýja Sjáland svipað og minkurinn heima og eru þessi dýr hin mesta plága ásamt kanínum. En hvað um það fyrri nóttina þá vöknum við við þessi líka svakalegu læti!!! Það er bara eins og það sé allt að fara til andskotans þ.a. við ákveðum nú að fara út og kíkja á þetta enda búin að koma pokunum okkar fyrir í risi og svona skýli þar sem hægt var að elda o.s.frv. þar sem pokarnir komust ekki fyrir í tjaldinu. Jæja hetjan með tvo karlmenn í tjaldinu með sér fer náttúrulega fyrir hópnum með ekkert ljós (þar sem það gleymdist í bílnum) sér ekki neitt nema að það er fullt af hnetum og rúsínum á jörðinni!?!? En þá birtist Phil allt í einu fyrir aftan mig með ljós, ég og posan horfumst í augu, ég öskra þar sem mér bregður svo mikið, hún stekkur til en því miður búin að innbyrða svo mikið af hnetum að hún rekur sig í og sker sig og hleypur vælandi í burtu og við í sameiningu búin að vekja upp ALLA á tjaldstæðinu! En posan hafði sem sé komist í pokann hans Franks sem var miður sín yfir því að hafa nú ekki innbyrgt meira af hnetunum sínum á þessum fyrsta degi. Hann jafnaði sig nú samt svona nokkurn veginn á þessu öllu saman eftir að ég gaf honum helminginn af hnetunum mínum, en hann var þó alltaf að leita að þessari posu aftur við lítinn árangur! Hérna er Frank einmitt að leita, en posur eru svolítið stærri en kettir!!!

Þar sem ég kemst ekki enn í gönguskóna mína þá var ég bara í svona aumum strigaskóm að ganga og ég er með svo mikið af blöðrum á fótunum að ég get bara varla gengið ennþá! En ég er nú búin að finna lausn á því vandamáli, fæ nefnilega nýja gönguskó í afmælisgjöf frá mömmu og pabba svona um það bil 5 mánuði fram í tímann! Ekki slæmt... En eins og sjá má er leiðin kannski ekki alveg gerð fyrir strigaskó!!!

Á leiðinni sáum við svaka mikið af Robin fuglum sem eru svaka sætir og vinalegir fuglar sem skjótast upp þegar maður er að ganga um enda koma fullt af skorkvikindum upp þegar rótað er í laufunum.

Ég er svona aðeins að læra að meta skóginn sem getur nú bara verið þrusu skemmtilegur inn á milli þrátt fyrir að ég kunni því nú alltaf betur að hafa smá útsýni. Ég held nú bara hreinlega að maður verði að læra að meta hann því það er voðalega lítið hægt að ganga hérna eða gera án þess að vera einhvern hluta af leiðinni í skógi.

Annars tókum við svakalega mikið af myndum sem eru á myndasíðunni
http://www.flickr.com/photos/thorbjorg
Ég dríf kannski í því um helgina að skrifa við myndirnar þ.a. þær verði svona eitthvað aðeins áhugaverðari.

Annars var ég að skila inn proposalinu mínu í síðustu viku og svo þarf ég að halda kynningu á verkefninu mínu á þriðjudaginn (ég er einmitt að gera kynninguna NÚNA... gengur svona líka svakalega vel!!!)

Svo er ég búin að vera í alls konar göngugreiningum og búin að komast að því að ég er nú bara algert fatlafól! En stefnan samt tekin á hálftmaraþon í júní ;)

Gleymdi nú bara að minnast á frábæran árangur hjá íslensku strákunum á HM. Mér fannst þetta bara mjög flott hjá þeim, sjá hvernig þeir pökkuðu frökkunum saman (held að þeir hafi nú ekki vitað hvað þeir hétu eftir leikinn) og svo hvernig þeir stóðu í dönunum! Ég ákvað að bjóða í smá morgunverðar teiti til þess að horfa á Dana leikinn en Phil er einhvern veginn búin að tengja internetið þ.a. maður getur horft á það í sjónvarpinu. Þetta var ekkert smá gaman að vera svona 15 saman að horfa á leikinn og svo komu líka allir með svo svaka flottan morgunverð... mmmm takk fyrir mig ;) já og svo má náttúrulega ekki gleyma íslensku blöðunum með heitustu handboltafréttunum!!!

Til lukku allir með 8unda sætið = FRÁBÆRT
(Vá hvað þetta var jákvætt :) )

Jæja þetta er orðið gott, er að fara í sund enda um 24 stiga hiti og ég er að bráðna!!! Vantar líka að bæta aðeins í brúnkuna!

Látið nú heyra í ykkur svo ég nenni að skrifa eitthvað,
Þangað til næst,
Þorbjörg

Jæja III

2007-01-30T01:30:00.000Z

Jæja þá er komið að næsta hluta ferðasögunnar sem er því miður ekkert að koma inn á mettíma en þetta verður þó að teljast betra en ekkert. Ég verð náttúrulega að fara að drífa þetta af svo ég geti farið að blogga um eitthvað nýtt og skemmtilegt sem er að gerast hérna down under...

Allavega við erum því miður ekki komin lengra en að gamlársdegi, en þann dag var ekið frá Haast til Queenstown þar sem átti að upplifa mögnuð áramót á einum af fáum stöðum Nýja Sjálands þar sem er skotið upp flugeldum á gamlárs. En hérna er yfirleitt engu skotið upp sökum of miklla trjáa.

Þetta var bara hin ágætis dagur, verð nú bara að viðurkenna að ég man nú ekki eftir neinu sérstöku en... Dagurinn endaði samt í Queenstown tar sem við fórum að borða á ítalskan stað (sem sé ekki nein steik þetta árið frekar en síðust ár á gamlárs) og svo var bara verið að spóka sig um bæinn þar sem voru einhverjir listamenn, hljómsveit og svo náttúrulega FLUGELDAR. Svona allt í lagi sýning en þeir geta nú samt lært margt af okkur í þessum flugeldamálum. Gömlu urðu nú samt eitthvað þreytt fyrir miðnættið þ.a. ég og Freyr stóðum nú bara ein á ströndinni (er það strönd ef við erum við vatn?) og biðum eftir nýju ári.
Ég og Freyr gistum svo á tjaldstæðinu í Queenstown um nóttina og áttum við að vera á aðal party stað bæjarins en það vildi nú ekki betur til en svo að ef það voru fleiri en 2 að tala saman þá voru komnir verðir. Ég held að þetta hafi jafnvel verið hljóðlátari nótt heldur en á módeli þar sem oftar en ekki er illa hljóðeinangrað á milli veggja.

Nýárið byrjaði með trompi þegar fjölskyldan skellti sér í rafting. Ekkert smá gaman og flottur leiðsögumaður sem við vorum með, hann náði meira að segja að velta bátnum með okkur og allt saman. En á leiðinni áttum við að fara fram hjá einhverjum Lord of the Rings stað en ég verð nú að viðurkenna að ég bara man ekki það vel eftir þessum myndum að ég muni neitt eftir stöðunum. En samt MJÖG skemmtilegt.
Eftir rafting og fer upp með gondóla þar sem við sáum yfir Queenstown og fórum í einhverja svona klessubíla rally niður einhverja hæð (frekar ómerkilegt en ég og Freyr urðum náttúrulega samt að prófa) var ferðinni haldið til Te Anau sem er svona eins konar miðstöðvarbær fyrir Fiordlands sem er magnaðasta svæði Nýja Sjálands.

Jæja 2 dagar í viðbót komnir og ekki nema 2 vikur eftir að blogga um.... En nenni ekki meira núna.

Það var svaka flott party hjá Per og Ingó um helgina og ég náttúrulega í stuði (eins og venjulega þar til morguninn eftir). Per var að fara aftur til Danmerkur á sunnudeginum og Ingó var að klára Tækniskólann. Til lukku með það Ingó ekkert smá flott hjá þér ;)
Stal svo þessari mynd af netinu hjá Ingó en þetta erum Jeremy, Jodi og ég . Þau voru bæði með mér á skrifstofu hérna en eru því miður búin með skólann.
Þangað til næst,
Heyrumst,
Þorbjörg

P.s. MSN-ið mitt er skotta_lotta@hotmail.com (mjög löt að vera signuð inn en...) svo er Skypið mitt nzthorbjorg og stravenhaven er Skypið í íbúðinni þ.a. þangað er alltaf hægt að hringja

Jæja II

2007-01-24T17:50:00.000Z

Komiði sæl,

Þá lítur nú allt út fyrir að við ætlum að vinna Túnis, þvílíkur karakter að koma svona til baka efir ömurlegt tap gegn Úkraínu.

Ég heyrði í Þórdísi í gær og hún var að tala um að það væri eitthvað hægt að horfa á þessar sýningar RUV erlendis. EF einhver veit hvernig á að gera það þá PLÍS láta mig vita, svo miklu skemmtilegra að horfa en að hlusta bara...

Jæja allavega held að við höfum verið í Motueka síðast að leggja af stað til Greymouth. Þá leið er keyrt með ströndinni sem er virkilega falleg enda er vesturströndin rómuð fyrir fegurð sína. Það sáum við meðal annars the pancake rocks eða pönnukökuklettana sem eru talin eitt af 10 undrum veraldar að ég held...

Þegar það er mikið brim þá sullast sjórinn upp um alla klettaborgina og það er sko stórfenglegt að sjá en þrátt fyrir frekar leiðinlegt veður gátu veðurguðirnir ekki haft rétta veðrið þ.a. það var nú bara nánast logn og rigning. En engu að síður magnaður staður.
Læt eina mynd af ströndinni þar sem ég gisti í hellinum þarna fyrir jólin fylgja með.

Þegar við komum til Greymouth hafði gistingin eitthvað klikkað. Kerlingarálkan sem ég hafði bókað hjá var einhverja hluta vegna ekki með bókunina mína jafnvel þrátt fyrir að ég hafi hringt og ætlað að breyta fjöldanum og þá var hún með þetta á hreinu. Jæja en þetta bjargaðist nú allt saman eins og væntanlega allt sem maður vill láta bjargast, fengum gistingu á þessu líka fína módeli rétt fyrir utan bæinn hjá konu sem er með einhverja þá mestu beinþynningu sem ég hef vitað um fyrr eða síðar. Konu greyið gat varla litið á mann hún var svo hokin.

Daginn eftir kvaddi Ingó okkur og hélt á útihátíð yfir áramótin en við héldum áfram að fikra okkur suður á bóginn en ferðinni þennan daginn var heitið til Haast. Fyrsti viðkomustaður þennan daginn var gullgrafarabær sem minnti mjög mikið á Árbæjarsafnið. Það stillti fjölskyldan sér skemmtilega upp og Freyr fékk að leita að gulli.

Og hér kemur svo afrakstur erfiðisins...

Á leiðinni til Haast eru svo tveir skriðjöklar sem er algert must að sjá, Fox Glacier og Franz Josef Glacier. Mér finnst þeir nú samt ekkert svo merkilegir, bara svona venjulegir jöklar. Það var samt mjög skondið að sjá fólkið koma niður af jöklinum, en það eru náttúrulega svo margir sem eru tilbúnir að borga FULLT af pening fyrir að stíga á jökul. Þarna var liðið í engum smá jöklaskóm með axir og ég veit ekki hvað og hvað og svo gallabuxur, skokkabuxur og pils og svo framvegis. Sem sé bara ekki að gera sig.

Héðan áttum við nú líka að sjá Aoraki eða Mt. Cook en því miður var nú einhver skýjahula yfir fjallinu þ.a.... Mamma var nú næstum búin að tjalda við útsýnisstaðinn til þess að bíða eftir fjallinu en því miður leist restinni af fjölskyldunni nú ekki alveg nógu vel á það þannig að kerla var drifin inn í bíl. Hún er nú samt búin að ákveða að í næsta skipti sem hún kemur ætlar hún að vera á móteli í Franz Josef þorpinu í viku að bíða eftir fjallinu... Við sjáum hvað setur!

Og svo er það Fox jökullinn

Jæja en þá held ég að ég verði að fara að koma mér í skólann.
Var að koma frá sjúkraþjálfaranum núna og búin að fara í einhverja göngugreiningu og ég veit ekki hvað og hvað... Allavega komin með þessi líka fínu innlegg í skóna og þarf að kaupa mér nýja hlaupaskó!

ÁFRAM ÍSLAND

Heyrumst síðar,
Þorbjörg

SNILLINGAR

2007-01-22T20:22:00.000Z

Strákarnir eru LANG BESTIR....

Nú verður maður að fara að kaupa sýningar á þessu móti! EKKI SPURNING...

Jæja

2007-01-21T17:15:00.000Z

Komiði sæl og gleðilegt ár allir saman aftur,

Þá er maður að hlusta á leikinn en hvaða bölvaði dónaskapur er þetta að sýna leikinn aðeins beint innanlands á netinu??? Jæja en ég verð að láta mér nægja að hlusta bara!?!? Allavega staðann núna er 7-6 fyrir Íslandi en Úkraína í sókn...

Ferðin með mömmu, pabba of Freyr gekk svona líka bara ljómandi vel og alveg ótrúlega gott að fá þau. Það verður nú samt að segjast að það er búið að vera ansi tómlegt síðan þau fóru.

Ferðin hófst sem sé í Auckland þar sem við fórum m.a. á safnið og upp í Sky Tower, sem er víst hæðsta bygging Suðurhvels, þrátt fyrir skýjað veður.

Pabbi var nú ekkert allt of sáttur þarna uppi en hann var nú ekkert að mikla það fyrir sér heldur dreif sig bara niður aftur í morgun wisky... Á leiðinni til New Plymouth var komið við í Kawhia sem er lítið, gamalt sjávarþorp þar sem við fengum svona ekta fish and chips...

Annan daginn var svo keyrt í kringum Taranaki í einn einu sinni frekar leiðinlegu verði en fjallið lét nú samt sem áður aðeins sjá sig þ.a. þetta reddaðist nú allt saman...

Um kvöldið var Valdi svo með þessa líka fínu grillveislu fyrir okkur svona áður en við myndum halda af stað í "vel skipulagt" ferðalag um Norður og Suðureynna.

Fyrsta daginn keyrðum við upp til Taupo í grenjandi rigningu þ.a. það sást ekki mikið en við gerðum þó gott stopp hjá Valdimar yngri og í Wanaka þar sem við skoðuðum garð og turn. Núna var þó myndavélin með þ.a. ég læt mynd af Valdimar í fjósinu fylgja með.

Já og svo má nú ekki gleyma Frey og andaungunum...

Þá var ferðinni heitið áfram norður til Whakatane. Dagurinn hófst þó á ferð með jet bát að Huka Falls...

Þá var ferðinni heitið í The Volcanic Valley en þar gaus fyrir ekki allt löngu síðan og eftir stendur þessi líka flotti háhita dalur.

Samt mjög erfitt að ná þessu á mynd, myndavélin er bara ekki nógu víðsýn fyrir þetta svæði eða ég ekki nógu góður myndasmiður. Hjá Te Puka (sem þýðir hver á Maorisku) fórum við í safn og sáum mjög flottann hver, reyndar sá flottast sem ég hef séð utan Íslands sem er náttúrulega best í heimi...

Þá var farið til Maketu þar sem Liz konan hans Valda ólst upp. Þetta kvöld var svo smellt sér á Burger King sem verður að eiga titilinn VERSTI matur ferðarinnar...
Áður en keyrt var fyrir skagann með viðkomu í Hicks Bay á leið til Gisborne fórum ég og pabbi út að skokka, sem verður nú að teljast tíðindi þar sem kappinn endaði með kvef eftir morgunkuldann og lét því skokkið vera það sem eftir var ferðarinnar. Nú voru menn að gerast lang þreyttir á kuldanum þ.a. að ákveðið var að smella sér í sjóinn á leiðinni... Þess má til gamans geta að þetta er víst kaldasta sumarið hérna í 60 ár!?!?
Þá var runninn upp aðfangadagur þar sem ekki beið okkar mikið annað en keyrsla alla leið frá Gisborne til Wellington. Jæja en við ákvaðum þó að taka gott stopp í Napier þar sem við sáum Lavanderbúgarð, vínbúgarð, sædýrasafn, venjulegt safn og svo mætti lengi telja. Um kvöldið fengum við svo mjög sérstakann jólamat í litlum smá bæ á leið til Wellington. Held nú samt að þessi matur hafi toppað núðlurnar í Víetnam þar sem þessi matur uppistóð nú að mestu að kjöti en ekki núðlum...
Þegar við komum til Wellington fór ég svo að opna alla pakkana mína sem ég var nú að langt fram á nótt...

Nú eru Íslendingar alveg að skíta á sig í þessum leik og þ.a. bloggið fer að verða stirðbusalegra... Ég búin að vakna allt of snemma til þess að fylgjast með þessu og svo er bara verið að gluða þessu niður... HVAÐ ER AÐ!

En við erum að halda á Suðureynna (sem eins og allir vita er svo miklu betri og skemmtilegri en Norðureynna). Var nú búin að skrifa eitthvað um Abel Tasman þ.a. ég hendi bara inn nokkrum myndum, en annars er ég búin að setja inn fullt af myndum á myndasíðuna.

Jæja skrifa um framhaldið seinna... Nenni þessu ekki lengur 14 mínútur eftir af þessum HELVÍTIS leik og við 5 mörkum undir...

Heyrumst,
Þorbjörg

GLEÐILEGT ÁR 2007

2007-01-01T08:14:00.000Z

Hæ hæ

Takk fyrir kveðjurnar og GLEIÐILEGT ÁR 2007 :)

Gaman að heyra að þið eruð að búin að taka inn hestana. Mamma, pabbi og Freyr biðja líka að heilsa ykkur öllum.

Við erum í Te Anau núna á leiðinni til Milford Sound á morgun og svo til Douptful Sound á hinn.
Það eina sem skyggir á gleðina er óvenju kalt sumar en þetta er nú ekkert til stórra vandræða þar sem tanið er nú samt á góðri leið. Annars held ég að flugan sé nú bara næstum að gera út af við Frey bróðir, held ég hafi nú bara sjaldan séð nokkurn mann sem er jafn illa bitinn og hann er núna.

Við vorum í Queenstown í gærkvöldi og það var bara alveg meiriháttar staður til þess að vera á enda alger ferðamannabær. Í bænum búa 25.000 manns en samt eru rúm fyrir um 100.000 manns. Ég og Freyr vorum eitthvað að spóka okkur um bæinn í gærkvöldi en þar voru einhverjar hljómsveitir og galdramenn á sveimi og svo má náttúrulega ekki gleyma þessari líka mögnuðu flugeldasýningu sem var ábyggilega minni heldur en flugeldasýningin á Menningarnótt. Annars var þetta voða fínt og náttúrulega erfitt að vera með mikla flugelda þegar það er svona mikill skógur og svo mitt sumar þ.a. allt er miklu viðkvæmara fyrir eldi.

Í morgun var svo ferðinni heitið í rafting og svo var farið upp með Gondólanum og séð yfir Queenstown.

Jæja ætla að fara að halla mér enda þreytt eftir alveg hreint frábæran dag og mig grunar að það séu nú ekki síðri dagar framundan.

Hlakka til að sjá ykkur öll og heyra í ykkur á nýju ári,
Þorbjörg

Gledileg jol

2006-12-28T19:01:00.000Z

Komidi sael og

GLEDILEG JOL

og

TAKK FYRIR ALLAR KVEDJURNAR

Allavega var buin ad skrifa tessa lika finu faerslu og setja a minnislykilinn minn en svo tegar eg alpast loksins og aetla ad setja hana a netid asamt einhverjum myndum fyrir ykkur ta er bara kemst eg ekki ad tolvunni til tess ad setja inn lykilinn t.a. eg verd ad skrifa eitthvad skemmtilegt i snarhasti og tvi midur verda myndirnar ad bida betri tima.

En tetta er buid ad vera eins og i paradis ad hafa alla fjolskylduna herna, mer bara lidur eins og prinsessu. Eftir ad hafa verid i godu yfirlaeti hja Valda var haldid i nokkra daga ferd um Nordureynna tar sem margt var skodad og gert en svona i heildina kannski full mikil keyrsla. En vid vildum natturulega lika drifa okkur a Sudureynna tar sem allt er svo miklu fallegra og betra.

Adfangadagur vard to eitthvad litilfjorlegur tar sem vid vorum ad keyra nanast allann daginn og endudum a tvi ad borda a einhverjum ferlega skemmtilega sveito veitingastad tar sem vid vorum oll darling... Meira ad segja pabbi! en tetta var svona eldri kona ad "tjona" okkur. En svo tegar vid komum loksins til Wellington fekk eg ad opna pakkana mina! og eg atti sko fullt af pokkum. Eg held ad eg hafi nu bara ekki fengid svona margar gjafir sidan eg var 10 ara, ekkert sma gaman og ekkert sma flottar gjafir sem eg var ad fa. Takk kaerlaega fyrir mig allir, tykir alveg otrulega vaent um tetta.

Jaeja en a Joladag heldum vid loksins ur rigningunni a Nordureynni yfir a Sudureynna. Tegar vid lentum i Picton beid Ingo tar med bilinn minn en hann var buin ad akveda ad ganga med okkur Abel Tasman. Nuna erum vid sem se i Motueka eftir mjog vel heppnada ferd i Abel Tasman, tad reyndar rigndi adeins annan daginn en tad var ekkert skritid tar sem vid vorum natturulega ad fara i gengum "regnskog". Set vonandi inn myndir fljotlega tar sem tetta er alveg storkostlegt svaedi, en pabbi heilladist svo ad landlaginu tarna ad hann var meira ad segja farin ad posa fyrir mommu a strondinni og mamma od a myndavelinni t.a. allt plasid hennar klaradist flott og orugglega.

Jaeja aelta ad fara ad athuga hvort tessir ferdafelagar minir hafi einhvern hug a tvi ad fara ad vakna, en i dag er ferdinni heitid aleidis nidur vesturstrondina eda til Greymouth.

Hlakka til ad heyra i ykkur a nyju ari,
Thorbjorg

Snæfinnur "Snjókarl"

2006-12-18T08:32:00.000Z

Hæbbs allir saman,

Þá er gamla settið og Freyr komin og mikið er það nú gott. Það var nú bara alveg ótrúlega gott að fá þau. Við erum búin að vera að spóka okkur í Auckland í dag og svo er stefnan tekin á New Plymouth á morgun, en á leiðinni ætlum við að skoða Cathia (veit ekki alveg hvernig þetta er skrifað) og svo hella sem eru nálægt Hamilton. Á miðvikudaginn á svo að vera að spóka sig í New Plymouth og versla fyrir ferðina sem hefst á fimmtudaginn...

En allavega, ég var orðin frekar pirruð á því að allir væru að segja mér frá jólunum og bara enginn stemming fyrir jólunum hérna. Þannig að ég ákvað nú bara að byggja mér þennan líka fína Snæfinn Snjókarl...

Svo fékk ég líka þennan fína hjálparsvein til þess að hjálpa mér að mála hann og koma með þessar líku fínu hugmyndir.

Svo fékk hann hendur og allan pakkann áður en haldið var heim með kallinn ennn...

hendurnar fuku nú af á leiðinni heim, því miður. Mér fannst hann nú samt voðalega sætur :)

Fyrir næstu jól á nú að gera nokkrar endurbætur á honum Snæfinni. Hann á að fá sléttari áferð og svo ætla ég að bora í gegnum hann og setja inn stálstöng í miðjuna þ.a. það sé hægt að taka hann í sundur. En núna er hann um 100 kg á dálítið óviðráðanlegur. Svo vilja líka reyna að losna við samskeytin og steypa á hann gulrótarnef o.fl. en það verður Snæfinnur 2007. Eins og allir vita koma alltaf ný model á hverju ári.

Jæja en það var mikið stress í gangi í síðust viku að ná að klára allt áður en liðið kæmi. Þetta hafðist nú allt saman og veggirnir mínir komnir út.

Finnst ykkur þeir ekki flottir???

En svo var líka áveðið að halda svona jólagrillveislu í StravenHaven (sem pabbi hélt að væri götuheitið okkar í stað Straven Road, þ.a. það er spurning hvort þeir hleypi honum út úr landinu aftur). Þetta varð hin betsa veisla allir vel kátir og mikið drukkið, dansað og sungið. Ég er búin að setja inn myndir á Flikr síðuna en set nú samt inn nokkrar hér.
ÉG að sjálfsögðu í góðum gír.

Frank íbúi StravenHaven:

og svo Phil þriðji íbúi StravenHaven:

Annars var Heiðar enn af aðalgestum kvöldsins og naut sín í botn:

Jæja en allavega var svo gaman í partyinu að mín bara náði ekki alveg að vakna i tíma fyrir flugið til Auckland á laugardeginum... Ég vaknaði sem sé dálítið seint og var að sjálfsögðu ekki búin að pakka þ.a. þetta varð eitthvað skrautlegt. Kom 20 mín fyrir brottför og HELV... kerlingarbeyglan sem var í afgreiðslunni vildi ekki hleypa mér um borð. Þurfti að borga einhvern smá aukapening og fékk að fara með næstu vél. Svo til þess að toppa allt ruglið sagði konan mér að núna hefði ég þó allavega tíma til að fá mér 2 kaffi fyrir flugið!

Jæja en nú ætla ég að fara að sofa og safna orku fyrir morgundaginn.
Þangað til næst,
Þorbjörg

Cave Stream o.fl.

2006-12-14T10:37:00.000Z

Núna eru ekki nema 4 dagar í að mamma, pabbi og Freyr koma og NÚNA get ég bara ekki beðið lengur... Ég er svona að klára allt sem ég þarf að gera í labbinu og svo er grillveisla á morgun og svo er bara eftir að leggja í hann til Auckland á laugardaginn. Ég ætla að vera í 2 daga í Auckland svona að bíða eftir restinni af fjölskyldunni þ.a. ég verði nú alveg örugglega á staðnum þegar þau lenda. Jæja uppfærður listi lítur svona út:

* Pönnukökupanna
* Brennivíns flaska
* Opal flaska
* Harðfiskur
* Hákarl
* Föðurland (Cintamani bolur og buxur)
* Bækur um Ísland sem ég á heima og ætla að gefa
* Dagatal með Íslandsmyndum
* 2 bolir handa þeim sem ég bý með
* Hangikjöt (ef það má flytja það inn?)
* Lakkrís

En allavega ekki mikið búið að gerast frá því síðast. Var bara á einhverju skralli um síðustu helgi fyrir utan það að ganga í gegnum Cave Stream sem er hellir hérna upp í Arthur´s Pass. Þetta er ekkert smá gaman þar sem maður er svona eiginlega að ganga í læk allann tímann en samt svolítið kalt. Tók engar myndir þarna upp frá þar sem myndavélin mín er ekki vatnsheld en Volker fór með okkur og var myndasmiður ferðarinnar.

Hérna er mynd af hellismunanum þar sem við fórum inn. Með í för voru Phil, Frank, Ég, Tokes, Amy, Markus og Volker.

Og svo 50 mínútum síðar komumst við loksins út úr hellinum aftur.

Jæja læt þetta duga í bili en ætla að reyna að skrifa aftur á laugardagsmorgun. Þá ætla ég að sýna ykkur jólaskrautið sem ég hef verið að búa til.

Þangað til næst,
Þorbjörg

The Inland Track

2006-12-05T23:25:00.000Z

Hæbbs,

Átti þessa líka fínu helgi um síðustu helgi. Þar sem hætta varð við allt rafting vegna flóða ákváðum við 4 að fara saman og ganga the Inland Track sem er á vesturströndinni, svona um 30 mín norður frá Greymouth. Það besta við þessa ferð var að einn strákurinn í hópnum er búin að fara marg oft um þetta svæði í hellaleit þ.a. hann vissi um fullt af hellum og fossum á leiðinni. Hann var því stöðugt að draga okkur út af sporinu og sýna okkur eitthvað skemmtilegt.

Allavega við lögðum af stað seint á föstudagskvöldi og vorum ekki komin á áfangastað fyrr en dálítið eftir miðnætti, en við vildum endilega keyra alla leiðina á föstudeginum þar sem Steve vissi um flottan helli á ströndinni rétt hjá þar sem gangan átti að byrja þar sem hægt var að gista.

Það eina sem var að þessum annars magnaða svefnstað voru "the bloddy sand flies" en þær vakna svona um 6 leitið og byrja að angra mann... Þær bókstaflega éta mann lifandi...

En svo var haldið af stað að ganga og gengið og gengið í þessu líka magnaða umhverfi... Set inn nokkrar myndir sem ég held að segja meira en mörg orð (aðallega vegna þess að ég er svo andlaus)...

Steve og einhver vinur hans höfðu dröslast með þennan bát inn að einhverjum helli þarna. Það var samt ekkert smá gaman, þ.a. það var hægt að sigla inn í hellinn en þar sáum við fullt af glóormum og svo var foss sem steyptist niður í hellinn innst inni. Ég var nú samt ferlega ánægð að hann sagði mér ekki fyrr en ég kom út aftur að það væru álar sem lifðu í hellinum, því ef ég hefði vitað það fyrirfram er ég ekki viss um að ég hefði þorað að fara inn í hann.

Hérna sést svo hópurinn, Kelsy, Volker og Steve. Þarna erum við inn í einum hellinum. Þetta var reyndar eini hellirinn sem fleira af fólki fer inní, en þessi hellir er víst eitthvað heilagur þar sem fullt af fólki dó þarna fyrir um 10 árum síðan þegar klöpp sem þau stóðu á féll niður.

Svo er það náttúrulega tjaldstæðið okkar á laugardagsnóttina.

Sem sagt hin ágætasta helgi og bílinn enn í lagi!

Núna eru ekki nema tæpar 2 vikur í að mamma, pabbi og Freyr koma og ég get bara varla beðið... En nú er bara eitt vandamál, mig vantar svo að láta þau kaupa eitthvað til þess að koma með handa mér. Hérna er listinn eins og hann lítur út núna:

Pönnukökupanna
Brennivíns flaska
Opal flaska
Harðfiskur
Hákarl
Föðurland (Cintamani bolur og buxur)
Bækur um Ísland sem ég á heima og ætla að gefa
Dagatal með Íslandsmyndum

Endilega látið mig vita ef ykkur dettur eitthvað meira í hug.

Jæja núna verð ég að hlaupa og ganga frá veggpanel sem ég var að steypa í morgun. Gekk nú ekkert allt of vel en vona að þetta verði í lagi.

Heyrumst,
Þorbjörg

Íslenskir Hestar á Nýja Sjálandi

2006-11-30T21:30:00.000Z

Hæbbs,

Jæja haldiði að ég hafi ekki smellt mér á fyrsta skipti á ævinni á ballet á fimmtudaginn fyrir viku síðan. Já svona er maður að verða seigur! Við fórum sem sé ég, Jodi, María og Svava að sjá Gisell. Verð að segja að balletinn kom mér skemmtilega á óvart svo ekki sé meira sagt. Þetta virtust nú bara vera sæmilega flinkir dansarar og góð hljómsveit en það sem fór í taugarnar á mér var að hljómsveitin var ekki nægilega stór þ.a. maður heyrði í dönsurunum þegar þeir lentu. Ég var nú samt Maríu mjög þakklát fyrir að hafa sagt mér út á hvað ævintýrið gekk þ.a. ég skildi þetta allt saman miklu betur.

Á föstudeginum fyrir viku síðan keypti ég mér svo bíl, ekkert smá flottan svona vínrauðan! Nei nei bara grín þetta er svona MixiBixi (allt fyrir þig amma Auður) Galant 1992. Keypti hann á heilar 72000 kr íslenskar og hann virðist bara virka alveg ágætlega. Ég hafði nú reyndar hugsað mér að kaupa minni bíl en mamma var nú ekki alveg sátt við það þ.a. ég ákvað að láta það eftir henni að kaupa aðeins stærri bíl svo maður sé öruggari á þjóðvegum landsins. Svona er maður góður.

Ætli ég verði ekki að útskýra þetta með MixiBixi en þannig er mál með vexti að mamma og pabbi fengu bréf frá ömmu Auði þegar þau bjuggu í Danmörku þar sem stóð að Erla og Sammi hefðu keypt sér MixiBixi bíl og að það væri svo agalega mikið af alkahól skemmdum í blokkinni hennar Guðrúnar!

En ég ákvað að prufukeyra bílinn niðureftir til Omarau og skoða smá búgarð þar. Þar eru nefnilega ræktaðir íslenskir hestar! Þannig að loksins lét ég verða af því að fara og skoða þessi grey hérna. Það eru þýsk hjón sem fluttu hingað fyrir 8 árum sem eru með þetta en þau eru nú svo ekki sé mikið sagt alveg ferlega spes. Konan er með skalla og maðurinn eins og gamall bóndi síðan 1930 með skegg og sítt hár í flauelsbuxum og skyrtu með axlabönd... Er hægt að biðja um meira? Svo er þetta eitthvað það mest lífrænt ræktaða fólk sem ég hef séð lengi... Þið getið séð myndir af þeim á heimasíðunni þeirra sem er svaka flott!
http://www.icelandichorses.co.nz/
Þetta eru svona miðlungs hestar, engir gæðingar en fínir reiðhestar. Það var samt mjög gaman að kíkja aðeins á þetta og mjög fínt að komast aðeins á bak og finna að maður er ekki alveg búin að gleyma töktunum, þetta virðist ekki gleymast svo auðveldlega. Núna er ég líka komin með boð um að þjálfa hugsanlega tvo hesta hérna í Christchurch og svo vera knapi í sýningu sem er hérna í febrúar. Hugsa að ég geri það nú nema ég sé að gera eitthvað annað enn og skemmtilegra.

Þetta fólk gerir nú samt margt sem mér myndi ekki detta í hug að gera en það er nú víst alltaf þannig. Það heldur merunum sínum þegar þær eru 3ja vetra þ.a. þær eiga fyrsta folaldið sitt 4ra vetra og svo eru þær með folöldunum í 3-4 vikur en þá taka þau merarnar frá folöldunum í kannski 1-2 tíma yfir daginn til þess að fara að temja þær. Svo ríða þau merunum í svona ca. 3 mánuði en gefa þeim svo frí aftur þar sem þær eru með öðru fyli... Þeim vantar greinilega mjög mikið folöld, en þau selja eitthvað til Ástralíu líka.

Jodi vinkona mín fór með mér en ég var svo upptekin að skoða að ég bara gleymdi að
taka myndir en hún tók einhverjar, en því miður voru þær ekkert voðalega góðar. Það var samt fínt að fá hana með og svo fékk ég að gista hjá henni og fjölskyldu hennar í Timarau á laugardagsnóttina.

Svo er náttúrulega nóg framundan fyrir utan að klára allt í labbinu áður en mamma, pabbi og Freyr koma. Svo stóð til að fara í fjallahjóla og raftingferð um helgina á Hurunui ánni sem er í svona 3 tíma akstursfjarlægð héðan en því miður varð að aflýsa henni vegna mikilla vatnavaxta í ánni. Verð sem sé að finna mér eitthvað annað að brasa um helgina. En um næstu helgi ætla ég að fara að ganga Goat Pass sem er upp í Arthurs Pass, verður eflaust svaka gaman. En helgina þar á eftir er svo loksins komið að því að ég flýg upp til Aucklands að hitta mömmu, pabba og Frey.

Jæja læt þetta duga í bili,
Finnst þið nú ekki nógu dugleg að commenta þegar ég er orðin svona dugleg að blogga.

Heyrumst,
Þorbjörg hin bloggóða

Mt. Fyffe & Sawcut Gorge

2006-11-27T01:30:00.000Z

Jæja er ég ekki að standa mig vel :)
Finnst ég nú ekki fá nógu mikið af commentum fyrir þennan dugnað, en kannski eru flestir bara búnir að gefast upp á mér fyrir bloggleysi að undanförnu! En vil benda á að þetta er hvorki meira né minna en í þriðja sinn á einni viku sem ég er að blogga.

En allavega ætla að hætta þessu monti og segja ykkur frá fyrstu almennilegu göngunni minni eftir öklabrot. Gaman þegar allt er svona í fyrsta skipti!
Ég, Phil, Frank, Tokes og Amy fórum sem sé og gengum upp á Mt. Fyffe á föstudegi, komum svo niður aftur á laugardeginum og gengum inn að Sawcut Gorge.

Þetta var hin skemmtilegasta ferð í allastaði þrátt fyrir þykka þoku á föstudeginum og lítið skyggni á leiðinni upp. Þegar við vorum nánast komin að skálanum vorum við þó bara allt í einu komin upp úr skýjunum með þetta líka svakalega útsýni.

Það eina sem skyggði á þessa ferð var ömurleg kerlingarbeygla sem einnig var í skálanum. En henni fannst nú óþarfi að vera með svefnpoka, heldur vafði sig inní eitthvað HELVÍTIS teoflon drasl sem skrjáfaði meira en allt. Svo gat kerlingarálkan ekki verið kyrr í 2 mínútur heldur byllti sér alla nóttina svona til þessa að halda alveg örugglega öllum vakandi... Svo fór hún tvisvar á klósettið um nóttina svona bara til þess að ergja okkur! En það sem meira er hún ákvað að klæða sig í öll fötin sín áður en hún fór á klósetið og endurraða í pokann sinn... og svo þegar hún kom inn aftur þá þurfti hún að fara aftur úr fötunum og enn einu sinni endurraða í pokann sinn... SUMT FÓLK!?!?

En allavega daginn eftir (afmælisdaginn hans pabba) ákváðum við að keyra aðeins norðar og skoða Sawcut Gorge. Það var svakalega skemmtilegt og ekki síðra að fagna sumrinu með því að sulla aðeins í ánni á leiðinni inneftir.

Jæja ætla að láta þetta duga í bili og smella mér í að fara að læra aðeins.
Þangað til næst, verið góð hvert við annað og commentið!

Heyrumst,
Þorbjörg

Veðreiðar

2006-11-22T22:02:00.000Z

Jæja eins gott að standa við fögru orðin og skrifa eitthvað meira um lífið og tilveruna :)

Laugardaginn 11 og þriðjudaginn 14 (svona til þess að halda upp á afmælið hennar Ásu) fór ég á veðreiðar, sem ég verð nú bara að segja að er mjög skemmtilegt. Ég var líka orðin svo flínk að veðja og farin að vinna aðeins í lokin þrátt fyrir að hafa endað í ca. 400 kr. ísl. í mínus í lokin.

Á veðreiðunum er nú mikið af svona uppaliði sem er ekkert smá að dressa sig upp, þ.a. ég gat náttúrulega ekki verið minni og smellti mér í bæinn á mettíma og með hjálp Maríu fann ég þennan líka fína kjól og tilheyrandi hatt og læti fyrir lítinn pening.

Samt ferlega spes að það er svo mikið af fólki þarna sem er bara alveg á perunni að veðja fyrir enga smá peninga... og svo var nú svolítið sorglegar allar fínu kerlingarnar í 100.000 kr. kjólunum sem voru svo fullar að það þurfti að styðja þær út... Spurning hvenær glamúrinn fer af fólki!

En allavega þá voru stökk veðreiðar á laugardeginum, og það er ekkert grín hvað knaparnir eru litlir. Þeir eru svona eins og 12 ára litlir drengir og stúlkur... Mér leið nú bara eins og risa innan um þetta fólk. Enn minna fólk heldur en í Víetnam og þá er nú mikið sagt, þar sem mér tókst að tróna yfir hópinn og í rauninni að sjá yfir mannmergðina.

Fór með krökkum úr tramping clubnum og það vildi svo skemmtilega til að það var tekið viðtal við eina stelpu í hópnum... Svaka fínir krakkar en engir svaka djammarar, vildi engin koma með mér í bæinn eftir veðreiðarnar, ekki einu sinni út að borða! SKANDALL, en samt sem áður mjög skemmtilegur dagur og ég veit svo miklu meira hvað á að horfa eftir til þess að velja hinn fullkomna hest til að veðja á!

Allavega svo þurfti ég náttúrulega líka að tékka á brokkveðreiðum sem voru haldnar á þriðjudeginum. Allt öðruvísi og heldur veglegri knapar þrátt fyrir að hestarnir hafi nú ekki verið ólíkir. Aftur var þessi líka svakalegi skjár og læti og svo náttúrulega maður sem talar svo hratt að ég efast um að native speaking hafi skilið það sem hann var að segja.

Fór með Umur frá Tyrklandi og Michael frá Ítalíu (Gyða veit væntanlega betur hvernig á að stafa nafnið hans, en þið vitið öll hvað ég meina)! Svo var náttúrulega svona eitthvað aðeins djammað á eftir, en þó ekki allt of lengi þar sem mín beið þessi líka fíni dagur í labinu (kann ekki enn við að skrifa tilraunastofunni).

Jæja núna finnst mér ég búin að vera svakalega dugleg og vona að ég nái fljótt og örugglega að vinna upp allt þetta skemmtilega sem ég er búin að vera að gera! Eins gott að ég er með dagbók á Google...

Heyrumst,

Bíð spennt eftir að þið commentið þ.a. ég fái nú aðeins að fylgjast með líka

Þorbjörg sem á hálffimmtugan pabba (finnst það svaka skrítið)

P.s. Það er minna en mánuður í að mamma, pabbi og Freyr koma :) og svo er Sólrún Þorsteins að koma í maí :) Fullt skemmtilegt að fara að gerast.

Veit upp á mig skömmina...

2006-11-21T21:51:00.000Z

Hæbbs,

TIL HAMINGJU MEÐ AFMÆLIÐ Á LAUGARDAGINN, ELSKU PABBI

Frétti að afmælisveislan hefði tekist með eindæmum vel þrátt fyrir dálitla snjókomu um nóttina :)

Veit að ég er búin að vera ógeðslega löt að skrifa eitthvað skemmtilegt hérna. Það er líka svo ferlega mikið að gerast eftir að ég losnaði af hækjunum... En fór í sjúkraþjálfun í morgun og hann segir að ég sé komin með svona um 90% af hreyfingu aftur í öklann en ég eigi nú líklega eftir að finna svona eitthvað fyrir þessu í svona ár til viðbótar. Ég er nú samt farin að gera flesta hluti þ.a. þetta er allt að koma, má meira að segja hlaupa 3svar í viku núna, sem er náttúrulega bara magnað.

Ég er komin á fullt í labbinu (hmm segir maður tilraunastofunni?, þetta gæti misskilist þ.a. ég sé farin að ganga slatta aftur, sem er reyndar líka rétt!). Er farin að steypa eins og vitlaus manneskja, er að leita að réttu blöndunni núna þ.a. ég geti farið að steypa tvær veggeiningar áður en ég fer í frí 16.desember. Þarf að gera það áður en ég fer þ.a. ég geti látið veggina mína veðrast yfir sumarið og sjá hvernig þeir bregðast við. Veit að þið hafið endalausan áhuga á þessu brasi mínu þ.a. ég læt þessa líka fínu mynd fylgja, og þeir sem hafa meiri áhuga geta kíkt á flikcr síðuna mína ;)

Allavega núna vitið þið að ég er ekki bara að skemmta mér hérna, þrátt fyrir að það sé stór partur af veru minni hérna.

Á sunnudaginn fyrir viku síðan fór ég í mína fyrstu svona "alvöru" göngu hérna, en það var þegar ég, Phil (strákur sem ég bý með) og Tokes (Paul, vinur hans) ákváðum að ganga á Mt. Herbert. Mt. Herbert er fyrir ofan Diamond Harbour sem er bara hérna rétt utan við Christchurch.

Eins og þið sjáið var bara þetta líka fína veður og flott útsýni. Var samt svona dálítið mistur þar sem það var búið að vera frekar heitt yfir daginn... Hérna er nefnilega að koma SUMAR :)

OK núna ætla ég ekki að skrifa meira í bili, þar sem ég skrifa alltaf svo svakalega langar færslur og það er svo leiðinlegt að lesa þær. Gummi kom einu sinni með þá hugmynd að vista þetta bara í Word og setja þetta svo inn svona jafnt og þétt. Þannig að núna getið þið beðið spennt því vonandi verður komið meira inn á morgun eða hinn...

Heyrumst,

Þorbjörg

1000 kúa bú nálægt Eltham

2006-10-30T08:48:00.000Z

Jæja þá er ég búin að eyða helginni í New Plymouth og með Valdimar á 1000 kúa búi nálægt Eltham. Eltham er í svona 60 km fjarlægð frá New Plymouth, hinum megin við Taranaki. Þetta var hin besta helgi í alla staði og margt nýtt að sjá og skoða.

Ég var nú samt alveg ferlega spæld því ég tók allar snúrur til þess að hlaða og setja myndir inn á tölvuna þannig að ég gæti nú látið Valda hafa allar þær frábæru myndir sem ég myndi taka yfir helgina en nei nei myndavélin varð svo eftir heima eftir allt saman... Stundum er mér ekki viðbjargandi!?!?

En allavega þá var alveg svakalega gaman að vera með honum Valdimar og einnig að sjá hvernig þetta fer fram allt saman svona hérna megin á hnettinum.
Valdimar er sem sé að vinna á 1000 kúa búi og miskunaði sig yfir frænku sína og leyfði henni að koma og “hjálpa sér” eina helgi. Held ég hafi nú ekki verið svo slæm allavega þá eru hendurnar á mér aftur fullar af skít og greyjið sorgarrendurnar komnar aftur. Fór meira að segja í sund í New Plymouth í góðan einn og hálfan tíma en það bara dugði ekki til. Sundferðin mín var reyndar mjög spaugileg þar sem ég fann loksins opna útisundlaug... En í gær var grenjandi rigning og rok í New Plymouth en Íslendingurinn lét það nú ekki á sig fá og fór náttúrulega út að synda. Þetta var svaka fínt þar sem ég hafði náttúrulega laugina bara út af fyrir mig, gat synd á braut og þvert á brautina án þess að vera að trufla nokkurn mann. En svo þegar ég var í mestu makindum að röltla aftur í heitu pottana sem eru inni þá kemur vörðurinn til mín og spyr hvort það sé nú ekki alveg örugglega allt í lagi!!! HA??? Já þú veist að maður syndir ekki úti í svona veðri!!! 13 stiga hiti getur nú varla talist SVONA veður þrátt fyrir rigningu og rok...

En hjá Valdimar var margt skrítið að sjá og svo ég nefni eitthvað:

Enginn kúa á sér nafn, heldur eru þær allar Daisy
Þeir þvo ekki spenana áður en þeir mjólka
Mér var ekki boðið í kaffi
Búið framleiðir um 32000 lítra af mjólk á dag
Kýrnar fara á hringekju tvisvar á dag
Það eru 50 mjaltarvélar í gangi í einu og samt tekur 3 tíma að mjólka
Mér leið eins og vélmenni að setja mjaltavélarnar á
Ákvað að mér finnst kindur enn meira spennandi en kýr

Það var alveg stórkostlegt að komast í þessa mjólkur verksmiðju og Valdimar tók einstaklega vel á móti mér :)

Valdimar ákvað nú líka að tími væri til komin að ég yrði svona aðeins meira Kiwi, því á föstudagskvöldið var mér boðið í fish and chips. Þetta er nú ekki slæmur matur, en kannski ekkert sérstaklega góður heldur. Held allavega að ég eigi ekki eftir að kaupa mér þetta en voðafínt bara að fá þetta með Valdimar. Ætli þetta verði ekki bara okkar réttur þ.e.a.s. ég fái þetta bara þegar ég er með honum. Þá verður þetta líka svona meira spes!

Hmmmm dettur einhvern veginn ekkert í hug að skrifa þ.a. endilega smellið á mig einhverjum spurningum og ég reyni að svara.

Annars verður það bara að bíða betri tíma að andinn komi yfir mig og ég skrifi eitthvað skemmtilegt...

Heyrumst, sjáumst o.s.frv.
Þorbjörg

Hérna kemur loksins þessi líka fína færsla

2006-10-24T20:18:00.000Z

Jæja jæja þá er loksins komið að því að ég smelli mér í að blogga almennilega!

Fór á ráðstefnu fyrstu helgina í október sem var svona líka fín. Hitti þar m.a. íslending sem var náttúrulega ekki verra. En Ólafur er svakalega framarlega í steypurannóknum í heiminum þ.a. það er nú ekki verra að kannast aðeins við kappann. Annars hitti ég líka sponsorinn minn og svona. Svo voru svaka fínir dinnerar þarna og allt fljótandi í víni.

Vikuna og helgina þar á eftir var nú ekki mikið um að vera þar sem ég áttaði mig allt í einu á því að prófin nálguðust ALLT of hratt og eins gott að fara að taka á honum stóra sínum til þess að komast nú í gegnum þetta allt saman. Ég var líka búin að láta plata mig í svaka party á föstudeginum 13! En þannig er mál með vexti að hérna er haldið svona end of lecture party sem byrjar klukkan 10 um morgunin og stendur yfir til klukkan 4 um daginn. Fyrir þetta er hefðin að halda party sem byrjar yfirleitt klukkan 4 um morgunin og þeir hafa fundið upp þá reglu að það sé nauðsynlegt að drekka 6 before 6 og 12 before 12!!!
Ég lét nú ekki plata mig í þessa vitleysu en mætti þó í pönukökur til Ingós fyrir partyið! Þetta var alvega svakalega skemmtilegt og fullt af góðum hljómsveitum að spila. Eftir þetta party fór ég svo í annað party með Per frá Danmörku sem er með mér á skrifstofu. Það party varð nú samt fljótt þreytt þ.a. ég ákvað að drífa mig niðurí bæ þar sem nokkrir krakkar sem ég þekki voru að hittast og fá sér öl. Þetta endaði því sem hin skemmtilegasti dagur og ég gat meira að segja dansað aðeins, enda algerlega laus við hækjurnar.

Spurning hversu sætur maður getur verið!!! Þetta er Mike caotein í gönguklúbbnum sem ég er í. Það var hann sem reddaði mér þannig að ég komst á bush ballið.Endaði í smá majónes slag!?!? Ekkert alvarlegt og mér sýndist Volker ekkert leiðast allt majónesið! Hann er gjaldkerinn í gönguklúbbnum.

Ég er loksins búin með áfangana sem ég þarf að taka þ.a. núna er bara að fara að demba sér í meistaraverkefnið. Er bara orðin spennt að fara að vinna í henni á fullu og verður eflaust skemmtilegt að komast aðeins í labbið og hætta að hanga fyrir framan tölvuna allan daginn. Finnst náttúrulega verkefnið mitt líka bara alveg ferlega spennandi og kann alveg ofsalega vel við leiðbeinandann minn.

En þar sem ég kláraði þetta á föstudaginn var náttúrulega ekkert að gera en að bregða undir sig dansskónum um helgina og kíkja aðeins út á lífið. Fór sem sagt í afmælisveislu á föstudaginn og svo í 3 party á laugardaginn. Eitt partyið var nær eingöngu fólk frá Suður-Ameríku og það er svo skemmtilegt fólk. Það er eitthvað svo lifandi, einlægt og opið. Svo kann þetta fólk náttúrulega líka að dansa sem er ekki verra. Kom nú samt bara snemma heim á laugardaginn þar sem ég var að fara í svo spennandi hjólaferð á sunnudeginum.

Mér tókst sem sé að brjóta 50 km vegarlengdar múrinn á föstudaginn og svo fór ég 78 km á sunnudaginn og það ekki á jafnsléttu... Ég náði sem sé að plata Shannon að hjóla með mér svona íslendingahring. Það er hjóluðum fyrst til Littletown og fengum kaffi hjá Svövu og Hilmari þaðan yfir til Sumner í kaffi hjá Mikka og svo til Maríu sem býr í Fendalton. En ég var búin að bjóða okkur svo skemmtilega í kvöldmat til Maríu. Þetta var svakalega skemmtileg ferð og gaman að hjóla með Shannon þar sem hann getur gefið manni góð ráð.
Ég má svo náttúrulega ekki gleyma að segja ykkur frá því að ég er farin að hlaupa aftur, fór út að hlaupa á fimmtudaginn og svo aftur á laugardaginn. Ég er svona eins belja sem er hleypt út að vori. Bara get ekki hætt að hoppa og skoppa... Ekkert smá gaman! Vona samt að ég sé ekki að fara of geyst en það verður bara að koma í ljós. Held nú samt ekki, fór samt ca. 5 km á fimmtudaginn og svo kannski 8-9 á laugardaginn.
Jæja þá var ég nú samt að koma frá sjúkraþjálfaranum sem er að reyna að segja mér að ganga og hlaupa til skiptis! Sé til hvað ég geri!

Ég er svaka ánægð í nýju íbúðinni, kann alveg afskaplega vel við krakkana sem ég bý með. Svo er náttúrulega ekki verra að strákarnir eru líka þessir fínu kokkar. Ég bara eiginlega hálf skammast mín. Þeir eru oft að dunda sér við að elda í einhverja klukkutíma en hjá mér snýst þetta allt um að vera sem snegst. Spruning hverju ég get rumpað af á 20 mínútum...

Ég er svo að fara til New Plymouth um helgina að vinna með Valdimar á kúabúinu í 2-3 daga. Hef vonandi einhverjar fleiri fréttir þá! Og kannski einhverjar skemmtilegra myndir en endalausar djammmyndir.

Sakna þess ferlega að vera ekki að smala. Ég var að komast að því um daginn að það er víst einhver smá hópur sem er að smala hérna suðurfrá, en þá er farið í einhverja nokkra daga. Væri samt alveg til í að tékka á þessu. Geri það kannski næsta haust hérna, en núna er náttúrulega bara að koma sumar.

Jæja en núna finnst mér ég búin að vera alveg svaka dugleg að blogga þ.a. ég læt þetta gott heita í bili.

Bið að heilsa ykkur öllum, þ.e.a.s. ef það er einhver enn að lesa þetta J
Endilega commentið ef það er eitthvað sniðugt um að vera.
Þorbjörg

Long time no blog

2006-10-24T12:22:00.000Z

Hæbbs,

Veit upp á mig skömmina, lofa að bæta úr þessu á morgun eða hinn en var þó að setja inn nokkrar nýjar myndir!

Ekki það að það hafi ekki verið nóg um að vera sem vert er að fjalla um!?!?

Heyrumst ekki seinna en á morgun,
Þorbjörg

Abel Tasman

2006-09-28T09:52:00.000Z

Hey allir saman,

Þá er maður loksins komin á skrið aftur, svona allavega að nálgast það.

Við fórum í ekkert smá skemmtilega ferð um helgina til Abel Tasman. Vorum að kayakast í 3 daga, fengum geggjað veður fyrstu 2 dagana en svo ákvað Þór að bregðast mér og hafa vind síðasta daginn... En við sáum mikið af dýralífi, fullt af selum, fuglum og svo höfrunga, sem er náttúrulega bara magnað.
Mér gegg nú bara nokkuð sæmilega að róa og mesta furða hvað ég náði að stýra bátnum með hægri fætinum. Þessi ferðamáti kom mér skemmtilega á óvart svo ekki sé meira sagt, bara alveg ferlega skemmtilegt að sjá landið svona af hafinu. Besti parturinn er þó samt að maður fer svo passlega hratt yfir svona eins og þegar maður er að ganga þ.a. maður nær einhvern veginn betur að njóta náttúrunnar og augnabliksins... Jæja nóg komið af væmni!!!

Sigldum sem sé frá Marahau til Onetahuti. Þeir mæla ekki með að maður sigli lengra nema hafa talsverða reynslu þar sem aldan getur verið ansi mikil þar.

Fyrstu nóttina gistum við í Anchorage Hut en þessi mynd var tekin þegar þeir feðgar komu í mark!

Annan daginn var ferðinni heitið í Bark Bay, en leiðin þar á milli er hreint út sagt mögnuð. Fórum á háflóði þ.a. við gátum siglt inn í svona eins konar firði á leiðinni.

Síðasta daginn var stefnan tekin á Tonga Island, en því miður verður hún að bíða betri tíma sökum vindrassgats.

En svo var á endanum komist á leiðarenda...

Á þessari mynd sést líka hvað maður er skemmtilega smart þegar maður er ekki í bátnum.

Svo var tekin þessi líka fíni bátur til baka. Þegar við komum svo til baka til Marahau þá var alger lágfjara þ.a. haldiði að afi gamli hafi ekki bara beðið á dráttarvélinni eftir bátnum og keyrt okkur restina í land! Magnað hvað þetta var skemmtilega sveitó.

Þetta var sem sé alveg meiriháttar ferð en ég held að myndirnar tali meira sínu máli, en stóran hluta af myndunum eru frá Maríu og Berg. Það er nú ekki síðra fyrir ykkur þar sem þau eru hinir bestu myndasmiðir! Allavega miklu flottari myndirnar þeirra heldur en mínar...

Jæja læt þetta duga, en á samt eftir að segja ykkur MAGNAÐ! Ég er farin að hjóla aftur síðan á mánudaginn og svo í dag fékk ég lánaða hefðbundna pedala með táklemmum þar sem ég kemst ekki í smellupedalana mína enn! Nýja hjólið mitt er svo töff að ég á bara ekki orð til að lýsa því, það er sko meira en MAGNAÐ...

Þangað til næst,
Þorbjörg

Abel Tasman

2006-09-25T09:31:00.000Z

Hey,

Var að setja inn myndir frá Abel Tasman kayak ferðinni. Skrifa einhvað skemmtilegt næstu daga...

Heyrumst,
Þorbjörg

Enn einu sinni nýtt heimilisfang

2006-09-15T02:37:00.000Z

Hey,

Nýja heimilisfangið mitt hérna er:

28 Straven Road

Riccarton

Christchurch

New Zealand

Síminn þar er 0064 3 3432515
en gemsinn er enn 0064 0273 520 169

Hlakka til að heyra í ykkur,
Þorbjörg

Komin á NZ fák

2006-09-04T21:36:00.000Z

Hæbbs,

Takk fyrir bókina Björg, Jói, Svanborg og Sveinbjörn. Alveg svaka gaman að fá svona pakka, þótti alveg ótrúlega vænt um það.

Aðalfréttin er að ég keypti alveg geggjað götuhjól í gær... Þannig að núna verð ég bara að bíða eftir því að komast úr þessari vibba spelku og ná upp einhverjum styrk til þess að geta farið að reyna fákinn.

Ég var búin að finna 3 hjól sem mér fannst mjög spennandi en svo var nú ekki mikil munur á þeim þ.a. í lokin þá ákvað ég bara að vera hégómleg og lét bláu rendurnar ráða (sem mér finnst svaka cool).

Annars var ég víst búin að lofa mynd af spelkunni og kemur hún hér með, en hérna er þetta viðundur víst kallað moon boot.

Ég var í field trip um helgina sem var bara mjög skemmtilegt, gott að komast aðeins út úr Christchurch. Vorum að skoða steypustöð, sementsverksmiðju og brýr. Þar sem ég er enn á hækjunum gekk mér eitthvað illa að skrötlast áfram og taka myndir þ.a. ég á enn eftir að fá myndir frá Per. Veit nú svo sem ekki hvort þið hafið mikið gaman af sements myndum þ.a. ég set þær nú líklega bara inn á Flikr síðuna. En svo var náttúrulega líka djammað!!! Það var ein strákur í hópnum sem var svo ægilega hrifin af fína bleika bolnum mínum þ.a. ég bara spurði hvort við ættum ekki að skipta!

Fyndið, þeir eru svaka stoltir hérna af því hversu mikið þeir geta drukkið, en svo eru þetta bara bölvaðar kerlingar. Þeir eru nefnilega alveg ægilega hrifnir af kerlingabjórum hérna, það kallast gott ef bjórin er yfir 4% þ.a. maður fær nú lítið út úr bjórdrykkjunni hérna annað en endalausar klósetferðir.

Hérna er eitthvað sem allir verða að tékka á

http://www.bondi.is/landbunadur/wgbi.nsf/Attachment/WEB_14_tbl_06/$file/WEB_14_tbl_06.pdf

En það vildi svo skemmtilega til að þær Björg og Gáta voru í bændablaðinu nýlega og tóku sig líka svona helvíti vel út. Stolt af þeim stöllum!

Jæja ætla að láta þetta duga í bili þar sem ég er náttúrulega orðin svo dugleg að blogga.

Heyrumst,

Þorbjörg

KOMIN ÚR GIFSI

2006-08-28T21:21:00.000Z

Hallo hallo hallo,

Þá er maður loksins laus við þetta HELVÍTIS GIFS og búin að fara í almennilega sturtu! En þetta virðist nú samt ekki ætla að verða neinn dans á rósum! Er komin í einhverja spelku, má ekki fara að synda fyrr en í fyrsta lagi eftir viku (þ.e.a.s. ætla að fara að synda eftir viku) og get ekki keyrt fyrr en eftir 2-3 vikur!!! Tek kannski mynd af spelkunni í kvöld og set á netið í fyrramálið... held að hún sé enn hallærislegri heldur en gifsið, ef það er þá hægt?

Ég er nú samt að fara á kajak námskeið með Maríu, Berg og Mikka og svo er stefnan tekin á Abel Tasman. Þetta fólk er svo vinalegt að nenna að hafa svona fatlafól í eftirdragi! Hlakka ekkert smá til.

Jæja en það er nú samt ástæða fyrir þessum svaka blogg dugnaði, ég er nefnilega komin með nýjar myndir af Gátu og Glettu og veit að ykkur dauðlangar að sjá þær!

Fyrst koma Gáta og Freyr...

Og svo Gletta og Vala...
Jæja ætla að fara að gera eitthvað sniðugt... eins og til dæmis kaupa mér GÖTUHJÓL! Er búin að vorkenna mér svo mikið og orðin svo leið að ég bara verð að gera eitthvað fallegt fyrir sjálfa mig! Verð vonandi farin að krúsa á því eftir 2-3 vikur! (Spurning samt hvort maður eigi að halda áfram að vera svona bjartsýnn??? Leiðinlegt að verða alltaf fyrir vonbrigðum!!!)

Heyrumst,
Þorbjörg hin gifslausa

Betra seint en aldrei...

2006-08-21T05:54:00.000Z

Jæja það kom þá að því að ég myndi blogga!!! Ekki nema mánuður síðan ég gerði það síðast þ.a. kominn tími til!
Er enn í gipsinu en fæ að setja þunga á fótinn á föstudaginn og losna svo úr gipsinu á mánudaginn þ.a. þetta er allt að koma!!! fæ reyndar spelku þá en get þó allavega farið í almennilega sturtu... SWEET!

Annars er ég í fílu út í þetta læknalið hérna. Þeir voru voðalega nice þegar ég spurði hvað ég mætti nú gera þegar ég færi úr gipsinu já já bara synda og hjóla alveg eins og þig lystir... Þannig að ég náttúrulega löngu búin að réttlæta það fyrir mér að götuhjól væri bara eitthvað sem ég yrði að eignast og jafnvel búin að réttlæta það fyrir sjálfri mér að ég þyrfti fjallahjól líka þar sem ég má ekki fara í göngu fyrr en 6 vikum eftir að ég losna úr gipsinu! En nei nei svo var ég eitthvað að spyrja þá betur út í þetta síðasta föstudag og þá fékk ég svarið no no no no road or mountain biking, we meant like old women biking to the store and back... ÖMURLEGT... en ég ætla nú samt að kaupa götuhjólið, langar svo svaka mikið í svoleiðis!!! Flott líka að nota það heima...

En þar sem skíðatímabilinu mínu er lokið þetta árið þá bara seldi ég brettið og skóna, gat bara ekki horft á það lengur án þess að nota það... Fékk samt sama pening til baka og ég keypti það á þ.a. það verður að teljast mjög gott! Var að spá í að láta mömmu, pabba og Frey koma með dótið mitt þegar þau koma um jólin. Er orðin ekkert smá spennt að fá þau STRAX spurning hvernig það verður þegar það fer að nálgast enn meir að þau komi?

En þar sem ég var alveg að verða geðveik á því að hanga hérna í Christchurch þá ákvað ég að bregða undir mig betri fætinum og smella mér á bush ball fyrir tveimur vikum síðan. Það var alveg magnað!!! Allir þurftu að ganga nema ég, bílstjórinn og svo einn strákur sem er ekki með neina fætur. Það var keyrt upp í Lewis Pass og djammað fram eftir í skála þar. Það var reyndar svona gömul skemma sem í var gullgrafara vél. Svaka skemmtilegur staður. En eftir nokkra bjóra þá taldi ég mér trú um að ég gæti sko alveg dansað á einum fæti... Gekk nú bara furðanlega skal ég segja ykkur... En var reyndar með tvo kunningja sitt hvorum megin við mig, sem var svona ágætt þegar jafnvægið fór eitthvað að minnka. Var náttúrulega alger auli og gleymdi myndavélinni, en ég fæ nú myndir fljótlega hjá einhverjum og smelli þeim þá inn...

Ásdís er búin að klára ritgerðina sína TIL LUKKU MEÐ ÞAÐ ÁSDÍS... Þannig að við ákváðum að halda upp á það á laugardaginn! Fórum á bar hérna að horfa á All Blacks sem náttúrulega unnu the three nation cup (Ástralir, Suður Afríka og NZ), glæsilegur árangur... Svo var farið á grískan stað á eftir þar sem var alveg örugglega tekið ágætlega á drykkjunni! Maður getur það þó allavega á hækjunum! Eini gallinn er að það er heldur erfiðara að halda jafnvægi með þrjá fætur í stað tveggja, svo furðulegt sem það nú er...

Annars er ég búin að vera í eintómu dekstri undanfarið, þannig er nefnilega mál með vexti að Ragnar einn af kennurunum mínum heima og Bjarnveig konan hans eru búin að vera hérna í 6 vikur. Þau hafa boðið mér reglulega í kaffi og svo buðu þau mér út að borða í gærkvöldi sem var alveg virkilega skemmtilegt. Þau eru alveg ótrúlega yndæl og skemmtilegt fólk. Þau eru samt að fara aftur heim á skerið á morgun þannig að dekstrinu er að ljúka... En ég bíð þá bara spennt eftir að mamma, pabbi og Freyr komi svo dekstrið komi aftur.

Ég og Ingó erum hætt saman þannig að ég þarf að flytja aftur núna um miðjan september. Ætla að finna mér eitthvað herbergi svona flatting, hlakka reyndar bara mjög mikið til. Gaman að kynnast þessum kiwium svolítið betur. Það kom ekkert upp á bara eitthvað sem vantaði, en get því miður ekkert sett út á kappann!!! Efast um að mér takist betur til en ef það er eitthvað sem vatnar þá er bara eitthvað sem vantar!?!?

Mamma, pabbi, Sveinn Áki, Elín og co., Gylfi og allir hinir voru í hestaferð um helgina. Úff hvað það var erfitt að vera ekki með. Held bara næstum því að það hafi verið erfiðari helgi heldur en þegar landsmótið var í gangi...
En helgina þar á undan voru þær systur í hestaferð og frétti að Sveinbjörn og Svanborg hefðu riðið eins og herforingjar... Gaman að heyra að það gengur svona vel...
En vitiði hvað!!! Hver haldiði að hafi verið besti hesturinn sem foreldrar mínir fóru á í þessum ferðum? Megið giska tvisvar!
Svo fékk ég reyndar líka mjög skemmtilega mynda af pabba upp í Landmannahelli að monta sig á einkasyninum... Jamm núna á ég orðið einkason aftur þar sem ég gaf mömmu og pabba Stíganda með mér þar sem þetta fór nú svona leiðinlega með hana Grímu...

Það gengur voðalega vel með hana Gátu litlu, enda held ég að hún geti nú ekki verið í betri vist heldur en hjá henni Björgu!

Gletta dafnar líka alveg svaka flott... En hef ekki fengið myndir af henni lengi!!!

Freyr er komin heim af öllu sínu flakki, hef nú samt ekkert heyrt í honum síðan hann kom heim frá Tyrklandi... Spruning hvort drengurinn geti ekki sagt mér eitthvað slúður???

Þangað til næst,
Farið vel með ykkur og verið góð hvert við annað,
Þorbjörg

Loksins loksins nenni ég að blogga

2006-07-22T03:43:00.000Z

Hey allir (hmm ef það nennir einhver að lesa þetta),

Allavega mjög langt síðan ég skrifaði eitthvað síðast en betra seint en aldrei. Eru svo ekki allir í sumarfríi eða að gera eitthvað skemmtilegra en að hanga í tölvunni?

Allavega mér tókst að lifa prófin af þó það hefði verið alveg á mörkunum, þar sem maður er ekki fullkomnari en svo að maður lætur skapið svo oft hlaupa með sig... en allavega náði öllu sem er náttúrulega alltaf eitthvað.

Ég er búin að ákveða lokaverkefni, það kemur til með að vera af efnisfræðilegum toga en ekki brunatengt þar sem þetta er náttúrulega allt orðin svo mikil steypa... En verkefnið kemur til með að fjalla um endingu, viðhald og burðarþol nýrrar gerða af veggjum sem virka þannig að burðarhlutinn er neðri hluti veggjarins en léttari gerð steypu í efri hlutanum sem er meira einangrandi.Auk þess að vera meira einangrandi er þetta líka sparnaður á efni og hugsanlega hægt að nota meiri úrgangsefni í steypuna s.s. gler, málningu o.s.frv. Þannig aðí stað þess að urða ruslið okkar myndum við bara byggja úr því, mér finnst það náttúrulega bara brilljant að búa í rusli! Svo er náttúrulega einn mjög stór kostur við þetta verkefni að því fylgir alveg bara ágætis styrkur og ég klára það frá okt - nóv 2007... Nokkuð gott bara finnst mér.

Allavega svo er náttúrulega Ingó Bingó kominn, sem er náttúrulega bara mjög gott. En við erum búin að kaupa bíl sem er náttúrulega líka bara mjög gott...

Eftir að hafa flutt og klárað að koma okkur fyrir var ákveðið að bregða undir sig betri fætinum (sem núna er víst vinstri fóturinn) og skella sér til Dunedin sem er alveg magnaður bær sunnan við Christchurch. Í Dunedin er m.a. elsti háskóli Ný-sjálendinga og alveg fullt af mögnuðum byggingum. Það vantaði nú samt eiginlega Unni Helgu svona til þess að dást að þessu með mér... En svo keyrðum við líka fyrir Peninsula skagann sem var bara flott og ég heilsaði upp á vinkonur mínar mörgæsirnar.

En við urðum að vera komin til baka á laugardeginum fyrir aðalleikinn!!! Nefnilega All Blacks (landslið NZ-lendinga) á móti Ástralíu í rugbyinu, en leikurinn var bara magnaður. Á undan vorum við með matarboð fyrir alla íslendingana sem voru að fara á leikinn og svo álpaðist einn Þjóðverji og einn kiwi með okkur, en þetta var 12 manna matarboð og auðvitað boðið upp á lambalæri með öllu... Magnað!!! Ég hugsaði með mér að ef afi getur eldað lambalæri þá get ég það líka og það tókst svona líka bara ágætlega. Það var nú ekki eins gott og íslenska lambið en skrambi gott samt, þó ég segi sjálf frá. Í eftirmat voru svo pönsur, en við fengum þessa líka fínu pönnu (með uppskrift) frá Steinunni og Bangsa og Heiðarbæ, með ferskum ávöxtum, ís og súkkulaðisósu. Ef hægt að biðja um meira???
En All Blacks náttúrulega burstuðu helv... ástalana þannig að stemmingin var bara mjög góð. Hilmar tók einhverjar myndir sem ég þarf að fá frá Ásdísi þannig að þið getið fengið smá tilfinningu fyrir stemmingunni.

Jæja allavega þynnkan var ekki meiri en svo að dagurinn var tekinn snemma á sunnudeginum og skroppið til Akaroa sem er svaka sætur bær hérna rétt hjá Christchurch, náttúrulega búin að setja inn myndir
Svo fórum við einn dag að ganga í Kaituna dalnum sem var mjög skemmtilegt, líka búin að setja inn myndir...

Allavega svo upphófst bara einhver leiðinda skriffinska við að koma öllu á hreint varðandi skólann o.fl. þannig að ekki mikið hægt að spjalla um það...

Um síðustu helgi var Snow Craft námskeið upp í Arthur´s Pass, sem var mjög skemmtilegt til hádegis á laugardeginum, en þá tókst honum elskulega Ingólfi að öklabrjóta mig. Hann varð bara svo þreyttur á mér strax að hann ákvað að tryggja að kæmist nú ekki með í neinar ferðir í allavega 8 vikur... Ennnnn þannig var mál með vexti að hann ætlaði að kaffæra mér í snjónum, hrinti mér og hlammaði sér svo ofan á fótinn á mér og bara hreinlega öklabraut mig. En allavega maður er náttúrulega ekki víkingur fyrir ekki neitt þ.a. ég skrötli einhvern veginn niður og fékk teygjuband um öklann um kvöldið en var samt helvíti slæm í þessu en hélt nú samt að þetta væri ekki neitt þar sem ég gat náttúrulega gegnið niður. Vaknaði svo morgunin eftir, eftir reyndar heldur svefnlitla nótt og ákvað að ég myndi nú kannksi ekki ganga þann daginn!!! En þá fann ég þessa líka ágætis konu sem teypaði fyrir mig öklann, en henni fannst þetta eitthvað skrítið og hélt jafnvel að ég væri brotin. Jæja ég var allavega ekki í neinu göngustuði þ.a. ég ákvað að fara bara á puttanum til CH. Var svo hent út dálitlum spöl frá skólanum og rölti þaðan að sækja bílinn og fór heim eitthvað að hanga í 3 tíma áður en ég fór upp á spítala... Á spítalanum tók á móti mér þessi líka fína hjúkka og ég fór eitthvað að skýra það út fyrir henni að ég væri nú ekki öklabrotin þar sem ég hefði nú verið að ganga í sólarhring en þessi kona hefði eitthvað verið að tala um þetta væri brotið. Hjúkan leit á mig og sagði að þetta væri nú ekki brotið ef ég hefði gengið þ.a. ég ætlaði bara að trítla mér út þegar hún bað um að fá að kíkja á þetta. Um leið og ég tók af mér sokkinn hljóp hún til og sótti hjólastól og ég hef ekki stígið í fótinn síðan.... ÖMURLEGT!!!
Verð í gipsi í allavega 6 vikur og get þá ekki farið beint að hlaupa eins og ég var að vona... Missi allavega af þessu skíðatímabili en næ vonandi því næsta.

Freyr bóðir er náttúrulega bara brilljant eins og allir sem lesa Moggann vita, en hann var bestur af íslendingunum úti og er ég ekkert smá stolt af honum. Drengurinn er snillingur...

Gríma varð fyrir leiðinlegu slysi og því þurfti að fella hana þannig að núna er Gáta móðurlaus og mamma búin að missa aðal reiðhestinn sinn. Leiðinlegt hvað það gengur illa hjá mömmu og pabba í hestunum núna, en við verðum að vona að bráðum komi betri tíð...

Jæja það nennir nú enginn að lesa þetta ef þetta verður mikið lengra þannig að núna ætla ég að STOPPA...

Látið nú heyra í ykkur, allavega ef það er eitthvað skemmtilegt!?!?

Heyrumst,
Þorbjörg

Afmæli

2006-07-06T21:25:00.000Z

Hi hi og takk fyrir allar kvedjurnar virkilega skemmtilegt... Gaman hvad tad muna margir eftir manni eftir svona 5 manada utlegd.

Hedan er nu ekki mikid ad fretta annad en tad ad eg er ordin halffimmtug, ufff, en tetta verdur ekkert vandamal tar sem eg hef akvedid ad stoppa herna og bara verda ekkert eldri.

Hef ekki tima til ad skrifa mikid nuna en vorum ad koma fra Dunedin i kvold, tar sem vid vorum i eina nott og svo er tad All Blacks leikurinn a morgun.

Lofa ad skrifa meira sem fyrst og kannki setja inn einhverjar myndir, allavega tegar netid er komid i nyja slottid.

Omurlegt ad hafa ekki net heima, hefdi varla truad tvi hvad madur er hadur tvi...
Heyrumst vonandi fyrr en seinna

Nýtt heimilisfang

2006-06-21T21:30:00.000Z

Hæ hæ,

Nýja heimilisfangið er:

7 Brockworth Place, app. 4
Riccarton
Christchurch, 8011
New Zealand

Hlakka til að heyra í ykkur,
Þorbjörg

Mörgæsir

2006-06-18T04:49:00.000Z

Hæ allir, bara varð að deila þessu með ykkur!

En þar sem ég er að fara í próf á morgun var mér farið að leiðast helst til of mikið þannig að ég ákvað að taka próf á netinu:

What animal would best suit your personality?

Og getiði hvað, niðurstaðan var:

A PENGUIN.

You are the penguin. You take life in its stride, not letting the big issues of the world stand in your way. You like spending time with large groups of friends and you are considered a bit of a socialite jumping back and forth between different groups of friends. However, you still have time for your family and remain close to them.

Tékkiði á þessu og segið mér hvað þið eruð!

http://www.youthink.com

Þetta er náttúrulega bráðskemmtilegt

Til lukku með brúðkaupið Gyða og Bergur, leiðinlegt að geta ekki verið með ykkur en hlakka til að fá myndir.

Heyrumst,

Þorbjörg

Snjór snjór snjór

2006-06-12T05:27:00.000Z

Hæbbs,

Hvað haldiði, í gær bara snjóaði hérna í Christchurch en það á víst ekki að gerast nema mjög sjaldan. Alla vega alls ekki á hverju ári. En þetta var svona ágætis föl, en náði nú samt ekkert að hylja grasið alveg en svona eitthvað í áttina. En þetta var svo mikið mál fyrir þá að flestir barnaskólar bara lokuðu og óvíst um almenningssamgöngur. Hvað er málið!

Ég smellti mér á snjóbretti upp í Mt. Hutt á laugardaginn, það vara bara magnað. Þvílíkt veður og þvílíkt útsýni. En myndir segja meira en mörg orð þ.a. ég er búin að smella myndunum inn.
Nýja brettið var svona allt í lagi, en það er stífara heldur en brettið mitt heima. Ég held nú reyndar að brettið mitt heima sé mun betra, en þetta var nú samt allta að koma í lokinn. Ælti ég verði ekki bara að æfa mig meira . Liðið sem ég fór með var allt eitthvað keppnislið, og það keppnislið í bókstaflegri merkingu!

Svo var svaka lokapartý hérna í Ilam á föstudaginn, sem ég ætlaði bara svona rétt að kíkja í, en það varð nú víst eitthvað aðeins meira. Það var samt svo magnað gaman. Það er svaka fínt fólk hérna inn á milli en ég hef ekki kynnst þeim neitt svakalega mikið þar sem ég er bara var alltaf að læra. En það er nú líka öðruvísi þegar fólk kemur hingað eina önn til þess að leika sér.

Í var ekkert smá ánægð í gær í svona 10 mínútur, því ég skilaði inn einhverju því versta verkefni sem ég hef skilað inn og hélt þar með að þessum leiðinlegasta áfanga mínum væri lokið. En viti menn gott fólk 10 mínútum eftir að ég skilaði sagðist hann ætla að hafa próf í áfanganum! Ef það er ekki stemmari þá bara veit ég ekki hvað!

Við erum komin með íbúð hérna, hún er með einu sæmilegu herbergi og svo öðru minna herbergi, sem verður gesta- og lærdómsherbergi, þannig að allir eru velkomnir. Svo er náttúrulega stofa, eldhús og baðherbergi. Baðið er svona í minni kanntinum en samt hægt að skipta um skoðun þar inni... Ég er bara lukkuleg með hana þrátt fyrir að þurfa að hjóla 15 mín í skólann hvora leið. Held að við höfum bara gott af því. Við fáum hana afhennta 17.júní þannig sem er náttúrulega okkar dagur þannig að ég held að þetta bara geti ekki klikkað.

Vala hans Sveins Áka er búin að eignast rauða meri, svaka sæt þannig að núna vantar mömmu bara nafn á merina! Einhverjar hugmyndir. Faðirinn er forseti frá Vorsabæ! Kannski bara rétt að kalla hana Dorrit, þar sem hún er nú að reyna að verða íslendingur blessunin!

Jæja ælta að fara að læra fyrir þessi HELV... próf, en þangað til næst verið góð hvert við annað!

Heyrumst,
Þorbjörg

Hmmm

2006-06-03T05:34:00.000Z

Hæbbs,

Til hamingju með stúlkuna Ásmundur, Sunna, Daði og allir hinir . Hlakka til að fá að sjá myndir af prinsessunni og vita hvað stúlkan á að heita.

Jæja hvað haldiði ég bara ákvað að líta upp úr skruddunum í einn dag og fara að rölta pínulítið. Ég fór í gær upp í lítið þorp í Arthurs Pass sem er bara kallað Arthurs Pass og gisti þar í tjaldi svo hægt væri að leggja tímalega af stað í dag. Í gær þegar við komum í þorpið var ekki nema svona 3 stiga hiti en þorpið stendur í 700 metra hæð. Það var alveg svakalega kalt að leggjast í pokann en þá datt mér allt í einu snjallræði í hug sem hún móðir mín kenndi mér einhvern tíma en það er að anda í pokann í smá tíma og eftir það var bara hlýtt og notalegt í tjaldinu. Þetta er nú samt eitthvað það skrýtnasta tjaldstæði sem ég hef farið á. Í fyrsta lagi var nánast hvergi hægt að tjalda, í örðu lagi var eitt klósett en svo risa stór matsalur og svo í þriðja lagi var tjaldstæðið við hliðin á jarnbrautarteinunum... Það er ekki eins og það sé enginn lestaumferð þarna því í milli 10 og 6 komu hvorki meira né minna en 8 lestir, þannig að það varð eitthvað lítið um svefn sökum þessa. Það eru enginn smá læti þegar lesin er að fara hjá jörðn bókstaflega nötrar svo ekki sé nú talað um hávaðann.
Jæja en allavega var upphaflega planið að fara á Mt. Rollestone en þar sem það var spáð úrkomu seinni partinn treysti James sem var með mér sér ekki til þess að fara á fjallið þ.a. það var ákveðið að halda á Mt. Blimit. Jæja allavega var lagt af stað fyrir birtingu þannig að snjóbráð væri ekki orðið of mikil, en þetta var eitt af þeim atriðum sem hann lagði höfuðáherslu á. En áður en við lögðum af stað var hann búinn að segja mér að leigja hjálm, ísexi og brodda þannig að við yrðum nú ekki úti í þessari svaðilför. En allavega ákvað ég að treysta manninum þar sem hann talar nú ekki svo lítið um hvað hann er búinn að ganga og fór samviskusamlega og leigði þessa hluti. Jæja en allavega var lagt af stað með ljós á höfðinu í þessu líka blíðskaparveðri, en um leið og birti fór ég nú að hugsa um allan þennan snjó sem ég átti að fara að brölta í. Gallinn var bara sá að ég sá bara nánast hvergi snjó!!! Jæja en ég ákvað nú að gerast þolinmóð svona einu sinni og vera ekkert að ergja manninn (sem lét mig bera first Aid kid fyrir 6 tíma göngu) með því að spyrja hvar allur snjórinn væri. En jæja áfram gengum við og ég fór að sjá pínulítinn snjó á toppnum á Mt. Rollestone sem er í 2275 m hæð á meðan Mt. Blimit er í 1921 m hæð, þannig að þá fór nú að verða út séð um það að ekki þyrfti ég mikið að sýna fram á kunnáttu mína með ísexi sem er nú eitthvað af skornum skammti (þó ég hafi nú ekkert verið að segja þessum ofurvarkára manni það). Jæja ég ákvað bara að taka því og hlakka til að komast á toppinn og njóta útsýnisins, en viti menn þegar við erum komin svona hálfa leið ákveður kappinn að setja upp hjálminn. Ég fer nú svona eitthvað að velta þessu fyrir mér þar sem ég sá nú ekki alveg hvernig hann átti að koma að gagni, en eftir miklar vangaveltur ákvað ég nú bara að spyrja. Þá var nefnilega þannig mál með vexti að við vorum að ganga í lausagrjóti, veit ekki hvort við myndum kalla þetta minniháttar skriðu á Íslandi. Jæja en allavega þá var komin blindaþoka og snjókoma þegar við áttum svona 200 metra hækkun eftir og um 45 mín gang þ.a. félagi okkar vildi bara snúa við... Þannig að ég komst ekki einu sinni á toppinn!!!

Jæja ég er allavega búin að setja inn myndir á flikr síðuna. Jamm bara kraftur í minni! Það var ágætt skygni svona til að byrja með þ.a. þær myndir eru svona allt í lagi. En svo náði ég nú líka mynd af manninum með hjálminn...

Farið nú vel með ykkur því ég ætla að fara að læra og hætta þessu bulli,
Bið þó sérstaklega að heilsa nýju frænku minni
Þorbjörg

Læri læri algert æði

2006-05-25T09:04:00.000Z

Hæbbs,

Takk fyrir póstkortin Sólrún, Unnur og Soffía... Frétti að mér hefðu verið sent póstkort frá Svíþjóð en ég hef því miður ekkert fengið

Til hamingju með útskrift Himmi, Unnur, Einar, Bryndís, Bjarki, Ólafur Páll og svo allir hinir sem ég man ekki eftir í augnablikinu! Það kemur næst

Er að rembast við að læra eins og venjulega... Er að gera eitthvað hundleiðinlegt verkefni í SAP og alltaf að bíða þar sem modelið mitt er orðið svo stórt og þarf alltaf að keyra í gegn 6 jarðskjálfta! Jamm enn föst í jarðskjálftunum sem ég hef bara minna en engan áhuga á.

Byrja í prófum eftir rúmar 3 vikur og er að sjálfsögðu farin að byggja upp gott stress fyrir prófin, annað væri náttúrulega bara hneisa. Fer svo í síðasta prófið mitt 28.júní. Jibbý hvað ég hlakka til...
Er jafnvel að hugsa um að hætta við eldverkfræðina þar sem þetta er orðin svo mikil steypa og ég get aðeins valið úr tveimur verkefnum sem eru svona á mörkunum að vera boðleg. Fjalla bæði um timbur og eru helst til ópraktísk, svona allavega ef miða á við Ísland. Ég fer kannski meira út í endingu steypu, finnst það svolítið spennandi, hmmm en allt á hugsunarstiginu.

En þar sem ég er alltaf að bíða þá ákvað ég að prófa myndasíðuna sem hann Bjarni er með. Er búin að setja inn nokkrar (örfáar) hestamyndir, þið getið samt tékkað á þessu http://www.flickr.com/photos/thorbjorg. Ég veit að ég á náttúrulega ekki að viðurkenna þetta en ég er bara ekki með neina mynd af honum Skarphéðni mínum hérna. Fer að halda að ég noti hann of mikið þar sem ég á svo fáar myndir af honum. Mamma ætlaði nú alltaf að setja inn myndir úr ferðunum síðasta sumar, en það hefur ekkert orðið úr því ennþá. Það fer nú samt kannski að breytast.

Á laugardaginn er úrslitaleikurinn í Rugbyinu hérna, þannig að stefnan er tekin á mat og svo bar að horfa á leikinn. Ætlaði fyrst að reyna að nálgast miða á leikinn en það var bæði erfitt og óhugnanlega dýrt... þ.a. ákveðið var að fara á bar í staðinn.

Fór að leita að íbúð í gær, það er alveg ótrúlega leiðinlegt, hérna er líka svo mikið af alveg hryllilega lélegum húsum. Stundum bara skil ég ekki að það skuli búa fólk í þeim. Ég þurfti náttúrulega endilega að velja daginn þar sem var svo svaðaleg rigning að ég hef nú bara varla lent í öðru eins og ég á gulu eldingunni! Ég er svolítið spennt fyrir því að vera í miðbænum, það er ekki nema svona 15 mín hjólafjarlægð frá skólanum sem ég og gula eldinginn förum náttúrulega létt með. Spurning samt hvort Ingó meki það, verðum allavega að finna eitthvað klassa hjól fyrir hann svo það takist... Held allavega að það væri ómögulegt að vera á bíl þar sem umferðin er hryllingur á morgnanna og svo þarf að borga slatta fyrir bílastæði við skólann, sem er náttúrulega ein vitleysan enn þar sem hérna eru nánast enginn stæði og ekkert öruggt að þú fáir stæði þrátt fyrir að hafa borgað!

Mamma og pabbi eru að verða kaupaóð, hugsanlega búin að kaupa 2 nýja hesta, enda eins gott þegar bæði Freyfaxi og Gríma eru dottin út. Þau eru búin að kaupa hann Skugga og svo eru þau að hugsa um að kaupa Reyr. Líst bara helvíti vel á þetta hjá þeim. Þau eru að fara í nokkrar spennandi ferðir í sumar sem mig langar nú bara minnst að tala um sökum öfundsíki.

Jæja nóg komið af bulli og best að halda áfram að þjálfa heilann...
Endilega látið heyra í ykkur,
Þorbjörg

Verð á geilsadisk Rival State

2006-05-17T09:07:00.000Z

Hvað haldiði... ég er komin með verð. Diskurinn kostar 5 NZD (ca. 225 kr. ísl.) og svo sendingar kostnaður. Það kostar 15 - 17,5 NZD að senda 500 gr. sem eru hvað ca. 10 diskar? Geilsadiskur getur nú varla verið meira en 50 gr. Þannig að ég gæti sent þetta allt á mömmu sem gæti ef til vill gerst umboðsmaður á Íslandi. Reikna með að diskurinn sendur ætti ekki að vera meira en 300 kr.

Fyrst þetta er nú ekki dýrara en þetta, þá finnst mér að flestir ættu að smella sér á disk og styrkja strákana þ.a. þeir geti gefið út heila plötu í lok þessa ársins. Svo er náttúrulega svo gaman að eiga eitthvað með þessari frábæru hljómsveit.

Lítið að frétta samt síðan síðast... Var að fá gefins hjól, þannig að loksins er ég komin á hjól... Verð eflaust alveg spólandi næstu daga!!!

Heyrumst,
Þorbjörg

Rival State

2006-05-15T09:17:00.000Z

Hæbbs,

Rival State er að gefa út geisladisk með tveimur lögum, og sem sannur umbi þá ætla ég sem sé að bjóða ykkur diskinn áritaðann (en ekki hvað!!!). Veit ekki enn hvað diskurinn kostar (þarf sem sé aðeins að æfa umbahlutverkið betur), en reikna með að það sé aldrei meira en 10 NZD sem er ca. 450 kr. og svo náttúrulega sendingarkostnaður (reyni að finna eitthvað ódýrt).
Endilega láta mig vita ef þið viljið disk

Annars er ekki mikið að frétta héðan. Skólinn er í algöru rugli, veit ekki hvenær eða hvernig ég næ að klára þetta vegna afleits skipulags og lélegrar upplýsinga!!! Skólinn er sem sé að klúðra planinu að verða burðarþols - brunaverkfræðingur. Kemur í ljós næsta mánudag hvort þetta reddist...

Fór aftur á brimbretti á föstudaginn, það er bara snilldar gaman...

Pústið datt undan þrumunni, þ.a. núna er bara búið að selja kaggann!!! AGALEGT

Það var líka verið að bjóða mér í brúðkaup 17.júní en því miður kemst ég ekki þótt ég fegin vildi! Gyða og Bergur eru sem sé að fara að gifta sig!
Svo var ég reyndar að komast að því að Tinna og Árni eru líka að fara að gifta sig sama dag, svakalegt...

Takk fyrir póstkortið Soffía, það plummar sig vel við hliðin á SS pulsunni og kjötsúpunni.

Heyrumst,
Þorbjörg Umbi

Snjóbretti

2006-05-07T09:19:00.000Z

Hæbbs,

Vá hvað ég er dugleg að skrifa svona bara dag eftir dag...

En ég var að kaupa mér alveg geggjað snjóbretti !!! Það var svona útsala hérna á second hand snjóvörum, en ég fann bretti sem var alveg nýtt, með ónotuðum bindingum á 400 NZD (ca. 19000 kr. ísl.). Þetta er meira að segja bara nokkuð flott bretti þ.a. ég er mjög sátt. Svo er líka búið að bjóða okkur í 2 skíðaferðir þ.a. það er eins gott að vera með græjurnar í lagi.

Fór á þetta Cultural Extravaganza í gær, alveg ágætt en ekkert spes. Voru mikið af atriðum frá Fiji eyjaklasanum sem var reyndar mjög flott... En ferlega langdreigið. Samt fínt að komast út og fá sér aðeins í stóru tánna... Jæja kannski báðar stóru tærnar... En eins og allir vita er ljótt að skilja útundan svo það var ekki eins og ég hefði val...

Heyrumst,
Þorbjörg, tveggja snjóbrettaeigandi!

Skype

2006-05-05T04:37:00.000Z

Hæbbs,

En að læra... Lítil skemmtun í því... En er samt að taka mér pásu í kvöld og ætla að fara á cultural exchange... Þetta er svona samkoma þar sem margar þjóðir sýna brot af menningu sinni og svo verður matur þarna frá öllum heimshornum. Set vonandi myndir af því fljótlega inn...

En aðalfréttin er að ég er búin að setja upp Skypið... Þetta tók nú ekki nema 3 mánuði! Ekki slæmur árangur hjá mér... Nafnið mitt á skypinu er nzthorbjorg!
Allavega nú hlakka ég bara til að fara að heyra í ykkur.

Takk fyrir kortið Unnur og Soffía. Soffía sendi mér kort með SS pylsum, er búin að leita um allt en bara finn þær ekki! Spurning hvort þetta sé ekki góður markaður fyrir SS. Eitthvað sem mætti athuga...

Kveðja
Þorbjörg

Skóli skóli og aftur skóli

2006-04-30T04:39:00.000Z

Hæbbs,
Ekkert að frétta, bara að láta vita að ég sé á lífi!

Stundum velti ég því fyrir mér hvers vegna maður er í skóla? Það getur verið bölvað stress og svo koma þessar fáranlegu tarnir... En á hinn bóginn þá er það líka þannig þegar maður fer að vinna! Hmmm, ætli maður verði ekki í stressi það sem eftir er? Kannski maður hefði bara átt að vinna við að setja osta í öskjur, held að það sé nokkuð stress frítt starf. Enn ég fer nú varla að skipta um starfsvið núna, held að ég sé búin að leggja aðeins of mikið á mig til þess að setja osta í öskjur.

Ég ákvað samt að setja allt á hakann í gær og skella mér í kokteil party... Það var geggjað, en svolítið mikið af svona snobb liði, en samt svaka fínt fólk inná milli. Mér finnst samt alltaf kómískt að vera illan um svona Bubba!!! En eins og góðum skólastúlkum sæmir var ég farin að sofa klukkan 1, svo dagurinn í dag færi nú ekki alveg í vaskinn.

Annars get ég ekki beðið eftir að klára þennan Nonlinear áfanga sem ég er að taka og fara að gera eitthvað skemmtilegt, vona að ég verði búin með hann eftir rúma viku.

Ég var líka að komast að því að ég verð að halda svaka afmælispartý í vetur (sumar)! Því loksins á ég afmæli á skemmtilegum tíma, hvað varðar að halda svaka partý. Því það er frí í þessa einu viku á milli annanna hérna, þegar ég á afmæli, þannig að enginn hérna ætti að hafa þá afsökun að þurfa að læra og geta þess vegna ekki mætt í afmælið mitt. En þá datt mér í hug að fólk myndi fara eitthvað þessa viku, en hver nennir að fara eitthvað um miðjan vetur? Jæja hér með er allavega öllum boðið! Svo leyfi ég Ingó kannski að halda upp á afmælið sitt í leiðinni þar sem hann er að verða hálf fimmtugur 13.júlí! Greyið er að verða svo gamall...

Jæja þetta hangs gegnur ekki lengur, ætla að fara að læra.

Heyrumst,
Þorbjörg

P.s. Svanborg og Sveinbjörn, hvenær fæ ég ferðasöguna frá Svíþjóð? Það bara hlýtur að hafa verið geggjað gaman!

Páskaferð

2006-04-19T09:14:00.000Z

Hæ hæ og gleðilega páska,

Þá er ég komin aftur til Christchurch eftir að hafa verið hjá Valda í rúma viku. Ég náði því miður ekki að sigra Mt. Taranaki þar sem það var rigning allan tímann sem ég var í New Plymouth... þannig að fjallið verður því miður að bíða betri tíma. Ég fór þó einn dag og rölti eitthvað um rætur fjallsins, bara svona til þess að gera eitthvað. Ég tók nokkrar myndir og er að sjálfsögðu búin að setja þær á netið.

Á skírdagskvöld lögðum ég og Valdi svo af stað fyrir austurströndina. Við byrjuðum á því að keyra til Auckland þar sem við hittum strákana, en þeir voru að vinna alla páskahelgina backstage fyrir The Rolling Stones, sem voru með tónleika í Auckland á páskadagskvöld. Þeir fengu þó því miður ekki að hitta goðin, en kannski næst.

Á föstudagsmorguninn lögðum við svo í hann fyrir Coromandel skagann. Ég var náttúrulega búin að lesa mig til um það sem ég vildi skoða og allar bækur og bæklingar sem ég komst í töluðu um þessa líka merkilegu hveri sem enginn lifandi maður mættu missa af. Þannig að ég plataði Valda til þess að taka smá aukakrók þannig að ég fengi nú að sjá þessi undur, en viti menn þegar við komum að þessum líka merkilegu hverum eru þetta ekki annað en skítugir drullupittir sem þeir kalla víst sundlaugar hérna (þrátt fyrir að ekki sé hægt að synda í þeim). En það var hveralykt af vatninu þannig að eflaust má réttlæta að kalla þetta hveri, en það hlýtur nú samt að vera á mörkunum...

En eftir þessa miklu hveraupplifun héldum við áfram og fórum á strútabúgarð, það var alveg stórmerkileg upplifun og ég er margs fróðari um strúta. Við keyptum strútakjöt sem við borðuðum um kvöldið og það er bara alveg ótrúlega gott.

Það er svolítið skrítið að keyra fyrir skagann en það er svolítið eins og að keyra í gegnum vilta vestrið að fara í gegnum bæina þar, en á skaganum voru menn mikið að grafa fyrir gulli og bera bæirnir þess greinileg merki að þar hafi einhvern tíma verið peningar. Í Waihi er reyndar enn verið að grafa fyrir gulli og þar er risa hola, hún er 250 metra djúp og 600x800 metrar. Það sem er svo skrítið er að holan er nánast í miðjum bænum. Það er verið að hugsa um það núna hvað skuli gera við holuna þegar þeir hætta að grafa og núna er komin upp sú hugmynd að fylla hana af vatni, en ég verð nú að viðurkenna að ég myndi ekki vilja vera í Waihi eða nágrenni þegar þeir gera það, það getur nú bara ekki veirð skynsamlegt því það er svakalegur vatnsþrýstingur á botninum. Mér finnst reyndar að þeir eigi að hafa holuna eins og hún er, því það er svakalega skemmtilegt að sjá svona stóra holu... En að loknum góðum degi gistum við í litlu þorpi sem heitir Te Puke.

Á laugardeginum byrjuðum við á því að skoða Maketu þar sem Liz ólst upp fyrstu árin, það er skemmtilegt þorp með svakalega fallegt útsýni. Þá var ekkert annað að gera en að leggja af stað fyrir næsta skaga, sem er ekki minna fallegur heldur en sá fyrri. Á skaganum búa greinilega mikið af Maori fólki ennþá, þannig að það er eins og annað andrúmsloft þar heldur en annars staðar þar sem ég hef komið síðan ég kom hingað. Þegar við komum í Hicks Bay vorum við svo heppin að þar var í gangi Rugby leikur á milli Hicks Bay og Tolaga Bay, þvílík átök fyrir ?vináttuleik? hef ég bara aldrei séð. Þetta var skrautlegur hópur leikmanna sem flestir voru Maori fólk á öllum aldri og af öllum gerðum. Það er nú svolítið til í því sem Valdi segir að þetta sé ekkert annað en löglegt ofbeldi... Ég var nú ekki alveg búin að gefast upp á krókunum þrátt fyrir misheppnaðan krók á föstudeginum, þannig að nú var haldið að East Cape, en þar er viti og bóndabær. Ég ákvað að bregða undir mig betri fætinum og skokka upp á hæðina til að sjá vitann almennilega og svo líka bara þetta endalausa haf, en þegar maður stendur hjá vitanum er næsta land í Suður Ameríku, þetta eru engar smá vegalengdir. Þegar ég var búin að fá smá útrás héldum við áfram og keyrðum til Gisborne þar sem sólin kemur fyrst upp á hverjum degi, en þar kom Captain Cook einnig árið 1769 fyrstur hvítra manna til að stíga fæti á Nýja Sjáland.

Á sunnudeginum skoðuðum við Gisborne aðeins betur en héldum svo áfram niður austurströndina, en í þetta skiptið reyndi ég ekki einu sinni að fá Valda til þess að stoppa hjá hvernum sem ég átti ekki að mega missa af... Við stoppuðum svo góða stund í Napier til þess að skoða safnið en 3.febrúar 1931 lagði jarðskjálfti borgina í rúst og þar sem maður er nú einu sinni að stúdera þetta fannst mér þetta náttúrulega afskaplega spennandi. Bæði að sjá hvernig borgina rústaðist og ekki síður hvernig þeir byggðu borgina upp aftur. Á leiðinni til Dannevirke þar sem við gistum er lítil bær sem heitir Norsewood, en þar má finna þórsgötu, Óðinsgötu og svo framvegis.

Á mánudeginum var svo ekkert eftir nema að kerya heim til New Plymouth. Við stoppuðum nú samt nokkrum sinnum á leiðinni m.a. við vindmyllur, í Whanganui safninu og svo mætti lengi telja. Þegar við erum komin hálfa leið komum við hins vegar að veiðikeppni þar sem menn eru búnir að vera alla helgina inn í skógi að veiða villidýr (svín, dádýr, kanínur, posur og geitur) og eru að keppa um hver nær stærsta dýrinu, flestu dýrunum og svo framvegis. Þetta var ótrúlega skraulegur hópur en þetta er víst talsvert vinsælt hérna. En toppurinn á deginum var þó að skoða safn sem heitir Tawhiti Museum. Það er erfitt að lýsa því það er svo skemmtilegt en ég mæli með því að kíkja á heimasíðuna þeirra sem er www.tawhitimuseum.co.nz. Það er einn maður sem er búin að gera þetta mest allt og þetta er bara gert svo ótrúlega skemmtilega.

Jæja þá er best að fara að hætta þessu blaðri og fara að læra... En ég vil nú samt þakka Árnýu og Soffíu fyrir póstkortin, gaman að fá eitthvað til þess að hengja á veggina.

Heyrumst,
Þorbjörg